tarikat.orgARŞİVDE ARA
Ne arıyorsunuz?
Adlar, künyeler, açıklamalar ve kamusal başlangıç metinleri aranır. Üye tam metinler kamusal arama dizinine alınmaz.
3672 sonuç · toplam 3672 · “Ima” · 1/153
01Ima
x, Işaret, hissettirme. 2. tas. a İşaretsiz ve ibaresiz hitap. b Organ hareketiyle olan işaret, işmar. c Bir bilgiyi ve manayı, kimsenin farkedemeyeceği şekilde gizlice muhataba intikal ettirme. İmâmân i ar, ماما ن) 1) 1. Iki imam. 2. tas.…
İmâdiyye
İmâdüddin el-Ekber'e nispet edilen erken Rifâî kolu.
İmâdüddin el-Ekber
İmâdüddin el-Ekber, Ahmed er-Rifâî’nin halifeleri arasında anılan, çok sayıda müridi bulunduğu ve adına İmâdiyye kolunun nispet edildiği şeyhtir.
İmam Abdullah el-Yâfiî
Ebû’s-Saâdât, Afîfüddîn İmâm Abdullâh el-Yâfiî b. Ali el-Kâdirî eş-Şâfiî el-Yemenî hazretleri müessistir. Silsile-i tarîkatları ber-vech-i âtidir: - Pîr-i dest-gîr Hz. Sultân Seyyid Abdülkâdir (Kuddise sırruhû) - eş-Şeyh Cemâleddîn Ebû Muha…
İmam Efendi Abdurrahim el-Amasî
İmam Efendi diye tanınan Abdurrahim b. Şeyh Mehmed (ö. 976/1568-69), Amasya'da yetişip Şeyh Abdurrahim-i Merzifonî'nin yanında Zeynî terbiyesi gören şeyhtir.
İmam Halil Bezmî Efendi
İmam Halil Bezmî Efendi (ö. 1136/1723-24), İstanbul Bâli Paşa Mahallesi'nden yetişen, Halvetiyye'den icazetli imam ve şairdir; ölüm tarihi kaynaklarda ihtilâflıdır.
İmam-ı Arabzâde Ahmed bin Mahmud
İmam-ı Arabzâde Ahmed bin Mahmud (ö. 977/1569-70), Bursa medreselerinde yetişmiş; fıkıh, belâgat, felsefe, tarih ve mesnevi sahalarında eser veren Osmanlı âlimidir.
İmâm-ı Rabbânî Ahmed Sirhindî
İmâm-ı Rabbânî Ahmed-i Sirhindî (14 Şevval 971/26 Mayıs 1564 – 8 Safer 1034/20 Kasım 1624, Sirhind); Müceddidiyye'nin pîri ve Mektûbât müellifi. “Müceddid-i elf-i sânî” unvanıyla anılır; vahdet-i vücûdu aşıp vahdet-i şühûd u savunması asırl…
İmam-ı Sultânî Abdullah Efendi
İmam-ı Sultânî Abdullah Efendi (ö. 1727), Edirne Sultan Bayezid Camii imamlığından ikinci saray imamlığına yükselen kıraat ve tecvid hocasıdır.
İmâm-ı Sultânî Evliyâ Mehmed Efendi
Evliyâ Mehmed Efendi (ö. 1045/1635-36), Amasya’dan İstanbul’a gelerek kıraat ilminde temayüz eden, 1616’da saray imamlığına getirilen Osmanlı kıraat âlimidir.
İmamzâde Mehmed Efendi
İmamzâde Mehmed Efendi (ö. Rebîülevvel 973/Eylül-Ekim 1565), Kemalpaşazâde ve Kadrî Efendi çevresinde yetişmiş; büyük medreselerde görev yaptıktan sonra Halep kadılığına yükselmiştir.
İmamzâde Sun‘ullah Efendi
İmamzâde Sun‘ullah Efendi (ö. 1730), Koca Mustafa Paşa Camii imamının oğlu olup İstanbul medreselerinde görev yapan Osmanlı âlimidir.
İman bahsi üzerine çalışma
Akşehirli Abdî Halife · Şerhu’l-Akāid’in iman bahsine dair müstakil bir çalışma kaleme aldığı bildirilir.
İmamu'leimme
İmamların imamı; baş imam. tas. Allah'ın hay ismi (kı). Evvel, ahir, zahir, bâtın isimlerine de ana isimler denir.
İman
( bg Dı. İnanmak, inanç. 2. tas. a Marifetullah, yakin, Hakk’a dair olan bilgi (us). b İslam zahir, iman bâtın, ihsan hakikattir. c Kulun Hakk'ın hidayetiyle harekete geçmesi. Süfiler, çoğu zaman evliyanın imanını “uluhiyeti temaşa etmek,”…
imâmet
İslâm dün yasında, Hz. Peygamber’in vefa tından sonra devletin dinî ve si yasî liderliği üstlenme işi veya durumu.
İmaret
Bayındırlık eseri veya vakıf yoluyla halka yemek ve hizmet sunan hayır kurumu. Osmanlı külliyelerinde imaret çoğu zaman mutfak ve aş dağıtım merkezi anlamındadır.
îmânın şartı
îmânın şartı a. İslâm’ın temel i ilkelerinden olan “farz” (bk. bu madde) ın şartlan içinde yer alan, altı farzdan oluşan ve “amentü” olarak adlandırılan imanın esasını belirten terim. Bunlar, Allah’a, O’nun meleklerine, kitaplarma, peygambe…
imâre
GjLt) [Ar.] Kâbe ile i Mescid-i Harâm’ı sürekli temiz tutma, mimarîsini orijinal biçimine göre koruma ve çevresinde huzuru sağlama görevi ve yetkisi.
imame
1. bk. sarık 2 Tespih veya çubuk gibi şeylerin başma geçirilen uzunca kısım veya başlık.
imâmân
t> LLi) [Ar.] tas. Bir tarikat liderinin biri sağmda bir solunda olan iki veli için kullanı lan bir terim.
imâle
Kıraat biliminde, fethada ve onu takip eden elif harfinde meydana gelen söyleyiş değişikliği.
imâmüT-enbiyâ
GLiyi f. LJ) Nebilerin, peygamberlerin imâmı olan Hz. Muhammed.
İmâmiyye
İmamîler, ri Hz. Muhammed'den sonra, Hz. ı Ali'nin ve soyunun meşru imam olduğuna inanan Şiî mezheple 2. rinden biri olup "isnâaşeriyye" n (bk. bu madde), "seb'iyye" (bk. m bu madde), "zeydiyye" (bk. bu madde) gibi birçok kollara bölünmüştü…