ARŞİVDE ARA
Ne arıyorsunuz?
Adlar, künyeler, açıklamalar ve kamusal başlangıç metinleri aranır. Üye tam metinler kamusal arama dizinine alınmaz.
110 sonuç · toplam 838 · “Şiir” · 3/5
01Kınalızâde Fehmî Mehmed Çelebi
Kınalızâde Fehmî Mehmed Çelebi (1564-1596), Kınalızâde Ali Efendi'nin oğlu; medrese imtihanıyla tanınmış, şiir ve risaleler bırakmış Osmanlı âlimidir.
Koca Nişancı Celâlzâde Mustafa Beg
Koca Nişancı Celâlzâde Mustafa Beg (ö. Rebîülâhir 975/Eylül-Ekim 1567), Kanûnî devrinin divan yazısı ve kanun bilgisini temsil eden; tarih, ahlâk, siyer tercümesi ve şiir alanlarında eser veren devlet adamıdır.
Lâihî Mustafa Çelebi
Sirozlu Lâihî Mustafa Çelebi (ö. 973/1565-66), Kahire'de Ahmed Hayâlî'nin yanında Gülşenî terbiyesini tamamlayan; üç dilde şiir yazan ve geniş bir mecmua derleyen sûfî müelliftir.
Ma‘sûm Efendi el-Mervî
Ma‘sûm Efendi (ö. 1010/1601-02), Horasan’ın Merv şehrinden İstanbul’a gelmiş; Hoca Sâdeddin çevresinde yetişerek Rumeli kadılıkları ve ordu görevi üstlenmiş, Türkçe, Farsça ve Arapça şiir yazmış âlimdir.
Muhammed Küfrevî
Pîr Muhammed Küfrevî (1191/1777, Küfra/Şirvan, Siirt – 1316/1898, Bitlis); Nakşibendiyye-Hâlidiyye'nin Küfreviyye kolunun pîri . Türbesini II. Abdülhamid bir İtalyan mimara yaptırdı; halifeleri arasında Alvarlı Muhammed Lutfi vardır.
Muhammed Şîrîn Mağribî
Muhammed Şîrîn Mağribî (yaklaşık 1346–1406), Kübreviyye'nin Nûriyye çevresine bağlanan, Tebriz'de yaşayan ve Farsça tasavvuf şiirleriyle tanınan sûfî şairdir.
Muhammed Vefâ el-Mağribî eş-Şâzelî
Muhammed Vefâ el-Mağribî (ö. 1364), İskenderiye, İhmîm ve Kahire çevresinde irşad eden; eserleri, şiirleri ve ailesiyle devam eden Vefâiyye koluna adını veren Şâzelî şeyhidir.
Mustafa Enverî Efendi
Mustafa Enverî Efendi (1824/25–1872), Nalçacı Halil Dergâhı’nda Reşid Efendi ve Hammâmî Tevfik Efendi’nin terbiyesini alan; Arap dili, tercüme, şiir ve irşad faaliyetleriyle tanınan Halvetî-Şâbânî şeyhidir.
Muzaffer Ozak
Muzaffer Ozak (1916, İstanbul – 13 Şubat 1985); vâiz, sahaf ve Halvetî-Cerrâhî şeyhi. Sahaflar Çarşısı'ndaki dükkânını bir sohbet meclisine çevirmiş, Cerrâhiyye'yi Avrupa ve Amerika'ya taşımıştır . Şiirlerinde “Aşkî” mahlasını kullanır.
Naîmî Çeşmecizâde Nimetullah
Naîmî Çeşmecizâde Nimetullah (ö. Ramazan 974/Mart-Nisan 1567), İstanbul doğumlu; vakıf muhasebesi, medrese eğitimi, hat, inşâ ve şiir alanlarında tanınan Osmanlı âlimidir.
Nakib Yahyâ Efendi (Mîrî)
Nakib Yahyâ Efendi (ö. 1008/1599-1600), Mîrî mahlasıyla şiir söylemiş; nakîbüleşraflık, Sahn müderrisliği, Galata ve Üsküdar kadılıklarında bulunmuş Osmanlı âlimidir.
Nazmî Hasan Dede
Nazmî Hasan Dede (ö. 1125/1713), Saraybosna'dan yetişip Kahire Mevlevîhânesi'nde postnişinlik ve vâizlik yapan, Nazmî mahlasıyla şiir söyleyen Mevlevî şeyhidir.
Nefeszâde Seyyid Abdurrahman Vâlî Efendi
Nefeszâde Seyyid Abdurrahman Vâlî Efendi (ö. 1696), Ankara'dan İstanbul'a gelip tefsir imtihanıyla ilmiyeye giren, Süleymaniye Dârülhadisi'ne yükselen, nakîbüleşraflık yapan ve Arapça-Türkçe şiirler yazan Osmanlı âlimidir.
Neşâtî Ahmed Dede
Neşâtî Ahmed Dede (ö. 1085/1674-75), Ağazâde Mehmed'den Mevlevî terbiyesi alan; Edirne Mevlevîhânesi postnişini, Türkçe-Farsça şiirleri ve eserleriyle tanınan şairdir.
Osmânzâde Ahmed Tâib Efendi
Osmânzâde Ahmed Tâib Efendi (ö. 1724), Osmanlı tarih ve biyografi yazıcılığına eserler veren; Arapça, Farsça ve Türkçe şiir söyleyen âlimdir.
Pîr Hamdî-i Evvel
Pîr Hamdî-i Evvel (ö. 1012/1603-04), Eşrefoğlu Rûmî’nin torunu ve Abdürrahîm-i Tirsî’nin oğludur; Muslihuddin-i Eşrefî’nin terbiyesinde yetişerek İznik Eşrefzâde Âsitânesi postuna geçmiş, Eşrefiyye’nin kurumsallaşmasını ve şiir geleneğini s…
Prizrenli Abdürrahîm Fedâî
Prizrenli Abdürrahîm Fedâî (ö. 1303/1885), Ezher tahsilli bir müderris; Muhammed Nûru'l-Arabî'nin damadı ve başhalifesi, Üsküp Melâmî tekkesinin kurucusu, şiir ve risâleleriyle üçüncü devre Melâmîliğinin başlıca açıklayıcılarındandır.
Refdî Mehmed Efendi
Refdî Mehmed Efendi (1646-1722), Abdülkerim Sâmiî'nin oğlu; Selânik ve Şam kadılıklarında bulunan, şiir ve inşadaki kudretiyle anılan Dîvân sahibi Osmanlı âlimidir.
Sâcidî Ali Efendi
Sâcidî Ali Efendi (ö. 1723), medrese ve kadılık görevlerinden fetva eminliğine yükselen; şiir ve inşadaki maharetiyle tanınan Osmanlı âlim ve şairidir.
Safiye Sultanzâde Mehmed Rezmî
Safiye Sultanzâde Mehmed Rezmî (yaklaşık 1640-50 – 21 Ocak 1719), IV. Murad'ın torunu; saray ve divan görevlerinin yanında şiir, resim ve mûsikiyle ilgilenen çok yönlü sanatkârdır.
Sâlih Dede (Sâhib)
Sâlih Dede (ö. 1131/1719), babası Mehmed Dede'nin ardından Bursa Mevlevîhânesi postuna geçen, Sâhib mahlasıyla şiir söyleyen Mevlevî şeyhidir.
Sarı Muslihiddin Kâmilî
Sarı Muslihiddin Kâmilî (ö. 19 Receb 1006/1598), Amasya'nın Gümüş yöresinden yetişmiş; kadılık, Farsça, hat ve şiir alanlarıyla tanınmış Osmanlı âlimidir.
Sefer Dal
Safer Dal (1926, İstanbul – 21 Şubat 1999); Halvetî-Cerrâhî şeyhi, Nûreddin Cerrâhî Tekkesi'nin yirminci postnişini . Şiirlerinde “Muhibbî” mahlasını kullanır. Kaybolmakta olan tekke mûsikisini eski zâkirbaşıların sesinden teybe kaydederek…
Seyrekzâde Seyyid Mehmed Câzim Efendi
Seyrekzâde Seyyid Mehmed Câzim Efendi (ö. 1726), nakîbüleşraf ailesine mensup, İstanbul medreselerinde görev yapan ve Câzim mahlasıyla şiir söyleyen Osmanlı âlimidir.