ŞAHSİYET DOSYASI

Selânikli Kâtib Mahmud

Selânikli Kâtib Mahmud (ö. Zilhicce 983/Mart-Nisan 1576), mushaf hattıyla şöhret kazanmış; Ayasofya müderrisliği ile Bağdat ve Âmid kadılıklarında bulunmuş bir Osmanlı âlimi ve hattatıdır.

Vefat: 1576
Unvan: Hattat, müderris, Bağdat ve Âmid kadısı

HAYATI VE TARİHTEKİ YERİ

Selânik ve hat tahsili

Selânik'te doğdu. Saçlı Emir Efendi'nin yanında, Hasan Beg ile birlikte tahsil gördü; Kadrî Efendi'nin tezkirecilik hizmetinden mülâzemet aldı.

Medrese ve kadılık görevleri

Kürkçübaşı, Hacı Hasanzâde, Kalenderhâne, Mahmud Paşa, Mihrimah Sultan, Sahn ve Ayasofya medreselerinde görev yaptı. 981/1573'te Bağdat, 983/1575'te Âmid kadılığına tayin edildi.

Mushaf hattı

Kaynak onu devrinin seçkin kâtiplerinden sayar. Birkaç mushaf yazıp Kanûnî Sultan Süleyman'a sundu; bu nüshaların Süleymaniye Camii'nde rahle üzerinde korunduğunu bildirir.

Vefatı

Âmid'de görevliyken Zilhicce 983/Mart-Nisan 1576'da vefat etti. Oğlu Ahmed Paşa'nın ayrı ve eleştirel biyografisi babasının kaydına karıştırılmamıştır.

COĞRAFÎ HAFIZA2 coğrafî bağlantı

Koordinatlı mekânŞehir düzeyi2 nokta · 0 kesin koordinat. Kümeye tıklayarak yaklaşın; tek noktadan mekân dosyasını açın.

İLİŞKİLİ GÖRÜNÜMLER

Ağ ve yol

KİŞİLER AĞIBağlantılarını açHoca, talebe ve tarihî etki ağıAğda gör →

ESER / METİN

Eserleri ve metinleri

Yazılı miras, şiirler ve bağlı metinler

1 kayıt

İlk 1 kayıt gösteriliyor

TARİHÎ KAYIT

Süleymaniye'de korunan mushaflar

Kanûnî'ye sunulan birkaç mushaf, hattatlık mirasının somut kayıtlarıdır.

Metni gösterMetni daralt

Nev‘îzâde kendi zamanında bu mushafların Süleymaniye Camii'nde rahle üzerinde bulunduğunu söyler. Nüsha kimlikleri görülmeden katalog numarası üretilmemiştir.

Biyografik veya metinsel kaynak kaydı. Kaynak: Nev‘îzâde Atâyî, Hadâ’iku’l-Hakâ’ik fî Tekmileti’ş-Şakā’ik, s. 754-761.

SAYFA KAYNAKÇASI

Bu dosyada izlenebilen kaynaklar

Bu liste biyografi, ilişki, anlatı ve mekân kayıtlarında açıkça taşınan kaynak künyelerini bir araya getirir. Paragraf düzeyinde kaynağı belirlenmemiş iddialara sonradan dipnot uydurulmaz.

[1]Nev‘îzâde Atâyî, Hadâ’iku’l-Hakâ’ik fî Tekmileti’ş-Şakā’ik, s. 754-761

Ortak kaynak kataloğunu aç →