tarikat.orgARŞİVDE ARA
Ne arıyorsunuz?
Adlar, künyeler, açıklamalar ve kamusal başlangıç metinleri aranır. Üye tam metinler kamusal arama dizinine alınmaz.
552 sonuç · toplam 552 · “müderris” · 5/23
01Meknî Şeyh Ahmed Efendi
Meknî Ahmed Efendi (ö. 1128/1716), saray eğitiminin ardından müderris olmuş; Halvetî icazetiyle Kadırga Mehmed Paşa Zâviyesi meşihatını üstlenmiştir.
Mimarzâde Mustafa Efendi
Mimarzâde Mustafa Efendi (ö. Şevval 971/Mayıs-Haziran 1564), Bursa ve İstanbul kadılıkları ile Süleymaniye müderrisliğinde bulunmuş; hukuk tartışmaları ve çok sayıdaki şerh-haşiyesiyle tanınmış Osmanlı âlimidir.
Mirza Efendi Telhisçisi Abdülbâkī Efendi
Mirza Efendi Telhisçisi Abdülbâkī Efendi (ö. 1730), Şeyhülislâm Mirza Mustafa Efendi'nin hizmet çevresinden yetişen Osmanlı müderrisi ve telhisçidir.
Muarrifzâde Mehmed Efendi
Muarrifzâde Mehmed Efendi (ö. 1003/1595), Ankaralı müderris; Sahn-ı Semân'a kadar yükseldikten sonra görevden çekilerek Koğacı Dede Mescidi civarına defnedilmiştir.
Muhammed Şâmî Efendi
Hacı Muhammed Sâmî Efendi / Pîrî Sâmî (1264/1848, Selüke, Erzincan – 1330/1912, Erzincan); Nakşibendî-Hâlidî şeyhi. Müderrislik icâzeti almış bir muallim iken memuriyetten istifa edip Nurşin'e gitmiş, iki yılda icâzet alarak Erzincan'a hali…
Muhammed Tâlib Efendi
Muhammed Tâlib Efendi (ö. 1679), Devâtîzâde Mustafa Efendi’nin oğlu; Cennetî Efendi’den Celvetî terbiyesi alan ve Hüdâyî Âsitânesi’nde yaklaşık on iki yıl postnişinlik yapan müderris ve şairdir.
Muîdî Mehmed Çelebi
Muîdî Mehmed Çelebi (ö. 994/1586), Muîdzâde Mehmed'in oğlu; Bursa Hançeriyye Medresesi'ne kadar yükselmiş bir müderris ve şairdir.
Müeyyedzâde Abdülvehhâb Çelebi
Müeyyedzâde Abdülvehhâb Çelebi (ö. Rebîülevvel 970/Kasım-Aralık 1562), Kemalpaşazâde ve Ebüssuûd çevrelerinde yetişen Osmanlı müderrisidir.
Na‘lbendzâde Ahmed Efendi
Na‘lbendzâde Ahmed Efendi (ö. 1723), Üsküdar Bâb Mahkemesi'nde kâtiplik ve İstanbul medreselerinde müderrislik yapan Osmanlı âlimidir.
Nakib Yahyâ Efendi (Mîrî)
Nakib Yahyâ Efendi (ö. 1008/1599-1600), Mîrî mahlasıyla şiir söylemiş; nakîbüleşraflık, Sahn müderrisliği, Galata ve Üsküdar kadılıklarında bulunmuş Osmanlı âlimidir.
Nûrüddîn Ali b. Muhammed İbn Gānim el-Makdisî
Nûrüddîn Ali b. Muhammed İbn Gānim el-Makdisî (1514–1596), Kahire’de yetişen büyük Hanefî fakihlerinden; kıraat, tecvid, hadis, tefsir, kelâm ve Arap dili alanlarında eser veren müderristir. Son yıllarında Kerîmüddin el-Halvetî vasıtasıyla…
Oğlan Mustafa Tosyalı
Oğlan Mustafa (ö. 1563), Tosya'dan İstanbul'a gelerek Celâlzâde Sâlih Efendi yanında yetişen; Çekmece Abdüsselâm ve Bursa Manastır medreselerinde ders veren Osmanlı müderrisidir.
Prizrenli Abdürrahîm Fedâî
Prizrenli Abdürrahîm Fedâî (ö. 1303/1885), Ezher tahsilli bir müderris; Muhammed Nûru'l-Arabî'nin damadı ve başhalifesi, Üsküp Melâmî tekkesinin kurucusu, şiir ve risâleleriyle üçüncü devre Melâmîliğinin başlıca açıklayıcılarındandır.
Râşid Efendizâde Seyyid Abdülbâkī Efendi
Râşid Efendizâde Seyyid Abdülbâkī Efendi (ö. 1729), İstanbul kadılığı yapmış Râşid Mehmed Efendi'nin oğlu ve kısa süre Defterdar İbrahim Efendi Medresesi müderrisi olan âlimdir.
Sarhoş Bâlî Efendi
Sarhoş Bâlî Efendi (ö. Zilkade 980/Mart 1573), Tire'de doğmuş; müderrislikten Halvetî seyrüsülûkuna geçerek İstanbul Kurşunlu Türbe Zâviyesi'nde irşad yürütmüştür.
Sarı Nâib Naîm İsmail Efendi
Sarı Nâib Naîm İsmail Efendi (ö. 1695), Üsküdar'da yetişen, İskender Paşa Medresesi'nin ilk müderrisliğini yapan ve Naîm mahlasıyla divan ile manzum hamse sahibi Osmanlı âlim-şairidir.
Selânikli Kâtib Mahmud
Selânikli Kâtib Mahmud (ö. Zilhicce 983/Mart-Nisan 1576), mushaf hattıyla şöhret kazanmış; Ayasofya müderrisliği ile Bağdat ve Âmid kadılıklarında bulunmuş bir Osmanlı âlimi ve hattatıdır.
Serçe Alâeddin Efendi
Serçe Alâeddin Efendi (ö. 979/1571), Sinoplu müderris; Kıbrıs seferi sırasında muharebede hayatını kaybetmiştir.
Seyyid Ahmed Raûfî
Seyyid Ahmed Raûfî (1658–1757), Köstendilli Ali Alâeddin Efendi’nin halifesi; Ramazâniyye içindeki Raûfiyye koluna adını veren, Üsküdar’da imamlık, hitabet, müderrislik ve irşad hizmeti yürüten Halvetî şeyhidir.
Sinâneddin Yûsuf Ümmî Sinan b. Cafer
Sinâneddin Yûsuf Ümmî Sinan b. Cafer (ö. 1006/1598), Simavlı bir şeyhin oğlu; kadılık ve müderrislik yapmış, hac menâsiki üzerine Türkçe risale yazmıştır.
Şa‘bân-ı Şifâî (Ahmed Şa‘bân Efendi)
Şa‘bân-ı Şifâî (ö. 1705), Ayaş'tan İstanbul'a giderek saray hekimliğine ve ilmiye mesleğine giren; doğum, yenidoğan ve çocuk sağlığına dair Tedbîrü'l-mevlûd başta olmak üzere Türkçe tıp eserleri yazan müderris, kadı ve şairdir.
Şah Mehmed Efendi b. Hurrem
Şah Mehmed Efendi (ö. 978/1570), Afyonkarahisar'da Mevlânâ Celâleddîn-i Rûmî neslinden gelen bir ailede yetişmiş; Süleymaniye müderrisliği ile Mısır, Edirne ve İstanbul kadılıklarında bulunmuştur.
Şamlı Şeyh Mehmed Efendi
Şamlı Şeyh Mehmed Efendi (ö. 1726), Şam'daki tahsilinden sonra İstanbul'a gelen, Galata Sarayı'nda öğretmenlik ve medresede müderrislik yapan Arap dili âlimidir.
Şemseddin Ahmed Sivâsî
Şemseddin Ahmed Sivâsî (926/1520, Zile – 1006/1597, Sivas); esmer olduğu için “Kara Şems” denen Halvetî şeyhi, Şemsiyye 'nin pîri. Müderrisliği bırakıp tasavvufa yönelmiş, yetmiş yaşlarında III. Mehmed'in Eğri seferine katılmıştır. Yirmiyi…