Sayd

x, Avlama, av, 2, tas. a Cezbe. b Hicran makamı (sr).

Saye >. Gölge, zil. 2. tas. Öze göre kabuk mesabesinde olan hakikatin gölgesi
. Sâye-i pir, sdye-i erenler deyiminde, saye-i himmet ve inayet anlamında kullanıhr.

Seâdü'l-vecheyn fi'd-dâreyn (on جهين فى ا لدار Pol) <. iki cihanda yüzkara-
2. tas. Mutlak fena, hakiki fakr. Ne zahirde ne bâtında, ne dünyada, ne ahirette
varlığından iz kalmayacak şekilde salikin tamamıyla Allah'ta fani olması. Buna
hakiki fakr, sevad-1 azam Veya esas yokluğa (asli adem) dönüş adı da verilir,
“Fakr tam olunca, o Allah'tır” TK 1:647; CT; AK 11:87),

Av hayvanı yâni eti yenen hayvanların etleri için, eti yenmeyenlerin ise (domuz hâriç) deri ve diş gibi yerlerinden faydalanmak veya zararlarından emin olmak için avlanan hayvan.

Allahü teâlâ âyet-i kerîmede meâlen buyurdu ki:

Deniz saydı yapmak ve onu yemek size helâl kılındı ki hem size, hem de yolcu olanlarınıza faydalı olsun. Kara saydı ise ihramda bulunduğunuz müddet içerisinde size haram edildi. (Mâide sûresi: 96)

Arapça, av demektir. Tasavvufta, kulu, Allah’a çeken cezbe ve hicran makamı olarak tanımlanır.