Ara
Menü

Müeyyedzâde Abdülvehhâb Çelebi

Müeyyedzâde Abdülvehhâb Çelebi (ö. Rebîülevvel 970/Kasım-Aralık 1562), Kemalpaşazâde ve Ebüssuûd çevrelerinde yetişen Osmanlı müderrisidir.

Vefat
1562
Unvan
Müderris ve Tehâfüt şerhi çevresinin âlimi

Müeyyediyye ailesi

Rumeli kazaskerliği yapmış Müeyyedzâde Abdurrahman Efendi'nin oğludur. Kardeşlerinin genç yaşta ölümleri arasında ailede ilmî yolu sürdüren isim oldu.

Hocaları ve Tehâfüt okumaları

Süleyman-ı Rûmî, Abdüllatif Efendi, Pîrî Paşazâde Mehmed Çelebi ve Ebüssuûd Efendi'den yararlandı; Kemalpaşazâde'nin çevresine katıldı. Hocazâde'nin Tehâfüt'ünü okurken Kemalpaşazâde'nin bu eser üzerine emsalsiz diye nitelenen bir şerhi imlâ ettiği aktarılır. Bu şerh Abdülvehhâb'a aitmiş gibi kaydedilmemiştir.

Medrese güzergâhı

Mahmud Paşa, Dâvud Paşa, Edirne Halebiyye, İznik Orhaniyye, Edirne Dârülhadisi, Sahn ve Bursa Muradiye medreselerinde görev yaptı. Aile ve himaye ilişkilerinin tayinler üzerindeki etkisi kaynakta açıkça görülür; görev çizelgesi bu yapıyı gösterecek ölçüde özetlenmiştir.

Vefatı

Bursa Muradiye'de ders verirken Rebîülevvel 970/Kasım-Aralık 1562'de vefat etti. Kaynağın afyon kullanımına dair hükmü tıbbî neden gibi kesinleştirilmeden dönem biyografisinin yorumu olarak bırakılmıştır.

COĞRAFÎ HAFIZABursa
Koordinatlı mekânŞehir düzeyi1 nokta · 0 kesin koordinat. Kümeye tıklayarak yaklaşın; tek noktadan mekân dosyasını açın.

Ağ ve yol

Eserleri ve metinleri

İlk 1 kayıt gösteriliyor

TARİHÎ KAYIT

Tehâfüt şerhi çevresindeki okuma

Hocazâde'nin Tehâfüt'ü ve Kemalpaşazâde'nin imlâ ettiği şerh.

Metni gösterMetni daralt

Abdülvehhâb metni okuyan ve ders halkasında bulunan kişidir; şerhin müellifi Kemalpaşazâde olarak korunmuştur.

Biyografik veya metinsel kaynak kaydı. Kaynak: Nev‘îzâde Atâyî, Hadâ’iku’l-Hakā’ik fî Tekmileti’ş-Şakā’ik, s. 310-320.

Bu dosyada izlenebilen kaynaklar

Bu liste biyografi, ilişki, anlatı ve mekân kayıtlarında açıkça taşınan kaynak künyelerini bir araya getirir. Paragraf düzeyinde kaynağı belirlenmemiş iddialara sonradan dipnot uydurulmaz.

  1. [1]Nev‘îzâde Atâyî, Hadâ’iku’l-Hakā’ik fî Tekmileti’ş-Şakā’ik, s. 310-320
Ortak kaynak kataloğunu aç →