risâlet

(cJLj [Ar.]

1. “Peygamberlik, elçilik, nebîlik.” anlamında kullarulan terim; bk. nübüvvet
2. fik. Bir kimsenin kendi irade beyanını bir başka kimseye ifade etme anlamında kıülanüan fıkıh terimi.

Peygamberlik, resûllük. (Bkz. Peygamberlik)

Fahr-i âlem girdi çün kırk yaşına

Kondu pes, risâlet tâcı başına.

(Süleyman Çelebi)

Risâlet, çalışmakla elde edilemez. Bu, Allahü teâlânın dileği ile kullarına verdiği bir lütuftur. (Necmeddîn-i Kübrâ)