ARŞİVDE ARA
Ne arıyorsunuz?
Adlar, künyeler, açıklamalar ve kamusal başlangıç metinleri aranır. Üye tam metinler kamusal arama dizinine alınmaz.
422 sonuç · toplam 2395 · “Ham” · 2/18
01Şeyh Hamdî-i Bağdâdî
Hamdî-i Bağdâdî, Edirne’de yetişen; Osman Sıdkı Efendi’den feyiz alan, yirmi altı yıl irşad hizmetinde bulunan ve pîr-i sânî Cemâl-i Uşşâkî’yi yetiştiren Uşşâkî şeyhidir.
Şeyh Hamdî-i Sânî Eşrefî
Hamdî-i Sânî (ö. 1069/1659), Sır Ali Efendi’nin oğlu ve halifesi; babasının ardından İznik Eşrefzâde Tekkesi postuna geçerek yirmi üç yıl hizmet eden, şiirleriyle de anılan Eşrefî şeyhidir.
Şeyh Hâmid-i Uşşâkī
Şeyh Hâmid-i Uşşâkī (ö. 1127/1715-16), Uşşâkī şeyhi Osman Sıdkı Efendi’nin halifesi; şeyhinden sonra on yedi yıl yaşayan ve Edirne’de onun yanına defnedilen sûfîdir.
Şeyh Hamidüdin-i Aksarâyi
Hamîdüddin-i Aksarâyî, Somuncu Baba adıyla tanınmış; Bursa’dan Aksaray’a uzanan irşad çevresi ve Hacı Bayrâm-ı Velî üzerindeki tesiriyle Bayramiyye tarihinin kurucu şahsiyetlerindendir.
Şeyh Mahmûd Hamdi Efendi
Şeyh Mahmûd Hamdi Efendi (1842-1908), Libhova'daki Ali Cennet adıyla tanınan Gülşenî dergâhının şeyhi ve Muhammed Sâmî Efendi'nin babasıdır.
Şeyhülislâm Hâmid Efendi
Şeyhülislâm Hâmid Efendi (yaklaşık 1494-1577), Konya doğumlu; Rumeli kazaskerliği ve şeyhülislâmlık makamlarına yükselen, Fetâvâ-yı Hâmidiyye'yi derleyen bir Osmanlı hukukçusudur.
Tâceddin İbrâhim b. Hamza
Tâceddin İbrâhim b. Hamza (ö. yaklaşık 970/1562-63), zâhirî ve bâtınî ilimleri bir arada tahsil eden; Edirne Noktacı Camii'nde vaaz, hadis ve tefsir dersleri veren müelliftir.
Taşköprîzâde Hâmid Çelebi
Taşköprîzâde Hâmid Çelebi (1554-1597), Şakā’ik müellifi Taşköprîzâde Ahmed'in oğlu; Rumeli ve Suriye şehirlerinde kadılık yapmış, güzel yazısıyla tanınmış ilmiye mensubudur.
Vusûlî Hamza Efendi
Vusûlî Hamza Efendi (ö. 1003/1595), Germiyan'ın Şuhut kasabasından yetişmiş; Bursa, Sahn, Âmid ve Erzurum görevleri yanında şiirleriyle tanınmış Osmanlı âlimidir.
Abalı Hâfız Muhammed Haydar Bergamavî
Muhammed Haydar Efendi; Bergama veya Kırkağaç nispetiyle anılan, Mehmed Emin Kırkağacî’den hilâfet alan, Aksaray Şekerci Sokağı’ndaki dergâhta irşad eden ve Yahyâ Âgâh İstanbulî’ye Zenbûrî mirası aktaran şeyhtir.
Abdullah Bosnevî
Abdullah Bosnevî (1584–1644), Bayramî-Melâmî terbiyesini Hasan Kabadûz’dan alan; İbnü’l-Arabî’nin Fusûsu’l-hikem’ine yazdığı Türkçe ve Arapça şerhlerle tanınan sûfî müelliftir.
Abdülmecid Sivâsî
Abdülmecid Sivâsî (1563-1639), Şemseddin Sivâsî’nin yeğeni ve halifesi; Şemsiyye’yi Sivas’tan İstanbul’a taşıyan, Ayasofya ve Sultan Ahmed kürsülerinde tefsir ve vaaz veren, Sivâsiyye irşad ağını kuran âlim-sûfîdir.
Ahî Muhammed Nûr el-Halvetî
Ahî Muhammed Nûr el-Hârizmî, İbrâhim Zâhid Geylânî’nin halifesi; Pîr Ömer el-Halvetî’nin amcası ve mürşidi olarak Halvetiyye’nin teşekkülündeki temel aktarım halkasıdır.
Arapzâde İlmî Muhammed Efendi
Arapzâde İlmî Muhammed Efendi (ö. 1130/1718), Muhammed-i Semerkandî’nin halifesi, Neccârzâde Rızâ’nın mürşidi, Edirne Arapzâde Tekkesi’nin bânisi ve Mîzânü’t-tarîk müellifidir.
Bahâeddin Nakşibend
Bahâeddin Nakşibend (718/1318 – 791/1389), Buhara yakınlarındaki Kasrıârifân'da doğup ölen ve “tarîk-i hâcegân”ın adının kendisiyle Nakşibendiyye 'ye dönüştüğü şeyh; semâ, halvet ve tekkeye itibar etmemiş, hafî zikri esas almıştır.
Bedr Ata (Bedreddin Muhammed)
Bedr Ata, asıl adıyla Bedreddin Muhammed; Buhara’da Sadr Ata ile tahsil gören, mürşid arayışıyla Taşkent çevresine giderek Zengî Ata’ya intisap eden dört başlıca Yesevî halifeden biridir.
Ca‘fer es-Sâdık
Ca'fer es-Sâdık (80/699 veya 83/702 – Medine); İsnâaşeriyye'nin altıncı, İsmâiliyye'nin beşinci imamı, Ca'ferî fıkhının kurucusu . Soyu baba tarafından Hz. Ali'ye, anne tarafından Hz. Ebû Bekir'e ulaşır.
Cendel b. Muhammed er-Rifâî
Cendel b. Muhammed er-Rifâî (ö. 675/1276), Rifâiyye’nin Cendeliyye koluna adını veren, Şam’ın kuzeyindeki Menîn’de bulunan türbesi Eyyûbî hükümdarı el-Melikü’z-Zâhir Gāzî tarafından ziyaret edilen XIII. yüzyıl Rifâî şeyhidir.
Cüneyd-i Bağdâdî
Ebü’l-Kāsım Cüneyd b. Muhammed el-Hazzâz el-Kavârîrî (ö. 297/909), fıkıh ve hadis tahsilini tevhid, fenâ, bekā, sahv ve temkin diliyle birleştiren; Bağdat sûfîliğinin ölçü kabul edilen büyük temsilcisidir.
Dârâ Şükûh
Dârâ Şükûh (20 Mart 1615, Ecmîr – 10 Eylül 1659, Delhi); Bâbürlü şehzadesi ve mutasavvıf. Şah Cihan'ın büyük oğlu ve veliahdı; kardeşi Evrengzîb'e yenildikten sonra mülhidlikle suçlanarak idam edilmiştir .
Dâvûd-i Kayserî
Dâvûd-i Kayserî (yak. 1260 – 751/1350), Orhan Gazi'nin 1336'da İznik'te açtığı ilk Osmanlı medresesinin ilk müderrisi; vahdet-i vücûdu felsefî mahiyette yorumlayan ilk sûfî müellif ve tabiatı enerjiyle açıklayan bir tabiat filozofu.
Derviş Muhammed İmkenegî
Derviş Muhammed İmkenegî (ö. 18 Eylül 1562), Ubeydullah Ahrâr’dan başlayan terbiyesini dayısı Muhammed Zâhid Vahşuvârî’nin yanında tamamlayan; İmkene çevresinde ziraat, hadis tedrisi ve irşadı birleştiren Ahrârî-Nakşibendî şeyhidir.
Ebû Abdullah Muhammed b. Ebû Bekir el-Hikemî
Ebû Abdullah Muhammed b. Ebû Bekir el-Hikemî (ö. 617/1220-21), Harad’dan Uvâce’ye yerleşen, Muhammed el-Becelî’ye hırka veren ve Yemen’deki Hikemiyye şubesinin kendisine nispet edildiği Sâhib-i Uvâce’dir.
Ebû Abdullah Muhammed ed-Dekkāk es-Sicilmâsî
Ebû Abdullah Muhammed ed-Dekkāk es-Sicilmâsî, XII. yüzyılda Sicilmâse ile Fas arasında yaşayan, Murâbıt baskısını gören ve Ebû Medyen’in hırka ile ilk tasavvuf terbiyesinde yer alan Mağrib sûfîsidir.