سرر بوبية
Süleyman Uludağ, Tasavvuf Terimleri Sözlüğü
- İlâhî sır.
- tas. Kayrılana bağlı sır. Rububiyette bir kayıran (Rab), bir de kayrılan (merbup, kul) vardır, yani rububiyet iki müntesibi olan bir nispettir. Bunlardan biri olan merbup âdemdeki a'yân-ı sâbiteden ibarettir. Yok olana bağlı olan bir şey yok olduğundan Sehl b. Tüsteri “Rububiyetin öyle bir sırrı vardır ki, açığa çıksa rububiyet bâtıl olur,” demiştir (KD.