Ara
Menü

Ramazâneddin Mahfî

Afyonkarahisar’da doğan Ramazâneddin Mahfî, Muhyiddin-i Karahisârî’nin yanında yetişti; İstanbul Kocamustafapaşa’daki irşadıyla Halvetiyye’nin Ahmediyye gövdesi içinde Ramazâniyye kolunun teşekkülünü sağladı.

Doğum
1542
Vefat
1616
Unvan
Ramazâniyye’nin pîri

Kol, icâzet ve dönem bağları

Ana yol alanı bütün mensubiyetlerin yerine geçmez. Kurucu, post ve silsile rolleri ayrı kayıtlardır; birlikte görülmeleri aynı dönemde aidiyet kanıtı değildir. Kol ve ilişki fişleri mevcut CMS kayıtlarından gelir; kol yanıtı boşsa 5 Ekim 2026 araştırma envanteri gösterilir. Kaynak belirtilmemiş bağlar doğrulanmış mensubiyet gibi sunulmaz.

Ramazâniyye · Kurucu

Ramazâniyye'nin kurucu nispeti kanonik Ramazâneddin Mahfî kaydına bağlandı.

Dönem: Bilinmiyor · Tarihler bağımsız doğrulanmadı.

Kaynak: Tekil kaynak konumu belirtilmemiş

Kol ve kişi kayıtlarını karşılaştır →

Afyonkarahisar’dan İstanbul’a

Ramazâneddin Mahfî, 949/1542 yılında Afyonkarahisar’da doğdu. Aklî ve naklî ilimleri tahsil ettikten sonra tasavvuf yoluna yöneldi. Önce İnegöllü Kāsım Çelebi’nin terbiyesinde bulundu; ardından onun halifesi Muhyiddin-i Karahisârî’nin yanında seyrüsülûkünü tamamladı.

Kaynaklarda İstanbul’a gelişi 993-994/1585-1586 yılları çevresinde gösterilir. Bu küçük tarih farkı, dergâhın kuruluş tarihi ile İstanbul’a geliş tarihinin aynı olay dizisi içinde aktarılmasından doğar. Kocamustafapaşa civarında, Bezistânî Hâce Hüsrev’in yaptırdığı hankâhta irşada başladı ve yaklaşık otuz iki yıl bu merkezde meşihat görevini sürdürdü.

Ramazâniyye’nin teşekkülü

Ramazan Mahfî, Halvetiyye’nin Ahmediyye gövdesi içinde kendi adına nispet edilen Ramazâniyye kolunun pîri kabul edilir. Silsilesi Yiğitbaşı Ahmed Şemseddin’den İzzeddin-i Karamânî, Kāsım-ı İnegölî ve Muhyiddin-i Karahisârî üzerinden kendisine ulaşır. Şerbetçi Mehmed, Bursa Karaağaç Şeyhi Ya‘kūb ve Hasan Burhâneddin Cihângîrî hattı, Ramazâniyye’nin İstanbul ve Bursa çevresindeki yayılışının belirgin kollarından biridir.

“Mahfî” mahlası, kaynakların onun gösterişten ve şöhretten uzak duruşuyla ilişkilendirdiği bir addır. Rüya tabirinde maharet sahibi olduğu; hilm, vakar ve halktan bir ölçüde uzaklaşarak mücahedeyi artırma vasıflarıyla anıldığı kaydedilir.

Dergâh, irşad ve tarihî hafıza

Ramazan Efendi Dergâhı 994/1586 tarihli kitâbe kaydıyla İstanbul’daki Halvetî merkezleri arasına girdi. Dergâh yalnız bir zikir mekânı değil, halifelerin yetiştiği ve Ramazâniyye’nin sonraki şubelerine bağlandığı bir irşad merkezi oldu. Sefîne-i Evliyâ, Güzelce Mahmud Paşa’nın bu dergâha sığınmasını tarihî biyografiden ayrı bir gelenek anlatısı olarak aktarır.

Şiirleri ve yanlış eser nispeti

Mahfî mahlasıyla söylenmiş ilâhileri bulunduğu kaydedilir. Kaynaklarda ona bağlanan “Hû Hû” redifli ilâhi, Ramazâniyye zikir hafızasının şiirle ilişkisini gösterir. Buna karşılık basılmış bir akâid şerhinin Ramazan Mahfî’ye ait olduğu iddiası doğru değildir; Sefîne bu eserin Ramazan Behiştî’ye ait olduğunu özellikle belirtir.

Vefatı

Ramazan Mahfî 1025/1616 yılında vefat etti ve irşad ettiği hankâhta hazırlanan türbeye defnedildi. Doğum ve ölüm yılları esas alındığında ömrü yaklaşık yetmiş dört yıl olmakla birlikte bazı gelenek kayıtlarında yetmiş altı yıl ifadesi de görülür. Türbesi ve dergâhı, Kocamustafapaşa’daki Ramazan Efendi Camii çevresinde onun hatırasını yaşatmaktadır.

COĞRAFÎ HAFIZA5 coğrafî bağlantıMekân kayıtlarına git →
Koordinatlı mekânŞehir düzeyi5 nokta · 0 kesin koordinat. Kümeye tıklayarak yaklaşın; tek noktadan mekân dosyasını açın.

Ağ ve yol

YOL BAĞLAMIHalvetiyyeYol dosyasını aç →Kişi kaydındaki tarihî yol bağlantısı; sıralı silsilede halka olduğunu tek başına göstermez.Yolun irşad atlasını aç →
KİŞİLER AĞIBağlantılarını aç4 doğrudan bağlantıAğda gör →
ÇOKLU İRŞAD GÜZERGÂHI2 ayrı bağlamda görünüyorHer bağlantı ayrı açılır; ortak gövde, kol aidiyeti anlamına gelmez.

Menkıbeler

İlk 1 kayıt gösteriliyor

MENKIBE · GELENEK İÇİ

Mahmud Paşa’ya ‘burada paşa yoktur’ cevabı

Ramazâneddin Mahfî’nin dergâhına sığınan Mahmud Paşa’yı dünya unvanını dışarıda bırakan bir derviş olarak koruması.

Tam anlatıyı okuAnlatıyı daralt
Menâkıbnâme’de tam metni aç →

Sefîne’de korunan rivayete göre Mahmud Paşa siyasî bir tehlike sırasında Ramazâneddin Mahfî’nin dergâhına sığındı. Onu aramakla görevli kimseler tekkeye geldiler ve içeride paşanın bulunup bulunmadığını sordular. Ramazan Mahfî, dergâhın kapısından giren kişinin dünya rütbesini dışarıda bıraktığını belirten bir cevap verdi: burada paşa bulunmadığını, ancak dervişlerin bulunduğunu söyledi.

Görevliler bu cevaptan sonra geri döndüler; paşa da tekkenin himayesinde kaldı. Anlatıda şeyhin doğrudan yalan söylemediği, fakat dergâhın kendi hukukunu ve dilini öne çıkararak sığınanı koruduğu vurgulanır. “Paşa” unvanı dışarıdaki siyasî nizama, “derviş” sözü ise tekke eşiğinde herkesin eşitlendiği mânevî nizama aittir.

Rivayetin tarihî ayrıntıları başka belgelerle bütünüyle doğrulanmış değildir. Menkıbenin merkezinde olağanüstü bir keramet değil; dergâhın dünyevî rütbelerin askıya alındığı bir sığınak ve emniyet alanı olması fikri bulunur.

Bu anlatı gelenek hafızasına aittir; doğrulanabilir tarihî olayla aynı kesinlikte sunulmaz. Kaynak: Sefîne-i Evliyâ, c. V.

Eserleri ve metinleri

İlk 3 kayıt gösteriliyor

ESER / METİN

Şerhu’l-Akâid hâşiyesi ona mı aittir

Türbedeki manzume ona bir Şerhu’l-Akâid hâşiyesi nisbet eder; metne düşülen not ise o şerhin Ramazân-ı Behiştî’ye ait olduğunu söyler.

Metni gösterMetni daralt

Türbede bulunan manzumede, “Hâşiye tarh kılup şerh-i akâyid üzre / Kal‘a-i dîne meğer urdu esâs-ı ma‘nâ” denilerek kendisine Şerhu’l-Akâid üzerine bir hâşiye nisbet edilir.

Sefîne metnine düşülen notta ise bu nisbet reddedilir: “Halbuki o şerh Ramazân-ı Behiştî’nindir.”

Çerçeve. Aynı adı taşıyan iki âlimin eserlerinin karışması, klasik biyografi literatürünün en sık hatalarındandır. Buradaki kayıt, methiye manzumelerinin bibliyografik delil sayılamayacağını gösteren iyi bir örnektir; eser listesinde bu hâşiye ona ait gösterilmemelidir.

Biyografik veya metinsel kaynak kaydı. Kaynak: Hüseyin Vassâf, Sefîne-i Evliyâ.
ESER / METİN

Mahfî mahlaslı ilâhîleri

Sefîne, Mahfî mahlasıyla söylenmiş ârifâne ilâhîleri bulunduğunu kaydeder ve bir bendini nakleder.

Metni gösterMetni daralt

Sefîne, “Hz. Şeyh’in, Mahfî mahlaslı bazı ilâhiyyât-ı ârifâneleri vardır” diyerek bir bendini verir: “Mahfî bugün gözleyüp / Girdi yola aşk özleyüp / Âşıkların cem‘ eyleyüp / Gitsin bugün ‘Hû Hû’ diyü.”

Çerçeve. Dörtlük, hem zikir meclisinin ritmini hem de “hû” çekişinin toplu yürüyüşünü taşıyan tipik bir tekke ilâhisidir. Metinde bir divandan söz edilmez; elimizde yalnız Vassâf’ın naklettiği bu parçalar bulunduğu için eser kaydı ihtiyatla “ilâhîler” düzeyinde tutulmalıdır.

Biyografik veya metinsel kaynak kaydı. Kaynak: Hüseyin Vassâf, Sefîne-i Evliyâ.
ESER / METİN

Mahfî mahlasıyla ilâhileri ve akâid şerhi uyarısı

Şiir ve eser nispeti

Metni gösterMetni daralt

Mahfî mahlasıyla ilâhiler söylediği kaydedilir. Basılmış bir akâid şerhinin ona nispeti ise kaynakta açıkça düzeltilir: söz konusu eser Ramazan Behiştî’ye aittir.

Mahfî bugün gözleyüp
Girdi yola aşk özleyüp
Âşıkların cem‘ eyleyüp
Gitsin bugün “Hû Hû” diyü
Biyografik veya metinsel kaynak kaydı. Kaynak: Sefîne-i Evliyâ, c. V.

Öğütleri

İlk 1 kayıt gösteriliyor

ÖĞÜT

Hilm, vakar ve rüya tabiri

Kaynak portresi

Metni gösterMetni daralt

Sefîne-i Evliyâ, Ramazan Mahfî’yi hilm ve vakar sahibi; muhabbet ehli arasında itibarlı ve rüya tabirinde maharetli bir mürşid olarak tanıtır. Bu vasıflar tarihî biyografinin ahlâk portresi içinde değerlendirilmiştir.

Biyografik veya metinsel kaynak kaydı. Kaynak: Sefîne-i Evliyâ, c. V.

Kavram dünyası

İlk 4 kayıt gösteriliyor

MENKIBE · GELENEK İÇİ

“Mahfî” adının izahı

Türbesindeki levhaya göre bu ad, nefsini açlık ve susuzluk ateşiyle yakmasından dolayı verilmiştir.

Metni gösterMetni daralt

Türbede hürmetle saklanan levhalardan birinde adın gerekçesi açıkça söylenir: “Nefsi cû‘ u ataş-ı nâr ile ihrâkından / Ramazân Mahfî diyü tesmiye olmuş şâyân.” Aynı manzume onu tevhid gülünün bülbülü olarak anar ve sâlikleri Allah’ı zikre teşvik ettiğini, hepsinin “hû” diyerek feyze erdiğini söyler.

Çerçeve. Lakabın izahı bir belgeden değil, mezar levhasındaki manzumeden gelir; yani gelenek adı kendi diliyle açıklamaktadır. Yine de böyle levhalar tekke hâfızasının en eski ve en sabit kayıtlarıdır: taşa geçtiği için nesiller boyu değişmeden aktarılır.

Bu anlatı gelenek hafızasına aittir; doğrulanabilir tarihî olayla aynı kesinlikte sunulmaz. Kaynak: Hüseyin Vassâf, Sefîne-i Evliyâ.
KAVRAM

Kâsım Çelebi’den Muhyiddîn-i Karahisârî’ye

Aklî ve naklî ilimleri okuduktan sonra Kâsım Çelebi’den terbiye görmüş, onun halifesi Muhyiddîn-i Karahisârî’nin elinde kemale ermiştir.

Metni gösterMetni daralt

Sefîne, aklî ve naklî ilimleri tahsil ettikten sonra tasavvuf yoluna girdiğini, Şeyh Kâsım Çelebi’den tarikat terbiyesi gördüğünü ve onun halifesi Şeyh Muhyiddîn-i Halvetî Efendi’den kemale erdiğini yazar; bu zât metinde Muhyiddîn-i Karahisârî diye anılır ve Kâsım Çelebi’nin halifesi olduğu ayrıca belirtilir.

İstanbul’a gelişi için iki tarih vardır: Sefîne’nin metni 994/(1586) senesini verir, türbedeki levhada ise “Sâl-i târîh dokuzyüz ile doksanüçde / Emr-i pîrân ile İstanbul’u kıldı me’vâ” denilerek 993 gösterilir.

Çerçeve. Bir yıllık fark küçük görünse de kaynakların cinsini ayırt etmek gerekir: biri Vassâf’ın derlediği bilgi, öteki türbe levhasının manzum ifadesidir. İkisi de kayıtta bırakılmalı, biri düzeltme sayılıp diğeri silinmemelidir. Levhadaki “emr-i pîrân ile” ifadesi, gelişin şahsî bir tercih değil bir işaret sayıldığını gösterir.

Biyografik veya metinsel kaynak kaydı. Kaynak: Hüseyin Vassâf, Sefîne-i Evliyâ.
KAVRAM

Ka‘betü’l-uşşâk: dergâhın kuruluşu

Kocamustafapaşa civarında Bezistânî Hâce Hüsrev Bey’in yaptırdığı hankâhta postnişin olmuş ve otuz iki yıl irşadda bulunmuştur.

Metni gösterMetni daralt

Ramazan Efendi, Kocamustafapaşa civarında Bezistânî Hâce Hüsrev Bey’in bina ettiği hankâhta postnişin olmuştur. Sâî’nin dergâhın inşası sırasında söylediği tarih manzumesi, yapının cami, tekke ve fukara meskenleriyle birlikte kurulduğunu anlatır ve “ka‘betü’l-uşşâk” terkibiyle 994/(1586) senesini verir.

Türbedeki manzume ise irşad süresini kaydeder: “Otuziki sene neşr eyledi ilm ü rüşdü / Zâhir ü bâtın idüp hizmet-i şer‘-i ulyâ.” Aynı manzumede dergâhı onun için bir hayır sahibinin yaptırdığı da söylenir.

Çerçeve. Kayıt, bir kolun merkezinin nasıl teşekkül ettiğini gösterir: bina bir tüccarın hayrı, tarih bir şairin terkibi, süre ise mezar levhasının hesabıdır. Üç ayrı kaynak aynı yapıyı tarif ettiği için kuruluş tarihi Sefîne’deki en sağlam verilerdendir.

Biyografik veya metinsel kaynak kaydı. Kaynak: Hüseyin Vassâf, Sefîne-i Evliyâ.
KAVRAM

Halifeleri ve yolun yayılışı

Halifeleri arasında İstanbul’da Ya‘kūb Efendi, Kırım’dan Murâd Efendi ve Akkirman’a gönderilen Ali Nakşî sayılır; sonuncusunun hilâfeti kimden aldığı tartışmalıdır.

Metni gösterMetni daralt

Sefîne halifelerini sayarken önce İstanbullu Şeyh Ya‘kūb Efendi’yi anar: Karaağaç Mahallesi’nde bir zâviye kurmuş, 1058/(1648)’de vefat etmiştir, türbesi ziyaretgâhtır. Onun halifesi Şeyh Bekir Efendi Bursa’da Za‘ferânlık Mescidi’nde irşadda bulunmuştur. Listede Kırımlı Şeyh Murâd Efendi de yer alır.

Akkirmanlı Şeyh Ali Nakşî Efendi ise metne göre Şeyh Murâd’ın halifesidir; buna karşılık Hâfız Hüseyin Ayvansarâyî onun “doğrudan doğruya Hz. Ramazan’dan hilâfet aldığını” yazar ve Akkirman’a irşad için gönderildiğini doğrular. Vassâf, Rus istilâsından sonra oradaki zâviye ve türbenin âkıbetinin bilinmediğini de ekler. Ayrıca Sünbülîler bahsinde İbrâhim Nakşî-i Sünbülî’ye nisbet edilen bir nutkun aslında Ali Nakşî-i Akkirmânî’ye ait olduğunu belirtir.

Çerçeve. Halife listeleri bir kolun coğrafî yayılımının haritasıdır: İstanbul, Bursa, Kırım ve Akkirman aynı halkanın uçlarıdır. Ali Nakşî’nin hilâfetini kimden aldığına dair iki rivayet çözülmeden bırakılmalı; nutuk nisbetindeki düzeltme ise Sefîne’nin metin tenkidine verdiği önemi gösterir.

Biyografik veya metinsel kaynak kaydı. Kaynak: Hüseyin Vassâf, Sefîne-i Evliyâ.

Şeyh, halife, aile ve post ağı

ÖNCEKİ HALKAMehmed Muhyiddin KarahisârîMehmed Muhyiddin Karahisârî → Ramazan Mahfî: Nûreddin Cerrâhî öncesindeki Halvetiyye–Cerrâhiyye ortak aktarım bağlantısı.
Bu bağın kanıt fişi
İlişki kimliği
30
Yön
597 → 598
Tür
Silsile
Hat / varyant
halvetiyye-cerrahiyye
Eser / belge
Silsile-i Cerrâhiyye ve Halvetiyye kol şeması
Baskı / nüsha
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Cilt
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Sayfa
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Varak
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Tarih
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Doğrulama
Kaynak var; tekil konum doğrulanmadı

Kaynakta aktarılan künye: Silsile-i Cerrâhiyye ve Halvetiyye kol şeması

İlişki / dönem açıklaması: Mehmed Muhyiddin Karahisârî → Ramazan Mahfî: Nûreddin Cerrâhî öncesindeki Halvetiyye–Cerrâhiyye ortak aktarım bağlantısı.

Her ilişki kendi kimliği ve hattıyla korunur. Künye veya sayfa bulunması, tarihî iddianın bağımsız olarak doğrulandığı anlamına gelmez.

ETKİ KAYNAĞIYiğitbaşı Ahmed Şemseddin MarmaravîRamazâniyye kolunun kurucusudur; tarikat silsilesi Muhyiddin Karahisârî, Lârendevî Kasım Çelebi ve Hacı İzzeddin Ali Karamânî vasıtasıyla bu kişiye ulaşır.
Bu bağın kanıt fişi
İlişki kimliği
951
Yön
278 → 598
Tür
Tarihî etki
Hat / varyant
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Eser / belge
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Baskı / nüsha
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Cilt
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Sayfa
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Varak
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Tarih
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Doğrulama
Kaynak belirtilmemiş

İlişki / dönem açıklaması: Ramazâniyye kolunun kurucusudur; tarikat silsilesi Muhyiddin Karahisârî, Lârendevî Kasım Çelebi ve Hacı İzzeddin Ali Karamânî vasıtasıyla bu kişiye ulaşır.

Her ilişki kendi kimliği ve hattıyla korunur. Künye veya sayfa bulunması, tarihî iddianın bağımsız olarak doğrulandığı anlamına gelmez.

SONRAKİ HALKAMestçi Ali RûmîRamazan Mahfî → Mestçi Ali Rûmî: Nûreddin Cerrâhî öncesindeki Halvetiyye–Cerrâhiyye ortak aktarım bağlantısı.
Bu bağın kanıt fişi
İlişki kimliği
31
Yön
598 → 599
Tür
Silsile
Hat / varyant
halvetiyye-cerrahiyye
Eser / belge
Silsile-i Cerrâhiyye ve Halvetiyye kol şeması
Baskı / nüsha
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Cilt
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Sayfa
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Varak
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Tarih
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Doğrulama
Kaynak var; tekil konum doğrulanmadı

Kaynakta aktarılan künye: Silsile-i Cerrâhiyye ve Halvetiyye kol şeması

İlişki / dönem açıklaması: Ramazan Mahfî → Mestçi Ali Rûmî: Nûreddin Cerrâhî öncesindeki Halvetiyye–Cerrâhiyye ortak aktarım bağlantısı.

Her ilişki kendi kimliği ve hattıyla korunur. Künye veya sayfa bulunması, tarihî iddianın bağımsız olarak doğrulandığı anlamına gelmez.

TALEBESİ / HALİFESİŞerbetçi Mehmed EfendiRamazan Mahfî'nin halifesi Şerbetçi Mehmed Efendi'dir.
Bu bağın kanıt fişi
İlişki kimliği
434
Yön
598 → 1598
Tür
Hoca-talebe
Hat / varyant
halvetiyye
Eser / belge
Şeyhî, Vekāyi‘u'l-Fuzalâ
Baskı / nüsha
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Cilt
1
Sayfa
302-303
Varak
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Tarih
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Doğrulama
Konum aktarılmış; özgün nüsha karşılaştırması bekliyor

Kaynakta aktarılan künye: Şeyhî, Vekāyi‘u'l-Fuzalâ, c. 1, s. 302-303; Uşşâkīzâde, Zeyl-i Şakāik, s. 355-359

İlişki / dönem açıklaması: Ramazan Mahfî'nin halifesi Şerbetçi Mehmed Efendi'dir.

Her ilişki kendi kimliği ve hattıyla korunur. Künye veya sayfa bulunması, tarihî iddianın bağımsız olarak doğrulandığı anlamına gelmez.

Tekke, türbe ve irşad coğrafyası

İstanbul · TürkiyeRamazan Efendi Hankâhı ve TürbesiKocamustafapaşa civarında Bezistânî Hâce Hüsrev Bey’in yaptırdığı, Sâî’nin “ka‘betü’l-uşşâk” terkibiyle 994/(1586) tarihini düşürdüğü hankâh. Ramazâneddîn-i Mahfî burada otuz iki yıl irşadda bulunmuş, hankâhta hazırlanan medfene defnedilmiştir.TürkiyeKarahisarTürbedeki manzumede “Şems-i devlet ki doğup Karahisâr ufkundan / İtdi ol şehri cemâliyle behişt-i a‘lâ” denilerek anılan şehir; şeyhi de Muhyiddîn-i Karahisârî’dir. Metin doğum yerini açıkça söylemediği için bu bağ ihtiyatla kaydedilmiştir.Bursa · TürkiyeRamazân Efendi DergâhıKaynakta geçen mekân Ramazân Efendi Dergâhı , Sefîne-i Evliyâ içinde 1 ayrı kişi veya olay bağlamında anılır. Bu kayıt, eserdeki irşad, postnişinlik, intisap ve defin bağlantıları bir araya getirilerek oluşturulmuştur. Kişi ve gelenek bağlantıları Mekânla doğrudan ilişkilendirilen şahsiyetler: Ramazâneddin Mahfî.İstanbul · TürkiyeRamazan Efendi Dergâhı ve CamiiKuruluş ve Ramazan Mahfî dönemi Bezistânî Hâce Hüsrev Bey’in Kocamustafapaşa civarında yaptırdığı hankāh, 994/1586’da İstanbul’a gelen Ramazan Mahfî Efendi’nin otuz iki yıl süren meşihatıyla Halvetiyye’nin Ramazâniyye kolunun merkezine dönüştü. Yapı ve hazîre Kaynak, cami-tekke birimlerini, derviş hücrelerini ve şeyhin türbesini birlikte anar. Ramazan Mahfî 1025/1616’da vefat ederek hankāhın hazîresine defnedildi; yapı daha sonra Ramazan Efendi Camii adıyla yaşamaya devam etti. İsim ve kimlik ayrımı Bu kayıt dergâhın kurumsal tarihini anlatır. Aynı alandaki Ramazan Mahfî Efendi Türbesi ayrı ziyaret kaydı olarak tutulur; iki dosya aynı tarihî yerleşkenin yapı ve şahıs katmanlarıdır.İstanbul · TürkiyeRamazan Mahfi Efendi TürbesiZiyaretgâh kaydı Kaynakta “HZ. PİR EŞ-ŞEYH RAMAZAN MAHFİ EFENDİ” adıyla, RAMAZANİYYE çevresinde, FATİH/İSTANBUL ziyaretgâh kaydı olarak yer alır. Adres tarifi KUVAYİ MİLLİYE CD. RAMAZAN EFENDİ CAMİİ'NDE TÜRBESİ BULUNMAKTA. İrtihal kaydı Kaynak veri kümesinde hicrî irtihal tarihi 1025 olarak verilir. Bu tarih, şahsiyet dosyasındaki biyografik tarihle ayrıca karşılaştırılmalıdır.

Bu dosyada izlenebilen kaynaklar

Bu liste biyografi, ilişki, anlatı ve mekân kayıtlarında açıkça taşınan kaynak künyelerini bir araya getirir. Paragraf düzeyinde kaynağı belirlenmemiş iddialara sonradan dipnot uydurulmaz.

  1. [1]Hüseyin Vassâf, Sefîne-i Evliyâ
  2. [2]Sefîne-i Evliyâ, c. V
  3. [3]Silsile-i Cerrâhiyye ve Halvetiyye kol şeması
  4. [4]Şeyhî, Vekāyi‘u'l-Fuzalâ, c. 1, s. 302-303; Uşşâkīzâde, Zeyl-i Şakāik, s. 355-359
  5. [5]Kişi dosyasının kaynakları — Ramazâneddin Mahfî
  6. [6]Sefîne-i Evliyâ
  7. [7]Hüseyin Vassâf, Sefîne-i Evliyâ, c. V, Ramazâneddîn-i Mahfî bölümü; İstanbul ziyaretgâhları yerel veri kümesi
  8. [8]Hatırat / İstanbul Ziyaretgâhları uygulaması, sürüm 1.0.5 — çıkarılmış veri kümesi
Ortak kaynak kataloğunu aç →