Ara
Menü

Ne arıyorsunuz?

Adlar, künyeler, açıklamalar ve kamusal başlangıç metinleri aranır. Üye tam metinler kamusal arama dizinine alınmaz.

2382 sonuç · toplam 3232 · “Kül” · 16/100

01
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

Sayd

x, Avlama, av, 2, tas. a Cezbe. b Hicran makamı (sr). Saye >. Gölge, zil. 2. tas. Öze göre kabuk mesabesinde olan hakikatin gölgesi . Sâye-i pir, sdye-i erenler deyiminde, saye-i himmet ve inayet anlamında kullanıhr. Seâdü'l-vecheyn fi'd-dâ…

↗
02
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

Seb'ul-mesâni

&)1. Fatiha Suresi, 2. tas, Ayn ve ilim mertebelerindeki yedi çeşit zuhuru itibariyle Hakk'ın Zatı (CİK 1:109). Sebzi (5 5x) Yeşillik. 2. tas. Hakiki vahdetle birleşen mutlak kemal (115; sr). Seccade (+ > te) 1. Üç yol. 2. Üzerinde namaz kı…

↗
03
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

Secde-i kalp

سجده قلب) Hakk'ı temaşa halinde bulunan sâlikin ondan başka hiçbir şeyle meşgul olmayacak, kendinden habersiz kalacak ve organlarını kullanamayacak biçimde Hak'ta fani olması (x1). Kalp secdesinden ilk önce Sehl Tusteri bahsetmiştir (KR 15;…

↗
04
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

Sefidi

Beyazlık, tas. Tam bir yöneliş ve mâsivâdan ilgiyi keserek erişilen tek renklilik (Is), yetmisiki millete bir gözle bakma makamı. Bkz. Renk, Bi-reng. Seher Uyumama, kullet-i menâm.

↗
05
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

Sekinet

1, Vakar, ağırbaşlılık, sükünet. 2. tas, Gaybın (ve maneyi feyzin) gelişi esnasında kalbin bulduğu itmi'nan ve huzur hali. Sekinet nebi ve velilerin kalplerine iner, Nur, kuvvet ve ruhtan oluşur, korkan kişi o sayede sükün, mahzun teseli bu…

↗
06
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

Sema

Dinleme, işitme, kulak verme. 2. tas. a İlahileri dinleme, dini musikiyi dinleme. b Makam ve nagmeyle okunan dini metinleri dinleme. c Raksetme, devran etme, dinlenen dini musikinin tesiriyle coşup dönme. Dinleyene, söyleyene, maksada ve gu…

↗
07
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

Semseme

I. Susam, susam tanesi. 2. tas. Dil ve kelimeyle anlatılması mümkün olmayacak kadar ince marifet. İnsanın semeresi olan marifet, yalnızca işaretle idrak olunur. Allah'ın Âdem'i yarattığı balçıktan geriye susam (zerre) kadar bir miktar artmı…

↗
08
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

Ser-bürehne

Farsça başı açık demektir. Derviş kıyafeti, melâmet tavrı veya yas ve tevazu hâlini anlatan metinlerde kullanılır. Açık baş maddesine de bakınız.

↗
09
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

Sereyân-ı vücüt Ose

يان و dr. Varlığın sirayeti. 2. tas. Rahmani nefes ve mukaddes feyz ki, âlem ve insan 0 tecellinin panlulandir (sr). Serir 1. Taht, padişahların üzerine kuruldukları taht. 2. tas. Mekânet-i ilahiyedeki rahmani mertebe, ilâhî meşhed. Hakk'ın…

↗
10
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

Setair

+. Perdeler, hicaplar. 2. tas, Maddi şekiller (suver-i ekvân) Bu sekiller, ilâhî isimlerin mazharlandir (x). Setr (=) Örtme, perdeleme. 2, tas. a Sâlikle muradı arasındaki perde, kulla Hak arasındaki perde (hicap), maddi (cismani, kevni) ör…

↗
11
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

Seyr

veya Seyir Yürümek, yolda gitmek, seyyahat. tas. Hakk’a ermek üzere manevi yolculuk yapmak. Seyr iki türlüdür: Seyr ila’llah, Hakk’a doğru yürümek; sâlik Hakk'ı tanıyınca bu yolculuk biter. Seyr filâh, Hak'ta yürümek; birinci seyr bittikten…

↗
12
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

Sırr-ı rububiyet

İlâhî sır. tas. Kayrılana bağlı sır. Rububiyette bir kayıran (Rab), bir de kayrılan (merbup, kul) vardır, yani rububiyet iki müntesibi olan bir nispettir. Bunlardan biri olan merbup âdemdeki a'yân-ı sâbiteden ibarettir. Yok olana bağlı olan…

↗
13
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

Sırriyye

İçsel ve gizli hakikatlere yönelen mânevî anlayış. Eski sözlüklerde mistisizm veya tasavvuf karşılığı olarak kullanılmıştır. Belirli bir tarikat adı olan “Sırrıyye” ile genel kavram kullanımı bağlamdan ayrılmalıdır.

↗
14
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

Sia-i kalp

Gönül 8enisligi, kalbin enginliği. tas İnsan-ı kâmilin imkân ve vücüp dairelerini bir araya getiren berzah hakikatini kendisinde gerçekleştirmesi. Kâmil insanın kalbi bu berzahur, Onun için Hak “Yerlere, göklere sığmadım ama mümin kulumun g…

↗
15
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

Sika

Güvenme, belbağlama, itimat. tas, Kalbin Hakk’a güvenmesi. Sika tevekkülün temeli, teslimin özü, tefvizin mayasidir. Vâsik elden kaçan dünyalığı ganimet bilir, dünyalığın gecikerek gelmesini vaktinde gelmesine tercih eder. Rızk konusunda Ha…

↗
16
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

Sikke

Mevlevi külahı. Sarıklı külahlara destarh külah, sarıksız olanlara dal sikke denir.

↗
17
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

Sille

Tokat; enseleme, yakalama. tas. İlahi darbe, Allah'ın Kahhâr ve Cebbâr ismiyle tecelli etmesi; manevi tokat (Duhan 16, Burüc 12). Hak sillesinin sadâsı yoktur Bir vurdu mu hiç devâsı yoktur Kam Silsile i ar. Zincir, tas. a Genel olarak halk…

↗
18
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

Sîne

Farsça göğüs . Tasavvuf şiirinde gönül ve sırların mahalli; mânevî bilginin ve ilâhî aşkın taşındığı iç merkez anlamında kullanılır.

↗
19
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

Siyâh-rûyî

Yüz karalığı; mahcubiyet ve kötü hâl. Tasavvufî sembolizmde imkân âleminin eksiklik, perde ve bağımlılık yönünü anlatmak için kullanılabilir. Irk veya ten rengi bildiren bir tasnif değildir.

↗
20
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

Suhte

1, Yanmış, bağrı yanik, süzgân. 2. tas, Kullukta kemal makamı, Hak ile hakikatlenme hali, “Çiğ idim, Piştim, yandım”. Dilde kim saz ola ney gibi nefesten bilinir. Hânenin şenliği içindeki sesten bilinir Aftabi Halilim, saz-i aşkı âteş-i aşk…

↗
21
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

Sultan

Kuvvet, kudret, zor, delil, padişah. tas. Velilere öteden beri Sultan ve şah unvanlarını vermek âdet olmuştur. Sultan Halil (Nakşi), Sultan Ahmed (Yesevi), Sultan Veled (Mevlevi), Emir Sultan (Bursa'da) Karaca Ahmed Sultan (İstanbul'da). So…

↗
22
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

Sirdar

Sevinç. tas. Kulun bedenini ve ruhunu kapsayan, her türlü hüzünden arınmış neşe hali.

↗
23
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

Bee BUS Bile Şâd-Şâdi

Neşe, Sevinç. tas. Kabz ha. fe b linden sonra sâlikin bast haline geçmesi (sr), ae b Çalış gam-ginleri şâd etmeye şâd olmak istersen Be ee Sevindir kalb-i nasi gamdan âzâd olmak istersen ie ie Esad M. Pasa ue ne Bue Gönül yapmak habibim Ka'…

↗
24
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

Şah

x, Kral, Padisah, sultan, 2. tas. Safi, veli, şeyh. Pek çok mutasavvıfa ve tarikat şeyhine şah (sultan, Padişah) unvanı verilmişti. İlk süfilerden Şah Şucâ' Kirmâni bu unvanla anılır, Özellikle Orta Asya ve Hindistan mutasavvıfları bu unvan…

↗