tarikat.orgARŞİVDE ARA
Ne arıyorsunuz?
Adlar, künyeler, açıklamalar ve kamusal başlangıç metinleri aranır. Üye tam metinler kamusal arama dizinine alınmaz.
661 sonuç · toplam 661 · “Sâhib” · 1/28
01Sâhib
Arapça, arkadaş, dost, bir şeyin mâliki anlamınadır. Tasavvuf ıstılahı olarak; sohbete iştirak eden, mürid, musâhib, ehl gibi mânâları vardır. Bu kelime ile ilgili bazı tâbirler şunlardır: Sâhib-Kırân: Kıran, iki kutlu veya kutsuz yıldızın,…
Ṣâḥibiyye
Cihânârâ Begüm · Mürşidi Molla Şah Bedahşî hakkında, muhtemelen 1641-1642’de tamamladığı risâle.
Sâhib mahlasıyla şiir
Sâlih Dede (Sâhib) · Vekāyi‘u’l-Fuzalâ, Sâhib mahlasıyla üç beyitlik bir şiir örneği verir.
sâhibü’l-hadîs
Davranışları, eylemleri ile hadisten öğrendiği ilkeleri uygulamaya çalışan kimse. 2. İslâmî bilimlerde, hadis bilgisi derin olan kimse İslâmî bilimlerde, hadis bilgisi derin olan kimse
sâhibü’l-bid'at
Genellikle bidat kabul edilen ameller ve görüşlere sahip kimseler
sâhib-i Vâsin
QZ ^L-a) Yasin okutularak kendisine çağrıda bulunulan kimse. 2. Hz. Muhammed Hz. Muhammed
sâhib-i yed-i beyzâ
Musa
sâhib-i tarikat
Hz. Muhammed
sâhib-i sûr
Dört büyük melekten kıyamet gününde “sûr”u üfleyeceğinden ötürü İsrâfil için kullanılan terim
sâhib-i Sıffîn
Siftin savaşmın ulu kişisi veya kişileri. mec. Hz. Âli
sâhib-i nazar
Müridini bakışıyla yönlendiren, etkileyen ve ona güç veren mürşit. sâhib-i rüşd a. ^Ua) Rüşdünü ispat etmiş olan kimse
sâhib-i kadîb
584 sâhib-i kadîb a. (kılıç sahibi) Hz. Muhammed
sâhib-i nâmûs
Kanun yapıcısı ve koyucu için kullanılan terim. 2. Hz. Muhammed Hz. Muhammed
sâhib-i işâret
Konuşması ile enbe, gin bilgi, derin mecaz ve zenülk gin nükteyi yansıtan sufî
sâhib-i kâ'inât
Allah
sâhibü’z-zamân
Tasavvuf dünyasında zamanı aşmış, imanın kutbu olmuş kimse. 2. İmamiyye’nin on ikinci imamı Muhammed el-Mehdî için “Kendisi görünmese de dünyanın hâkimi.” anlamında kullanılan terim
sâhibü’s-sünnet
Davranışları, eylemleri ile sünnete uymaya gayret gösteren kimse
sâhib-i tertîb
İslâm inancma göre, düzenli namaz kılan ve kazaya kalan namaz sayısı beş vakti geçmeyen veya kaza namazı varsa önce onu sonra içinde bulunduğu vaktin namazını kılan mümin
Sâhib-i asâ
“Asâ sahibi” anlamında Hz. Mûsâ için kullanılan unvan. Onun mûcizevî asâsına gönderme yapar.
sâhib-dil
s. (Jj ^M [< Ar.sâh + F.dil] Gönül sahibi, gönü den seven (kimse). 2. Kutsa ermiş (kimse) Kutsa ermiş (kimse)
Sâhibiyye
Sapık bir tasavvufî grub.
Hurrem Çelebi Sâhib-i Medrese
Hurrem Çelebi (ö. 970/1562-63), Sofya, Şam ve çevresinde görev yapmış; Nakşibendî şeyhlerine intisabı, Tophane'deki Hurremiyye Medresesi ve Şam çevresindeki vakıflarıyla tanınmıştır.
Kāsım bin Süleyman (Sâhibü't-Tatbîk)
Kāsım bin Süleyman (ö. 970/1563), Niğde doğumlu; Vikāye metnine Tatbîk adlı şerhi yazan ve Siroz Selçuk Sultan Medresesi'nde ders veren âlimdir.
Lugat Sahibi Nimetullah
Lugat Sahibi Nimetullah (ö. 969/1561-62), Sofya'dan İstanbul'a gelip Emîr Buhârî Zâviyesi'nde hizmet eden, zâviye kütüphanesinden yararlanarak Farsça sözlük hazırlayan Nakşibendî müelliftir.