Ne arıyorsunuz?

tenezzül-i sıfat

6 lanılan tasavvufî terim. Bu sıra beş aşamadan oluşmaktadır: “a'yân-ı sâbite” (bk. bu madde) denilen ve bütün yaratıklardan önce oluşan âlem. “âlem-i ceberût” (bk. bu madde) denilen ruhlar âlemi. “âlem-i melekût” (bk. bu madde) denilen mel…

↗03

Kemâl Sıfatları

Allahü teâlânın zâtında ve işlerinde hiçbir kusûr, karışıklık, değişiklik ve noksanlık olmadığını gösteren hayât (diri olmak), ilim (bilmek), sem' (işitmek), basar (görmek), kudret (gücü yetmek), irâde (istemek), kelâm (söylemek) ve tekvîn…

↗04

Cennetü’s-Sıfât

Arapça, sıfatlar cenneti demektir. Sıfat ve ilahî isimlerin tecellîlerinden ibaret olan manevî cennet.

↗05

Me’âlimü A’lâmi’s-Sıfat

Sıfat âlemlerinin işaretleri anlamında zincirleme Arapça bir tamlama. El, göz, kulak gibi unsurlardır. Sıfatlar ve asıllara ait manaların ortaya çıktığı yer.

↗06

Tecelü-İ Sıfat

Sıfatlara, ait tecellîyi (ortaya çıkışı) ifade eden Arapça bir sözcük. Allah’ın sıfatlarından bir sıfatın, kulun kalbinde ortaya çıkması. Allah’ın sıfatlarından biriyle, mesela işitme sıfatıyla tecellîye maruz kalan bir kimse, cansız varlık…

↗07

Tecelü-İ Sıfâtî

Sıfatlara ait tecellîyi ifade Arapça bir sözlük. Mebdei, zatdan ayrılıp, ortaya çıkacak (belirecek) şekilde, ilâhî sıfatlardan biriyle meydana gelen tecellîye denir.

↗08

Ayaş — Şa‘bân-ı Şifâî'nin doğum çevresi

Ankara · Türkiye · Doğum çevresi Şa‘bân-ı Şifâî Ayaş'ta doğdu. Kaynaklar doğum evi veya mahalle belirtmediğinden işaret ilçe merkezini gösterir. Biyografideki yeri Şa‘bân-ı Şifâî (ö. 1705), Ayaş'tan İstanbul'a giderek saray hekimliğine ve i…

↗09

Galata Sarayı Medresesi — Şa‘bân-ı Şifâî'nin müderrisliği

İstanbul · Türkiye · Müderrislik Şa‘bân-ı Şifâî Mart 1688'de Sarây-ı Galata Medresesi'ne tayin edildi. İşaret tarihî kurum çevresini yaklaşık gösterir. Yapıyla ilişkili kişi Şa‘bân-ı Şifâî (ö. 1705), Ayaş'tan İstanbul'a giderek saray hekiml…

↗10

Diyarbakır — Şa‘bân-ı Şifâî'nin kadılık çevresi

Diyarbakır · Türkiye · Kadılık Şa‘bân-ı Şifâî Ekim 1703'te Diyarbakır kadısı oldu; Temmuz 1704'te görevden alındı. Biyografideki yeri Şa‘bân-ı Şifâî (ö. 1705), Ayaş'tan İstanbul'a giderek saray hekimliğine ve ilmiye mesleğine giren; doğum,…

↗11

Ankara — Şa‘bân-ı Şifâî'nin vefat çevresi

Ankara · Türkiye · Vefat Diyarbakır'dan dönüş yolunda Ankara'da Mart 1705'te vefat etti. Bu kayıt mezar işareti değil şehir hafızasıdır. Biyografideki yeri Şa‘bân-ı Şifâî (ö. 1705), Ayaş'tan İstanbul'a giderek saray hekimliğine ve ilmiye me…

↗12

Makale · Ad / başlık eşleşmesi

Kayseri Şifâiyye Medresesi

Kayseri · Türkiye · Ali b. Şaban Aksarâyî’nin coğrafi hafızası 1110/1698-99 yılında kendisine verilen tarihî Şifâiyye Medresesi. Yapıyla ilişkili kişi Ali b. Şaban el-Aksarâyî (ö. 1111/1699-1700), Aksaray’da yaklaşık otuz yıl ders ve vaaz,…

↗13

Ahmed Şaban Şifâî: Tıp, İlmiye ve Şiir

Ahmed Şaban Şifâî'nin hekimliğini, medrese kariyerini, tıp risalelerini ve şiirini aynı biyografik çerçevede okur.

↗14

Makale · Ad / başlık eşleşmesi

Tabib Seyyid Abdullah: Medrese ile Dârüşşifa Arasında

Tabib Seyyid Abdullah'ın medrese hocalığını ve Fâtih Dârüşşifası başhekimliğini aynı meslek çizgisinde inceler.

↗15

Eser kaydı · Ad / başlık eşleşmesi

Vâsıf'a nispet edilen gazel

Vâsıf Mehmed Emin Efendi · Şeyhî'nin Vâsıf Mehmed'e verdiği gazelin nispeti başka tezkirelerde Vâsıf Hüseyin veya Vâsıf İsmail adına kaydedildiğinden ihtilaf açıkça belirtilir.

↗16

Makale · Ad / başlık eşleşmesi

Emîr Buhârî Tekkesi, Fatih

İstanbul · Türkiye · En meşhur müridi Emîr Ahmed-i Buhârî'nin kurduğu ve Lâmiî Çelebi, Mahmud Çelebi, Pîr Halîfe-i Hamîdî ve Hakîm Çelebi ile devam eden tekke — Nakşibendîliğin İstanbul'daki ilk merkezi. İlişkili kişi dosyası Abdullah-ı İlâ…

↗17

Tâc, Sikke ve Şemle: Tarikatlar Arası Farklar

Mevlevî, Rifâî, Nakşibendî, Celvetî ve Halvetî adlandırmaları. Derleme ve ana başvuru kaynakları ihtiyatla karşılaştırılarak hazırlanmıştır.

↗18

Aksarâyî Şeyh Ali Efendi

Ali b. Şaban el-Aksarâyî (ö. 1111/1699-1700), Aksaray’da yaklaşık otuz yıl ders ve vaaz, yirmi yıl fetva hizmeti veren; Kayseri Şifâiyye Medresesi’ne tayin edilen Osmanlı âlimidir.

↗19

Bolbolcızâde Şeyh Abdülkerim Fethî Efendi

Bolbolcızâde Abdülkerim Fethî Efendi (ö. 1694), Abdülehad Nûrî-i Sivâsî’nin halifesi; Fatih, Beyazıt, Süleymaniye ve Ayasofya kürsülerinde vaaz veren müfessir, şair ve Halvetî-Sivâsî mürşididir.

↗20

Cemâleddîn-i Efgānî

Cemâleddîn-i Efgānî (1254/1838-1314/1897), Kahire, İstanbul, Hindistan, İran ve Avrupa arasında yürüttüğü eğitim, yayın ve siyasî faaliyetlerle İslâm dünyasında ıslah, hürriyet, dayanışma ve sömürge karşıtı düşünceyi etkileyen fikir ve siya…

↗21

Emîr Ahmed Buhârî

Emîr Ahmed Buhârî (ö. 922/1516), Abdullah-ı İlâhî’nin İstanbul’daki halifesi; Fatih ve Ayvansaray çevresindeki tekkeleri, yetiştirdiği halifeler ve metin ağıyla erken Osmanlı Nakşibendîliğini kalıcı kuruma dönüştüren sûfîdir.

↗22

İğci Mehmed Hüsâmeddin Efendi

İğci Mehmed Hüsâmeddin Efendi (1086/1675 – 1169/1755); Nûreddin Cerrâhî'nin halifesi. Fatih Otlukçu Yokuşu'nda kurduğu tekke 1925'te hâlâ faaldi; Cerrâhiyye'nin bugüne ulaşan silsilesi ondan yürür .

↗23

Koca Emirzâde Tabib Seyyid Halil Efendi

Koca Emirzâde Seyyid Halil Efendi (1617-1689), Haseki Dârüşşifası başhekimi bir babanın yanında tıp öğrenen, Eminü'l-ganem Medresesi'nin ilk müderrisi ve Medine kadısı olan Osmanlı hekimidir.

↗24