tarikat.orgARŞİVDE ARA
Ne arıyorsunuz?
Adlar, künyeler, açıklamalar ve kamusal başlangıç metinleri aranır. Üye tam metinler kamusal arama dizinine alınmaz.
903 sonuç · toplam 903 · “Tâbi” · 2/38
01Sevk-İ Tabiî
İstek dışı hareket. İç güdü. Canlıların hayâtiyetini ve nesillerini devâm ettirmek için, Hak teâlâ tarafından kendilerine verilen kuvvet. Aklı olan kimse, sevk-i tabiîleri, İslâmiyet'in emrettiği, izin verdiği gibi kullanır ve günah olmaz.…
Meyl-İ Tabî'î
İç güdü. İnsanın irâdesi dışında, yaratılıştan olan meyl, bedenin istemesi. Allahü teâlâdan başka bir şeyi sevmek iki türlü olur: Birincisi; bir mahlûku, varlığı kalb ile ve beden ile birlikte sevmek, ona kavuşmak istemektir. Câhillerin sev…
Rûhu’l-kuds ve Fütûhât’ın muhatabı
Abdülazîz b. Ebû Bekir el-Mehdevî · İbnü’l-Arabî Rûhu’l-kuds’ü Mehdevî’ye ithaf etti; Fütûhât’ın başlangıcında da ona yakın bir dost olarak seslendi.
Uzun yıllar vaaz kitabı olarak okunan Mecâlis
Harputlu Hoca Abdüllatif Efendi · 1889'da tamamladığı otuz sekiz "meclis"lik mev'iza kitabı, Türkiye'deki din görevlileri tarafından uzun yıllar vaaz kitabı olarak kullanılmıştır.
Bakırgan Kitabı
Hakîm Ata (Süleyman Bâkırgānî) · Adına nisbet edilen, Orta Asya'da yüzyıllarca okunan tasavvufî şiir mecmuası; on dört şairin 124 manzumesinden kırk dördü ona aittir.
Âhir Zaman Kitabı, Hazret-i Meryem Kitabı ve Mi'râcnâme
Hakîm Ata (Süleyman Bâkırgānî) · Bakırgan Kitabı dışında ona nisbet edilen manzum eserlerdir; ilk ikisi aynı bölgelerde yüzyıllar boyunca okunagelen kitaplar arasında sayılır.
Dârâ Şükûh'un iki kitabı
Miyân Mîr · Hakkındaki ilk dönem kaynakları.
Niyâzî-i Mısrî gazeli şerhinin muhatabı
Enderunlu Şeyh İbrâhim Ağa · Nasûhî’nin Niyâzî-i Mısrî’nin Arapça gazeline yazdığı şerh İbrâhim Ağa’nın talebi üzerine kaleme alınmıştır.
Ferâiz kitabı
Lâlî Ahmed Çelebi Saruhânî · Miras hukuku alanında düzenlenmiş eser.
Edeb-i kazâ kitabı
Ali el-Arabî Efendi · Kadılık adabı ve yargılama usulüne dair müstakil bir eser yazdığı bildirilir.
efrâd ve garâ’ib kitabı
efrâd ve garâ’ib kitabı a. Hadi biliminde sadece bir hocanın ri vayet ettiği bütün hadis kitapla n.
ilmihâl kitabı
ilmihâl kitabı a. bk. ilmihâl ilmiyye 360
Müftâbih
Müctehid âlimlerin ictihadlarının (kavillerinden, sözlerinden) kendisiyle fetvâ verilen. Her müslümanın ibâdet yaparken ve haramdan sakınırken kendi mezhebi âlimlerinin "Müftâbih olan budur", "En iyisi budur", "En doğru söz budur" gibi bild…
Mânây-I Mutâbıkî
Bir lafzın asıl konulduğu mânânın tamâmı, hepsi. Hayvân-ı nâtık (düşünen canlı) sözünün mânâsı, insan lafzının mânây-ı mutâbıkîsidir. Çünkü hayvân-ı nâtık, insan lafzının tam karşılığıdır.
Ta'bîrâtü'l-vâkıât
Niyâzî-i Mısrî · Rüyaların, sâlikin geçeceği yedi nefis merhalesine göre değerlendirildiği küçük risâle.
Kitâb-ı Miglâte
Kaygusuz Abdal · Bir dervişin rüyaları üzerine kurulur ve Budalanâme 'nin sonundaki rüya ile başlar. Derviş, rüyasındaki şeyhin şeytan olduğunu anlayıp kaçar; bir başka rüyada aşk pazarına
Kitâb-ı Keşf nispeti ihtiyatlı
Hâce Yûsuf el-Hemedânî · Nâfiz Paşa 438’deki eksik yazmanın müellifi kesin değildir.
Lâmiî Çelebi: Kitâb-ı Maktel-i Âl-i Resûl
Harun Arslan · 2001
kitâb-ı İlâhî
kitâb-ı İlâhî a. tas. Allah’ın yarattığı bütün varlıklar. Evliyaullah için kullanılan terim.
kitâb-ı mahv ü isbât
kitâb-ı mahv ü isbât a. b^l j ^ uK) tas. kitâb-ı levh-i mahfuz
tab'-ı kalb
Bireyin dinî gerçekleri kavû) rayıp benimsemesini sağlayan ruhsal yeteneğin köreltilmesi anlamında kelâm telî rimi. li tabâ'i'iyyûn a. [Ar.] Maddeden oluşan ve duyularla algılanabilen tabiat ezelîdir, onun di üstünde yaratıcı ve etkileyici…
Abdülazîz b. Ebû Bekir el-Mehdevî
Abdülazîz el-Mehdevî (yaklaşık 1150–1224), Ebû Medyen çevresinde yetişen, Tunus’ta bir tedris ve sohbet merkezi yöneten; İbnü’l-Arabî’nin Rûhu’l-kuds ve el-Fütûhâtü’l-Mekkiyye’de özel bir muhatap olarak andığı, Ahmed el-Bûnî’nin de ‘şeyhimi…
Akşemseddin
Akşemseddin (792/1390, Şam – Rebîülâhir 863 / Şubat 1459, Göynük); Fâtih'in hocası, mutasavvıf, âlim-tabip ve şair. Hacı Bayrâm-ı Velî'nin halifesi ve Bayramiyye'nin Şemsiyye kolunun kurucusudur .
Ali b. Hüseyin Zeynelâbidîn
Ali b. Hüseyin Zeynelâbidîn (38/659–94/712), Hz. Hüseyin’in oğlu; Kerbelâ’dan sağ çıkan, Medine’de hadis, fıkıh, ibadet ve gizli hizmet hayatıyla tanınan büyük tâbiî ve Ehl-i beyt büyüğüdür.