tarikat.orgARŞİVDE ARA
Ne arıyorsunuz?
Adlar, künyeler, açıklamalar ve kamusal başlangıç metinleri aranır. Üye tam metinler kamusal arama dizinine alınmaz.
1106 sonuç · toplam 1106 · “arîf” · 1/47
01arîf
[Ar.} Sözlük anlamı “bilen” olan bu söz, İslâm devletlerinde ve toplumlarında sivil veya askerî bir grubun başında bulunan kimseye verilen ad olarak kullanılmıştır. Hz. Muhammed döneminde hem kumandan hem de sosyal işlerden sorumlu kimse ol…
Ârifî Fethullah Çelebi
Ârifî Fethullah Çelebi (ö. 969/1561-62), Kanûnî devrinde beş ciltlik minyatürlü Osmanlı şehnâmesini hazırlayan; evindeki saray atölyesinde hattat ve nakkaşları yöneten Farsça şair ve resmî tarihçidir.
Ârifnâme
Hâce Muhammed Ârif Rîvegerî · 622/1225’te Farsça kaleme alınan nasihat ve sülûk risalesidir.
Âriflerin Menkıbeleri — Ahmed Eflâkî
Ahmed Eflâkî · Hürriyet Yayınları · 1973
Âriflerin Menkıbeleri — Murat Tarık Yüksel
Murat Tarık Yüksel · Demir Kitabevi · 1980
ârif-i billâh
Allah’ı hakkıyla tanımış veya kavramış olan kimse
Ârif Dede Tekkesi
Üsküdar, İstanbul · Türkiye · Bandırmalızâde'nin Cerrâhî tekkeleri arasında saydığı, Üsküdar'daki tekke. Konum yaklaşıktır. İlişkili kişi dosyası Mehmed Ârif Dede Efendi : Mehmed Ârif Dede (1752–1823), Anabolu’daki Cerrâhî çevresinde doğup…
Hâce Muhammed Ârif Rîvegerî
Hâce Muhammed Ârif Rîvegerî (doğumu yaklaşık 1165; vefatı için güçlü yazma kaydı 1236-37), Abdülhâlik Gucdüvânî’nin halifesi, Mahmûd Encîrfağnevî’nin mürşidi ve Farsça Ârifnâme’nin müellifidir.
Mehmed Ârif Dede Efendi
Mehmed Ârif Dede (1752–1823), Anabolu’daki Cerrâhî çevresinde doğup İstanbul’da yetişen; devlet hizmeti, Mora’daki tekke vakıfları ve Cerrâhî Âsitânesi postnişinliğini bir arada yürüten şeyhtir.
Muhammed Ârif Efendi
Muhammed Ârif Efendi, 1286/1869'da Darülfünun'un resmî açılışında hazır bulunarak dua ettiği kaydedilen İstanbul şeyhlerindendir.
Muhammed Ârif Hikmet Gālibzâde
Muhammed Ârif Hikmet, Şeyh Yahyâ Gālibzâde’nin oğludur. Babasının vefatından sonra dergâh meşihatı kendisine verildi; 1337/1919’da görev Şeyh Zâhid Efendi’ye devredildi.
Peçevîzâde Şeyh Ahmed Ârif Dede
Peçevîzâde Ahmed Ârif Dede (ö. 1137/1725), babası Şeyh Mustafa Efendi'den Halvetî terbiyesi aldıktan sonra Konya'da Mevleviyye'ye intisap eden ve Yenikapı Mevlevîhânesi postuna geçen şeyh ve şairdir.
Şeyh Ahmed bin Muhammed Ârif Zeynî
Ahmed b. Muhammed Ârif Zeynî (ö. 971/1563-64), İzmit’te irşad eden, Nüzhetü’l-Muvahhidîn adlı manzum eserin müellifi ve Muhammed Ârif Zeynî’nin oğludur.
Şeyh Ârif Efendi (Kılıççı)
Şeyh Ârif Efendi (Kılıççı), Sefîne-i Evliyâ'nın 1924-25 İstanbul tekke cetvelinde kılıççı dergâhı'nın 1924-25 postnişini olarak kaydedilir.
Şeyh es-Seyyid Muhammed Ârif Bey
ŞEYH es-SEYYİD MUHAMMED ARİF BEY Hasan Efendi nam zatın oğludur. Şeyh Şerefeddin Efendi hazretlerinin hulefasın dandır. İkinci Ordu ser-baytarı miralay idi. Edirne'de bulunduğu sinin-i medide zarfında Hz. Şeyh'in daire-i irfanına dahil olup…
Şeyh Muhammed Ârif Zeynî
Şeyh Muhammed Ârif Efendi, Denizli’den İstanbul’a gelerek Zeyniyye sülûkünü tamamlayan, İzmit’te irşad faaliyeti yürüten ve Ravzâtü’t-Tevhîd adlı eseri bulunan sûfîdir.
Ulu Ârif Çelebi
Ulu Ârif Çelebi (8 Zilkade 670 / 6 Haziran 1272, Konya – 24 Zilhicce 719 / 5 Şubat 1320, Konya); Mevlânâ'nın torunu, Sultan Veled'in oğlu. Semâ törenini Sultâniye'ye ilk götüren ve seyahatleriyle Mevleviyye'yi Anadolu ile Batı İran'a yayan…
Makāmâtü'l-ârifîn ve maârifü's-sâlikîn
Pîr Muhammed Erzincânî · Günümüze ulaşan tek eseridir; Erzincan'da yazılmış, Türkçe ve manzum bir tasavvuf kitabıdır ve içindeki telif kaydı vefat tarihi tartışmasının dayanağıdır.
Mîzânü’l-Âşıkîn / Ârifîn
Hacı Mehmed Emin Efendi · İrfan hâllerini kâmil insanların ölçüsüyle tartmayı amaçlar.
Mahbûbu'l-ârifîn
Hâce Ali Râmîtenî · Osmanlı'da Türkçe'ye çevrilen risâlesi.
Delîlü'l-ârifîn
Kutbüddin Bahtiyâr Kâkî · Şeyhi hakkında menâkıbnâme.
Menâkıbü'l-ârifîn'deki yeri
Ulu Ârif Çelebi · Eflâkî'nin sekizinci bölümü.
Ma'ârif ile Mesnevî'nin ortak bahisleri
Seyyid Burhâneddin Muhakkık-ı Tirmizî · Mevlânâ'nın kaynaklarından biri.
Menâkıbü'l-ârifîn ve Risâle-i Sipehsâlâr
Bahâeddin Veled · Ayrıntılı, fakat kronolojisi tartışmalı iki menâkıbnâme.