ŞEMS-İ TEBRÎZÎ HAZRETLERİ

ŞEMS-İ TEBRÎZÎ HAZRETLERİ

Misbâhu’l-eşbâh, miftâhu’l-ervâh, müşkil-güşâ-yı erbâb-ı tahkîk idi. İsm-i âlîleri,
Hudâdâd b. Muhammed b. Ali b. Melikiddâd’dır. Tebrîzlidir. Sözleri mücmel ve mufaddal

"Sen dâimâ gönle yakın olmuşsun, mâzursun. Gam nedir hiç öğrenmemişsin mâzursun. Ben, sensiz bin
gece kan içinde idim, sen ise bir gece bile öyle olmamışsın, mâzursun. (H)

olup, meşâhîr-i evliyâ’ullâhdandır. Hz. Mevlânâ’nın hem müsterşid-i muhteremi, hem de
mürşid-i mükerremidir.

Hz. Mevlânâ’nın hakk-ı âlîlerinde:

‫المولى اﻷعز الداعى إلى الخير خﻼصة اﻷرواح سر المشكات والزجاج والمصباح شمس الح ق وال دين ن ور ﷲ‬

.‫فى اﻷولين واﻵخرين‬

(demişlerdir).

Şemseddîn hazretleri henüz mekteb-nişîn iken, mübârek kalbinde hüküm-fermâ olan
aşk-ı ilâhî ve muhabbet-i risâlet-penâhî münâsebetiyle kırk gün aç durmuş. Henüz
gençliğinde, iktisâb-ı terbiyet ve memdûhiyyet ile ihrâz-ı şeref ve mübâhât etmiş ve kibâr-ı
meşâyıhdan nice zevât ile mülâkât eylemiştir. Tercüme-i hâllerine dâir otuz-kırk eser
mütâlâa ettim. Cümlesi birbirine mübâyindır. Evâhir-i eyyâmında siyâh abâ giymeyi
i’tiyâd ederek seyâhat etmiştir. Esnâ-yı seyâhatta, herhangi beldeye varsalar, ahâlî ve eâlî
iştişrâf ve istikbâl ederler ve inbisât ve i’tibâr bulurlar idi. İbtidâ-yı hâllerinde Ebûbekir
Selebâf-ı (‫ )س له ب اف‬Tebrîzî’den tevbe alıp, sonraları Hz. Rükneddîn’in fukarâsı meyânına
dâhil olarak irtihâlinde, Baba Kemâl-i Hucendî (Nâm-ı âlîleri Kübreviyye bahsinde geçti.)
hazretleriyle hem-sohbet ve hem-hâl olmuşlar ve onlardan sülûk ve terbiye görmüşlerdir.

Okuyup yazması olmayıp, "Ümmî idi." diyen âsâr da vardır.

Baba Kemâl-i Hucendî:

‫مكو اصحاب دل رفتند شهر دل كه شد خالى‬

‫ج َهان بر شمس تبريز ست كجا مردى جو موﻻنا‬

buyurmak sûretiyle, müşârünileyhimâ’nın kadirlerini i’lâ eylemişlerdir. O esnâda, meşâhîr-