Ara
Menü

SÛFÎ KELİMESİNİN KÖKÜ

2.057 kelime · kısa başlangıç

Metin ve neşir kaydı

Kalıcı okuma konumu: book_chapters-6
Müellif
Şihâbüddin Ömer es-Sühreverdî
Çevirmen
Dilaver Selvi
Hazırlayan
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Baskı / nüsha
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Bölüm / şiir
6
Kaynak
Avârifü’l-Maârif
Kaynak sayfası
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Varak
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Tamlık / kesilme
İncelenmedi; tamlık veya kesilme doğrulanmadı
Rivayet türü
Sınıflandırılmadı
Düzeltilmiş okuma

Ayrı bir düzeltilmiş okuma kaydı henüz yok. Gösterilen kaynak aktarımı onaylanmış düzeltme değildir.

Hz. Enes b. Mâlik (r.a) demiştir ki: “Rasûlullah (s.a.v), bir kölenin bile dâvetine gider, merkebe biner ve yün elbise giyerdi.” 31 Sûfîler, bu hadis-i şerife uyarak hem daha yumuşak hem de peygamberlerin (a.s) giysisi olduğu için yün elbise giymeyi tercih etmişlerdir. Bu yüzden, onların zâhirî elbiselerini dikkate alan bazı kimseler, onlara, “yün elbise giyen” anlamında “sûfî” demişlerdir. Rasûlullah’ın (s.a.v) şöyle buyurduğu rivâyet edilmiştir: “(Mekke ile Medine arasında bir bölge olan) Ravha’daki sahraya, ayakları çıplak, üzerlerinde yün elbise bulunan, Beytullah’ı ziyâret için yola çıkmış yetmiş tane Nebi uğradı.” 32 Yine; İsâ aleyhisselâm’ın, kıl ve yünden yapılmış elbise giydiği, kendiliğinden yetişen ağaç meyvelerinden yediği ve nerede akşam ederse orada sabahladığı (kendine kalmak için özel bir yer tahsis etmediği) rivâyet edilmiştir. 30- (Cem': Kalbin toparlanması, dağınıklığın gitmesi, tamamen Allah’a yönelip, her şeyin (irâde ve yaratmanın, men ve ihsanın) O’nun irâdesinde olduğunu görme.) 31- (İbnu Sa’d, Tabakât, II, 453; Ebu Nuaym, Hilye, VII, 131;

Okumaya kaldığınız yerden devam edin.

Tam metin Meclis üyelerine açıktır. Üyelik ücretsizdir; okuduğunuz bölümü defterinize kaydedebilir ve özel notlarınızı aynı yerde tutabilirsiniz.

Giriş yapÜcretsiz üye ol
6. Bölüm · SÛFÎ KELİMESİNİN KÖKÜ · Avârifü'l-Maârif — tarikat.org