tarikat.orgHAYATI VE TARİHTEKİ YERİ
Bu metin, Cerrâhî silsile arşivindeki kişi dosyasının tamamı esas alınarak paragraf ve manzume düzeni korunmak suretiyle hazırlanmıştır. Gelenek içi menkıbeler tarihî kayıtlarla aynı kesinlikte değerlendirilmez.
Hayatı ve silsiledeki yeri
Hazret-i Şeyh Muhammed Muhyiddin Karahisârî
Muhammed Muhyiddin Karahisârî, kaynak dosyalarda “İbn-i Noktacı” adıyla da anılır. Halvetiyye'nin Ahmediyye kolunda Şeyh Kâsım Çelebi'nin halifesi ve Ramazan Mahfî'nin mürşidi olarak kaydedilir. Kâsım Çelebi'ye ait dosyada, onun 994/1586 yılında vefat ettiği ve Arâisü'l-Vusûl adlı Usûl-i Aşere şerhini kaleme aldığı belirtilir. Ayrı kişi belgesinde ise ölüm yılı 1582 olarak verilmiştir; iki tarih arasındaki farklılık kaynak kaydı olarak korunmuştur.
Ramazan Mahfî dosyasına göre Ramazan Efendi, önce Şeyh Kâsım Çelebi'den el almış, onun vefatından sonra seyrüsülûkunu Muhammed Muhyiddin Karahisârî'nin yanında tamamlamıştır. Daha sonra aldığı hilâfetle İstanbul'a gelerek Ramazâniyye yolunun teşekkülünde belirleyici olmuştur. Bu nedenle Muhammed Muhyiddin Karahisârî, Ahmediyye'den Ramazâniyye'ye ve oradan Cerrâhiyye'ye uzanan silsilede geçiş halkalarından biridir.
Eseri
Arâisü'l-Vusûl, Halvetî terbiyesinde tövbe, zühd, tevekkül, kanaat, uzlet, zikir, teveccüh, sabır, murakabe ve rıza şeklinde sıralanan on esası açıklayan bir şerh olarak zikredilir. Kaynak ZIP'te eserin tam metni bulunmadığından yalnız açıkça verilen eser adı ve silsile bağlantısı aktarılmıştır.
Silsiledeki yeri
Nûreddin Cerrâhî'nin tarikat silsilesi… Ramazâniyye'nin kurucusu Şeyh Ramazan Mahfî'ye (ö. 1025/1616), daha sonra Muhyiddin Karahisârî, Lârendevî Kasım Çelebi ve İzzeddin Ali Karamânî ile Halvetiyye'nin dört ana kolundan biri olan Ahmediyye'nin kurucusu Yiğitbaşı Ahmed Şemseddin'e (ö. 910/1504) ulaşır.
Yani Yiğitbaşı ile Ramazan Mahfî arasındaki üç halkadan sonuncusudur.