Ara
Menü

İdrîsiyye / Ahmediyye

Ahmed b. İdrîs’in Şâzelî-Nâsırî temeller üzerinde Kur’an, sünnet, salavat ve nebevî örnekliği merkeze alarak teşkilatlandırdığı; Senûsiyye, Mîrganiyye ve Reşîdiyye’ye kaynaklık eden irşad yolu.

Bağlı yol
Şâzeliyye
Teşekkül
XVIII. yüzyıl sonu – XIX. yüzyıl
Coğrafya
Tunus ve İskenderiye

MÜSTAKİLLEŞEN ÇOKLU İCAZET YOLU / XVIII-XIX. yüzyıl

Şâzelî-Nâsırî temelden yeni Afrika yollarına

Ahmed b. İdrîs'in çevresi Kur'an, sünnet, salavat ve nebevî örnekliği öne çıkardı; Senûsiyye, Mîrganiyye ve Reşîdiyye gibi yeni yolları etkiledi. Bu devamlar tek bir alt şube listesi değildir.
Dosya türü
MÜSTAKİLLEŞEN ÇOKLU İCAZET YOLU
Dönem
XVIII-XIX. yüzyıl
Coğrafya
Fas, Hicaz ve Afrika
Üst bağ
Şâzeliyye kol ailesi
BAĞ

Kol ilişkisinin türü

Doğrudan halife, metin çevresi, bölgesel zâviye ve sonradan müstakilleşen yol ayrı kategorilerde tutulur.

METİN

Hizb ve eser dolaşımı

Bir dua veya eserin yaygın okunması tek başına kurumsal intisap veya kesintisiz silsile kanıtı değildir.

COĞRAFYA

Fas, Hicaz ve Afrika

İrşad merkezi, seyahat, zâviye ağı, medfen ve sonraki ziyaret hafızası aynı mekân ilişkisi sayılmaz.

KAYNAK

Ad ve kayıt sınırı

Kurucusu doğrulanmayan nispetlere yeni biyografi eklenmez; mükerrer yazımlar bağımsız kol gibi çoğaltılmaz.

Tarihçe

Ahmed b. İdrîs’in Hicaz ve Kuzeydoğu Afrika çevresinde geliştirdiği Şâzelî aktarım hattı.

Silsile ve intikal

Ahmed b. İdrîs’in yakın icazetleri Abdülvehhâb et-Tâzî üzerinden Hıdıriyye’ye, Ebü’l-Kāsım el-Vezîr üzerinden Şâzeliyye-Nâsıriyye’ye uzanır. Ondan Muhammed b. Ali es-Senûsî, Muhammed Osman el-Mîrganî ve İbrâhim er-Reşîd’e giden üç güçlü devam hattı doğmuştur. Bu yollar İdrîsiyye’nin basit isim değişiklikleri değil, kendi kurumlarını kuran devam gelenekleridir.

Ayırt edici özellikler

Tarîkat-ı Muhammediyye vurgusu; hadis ve sünnet merkezli öğretim; salavat ve evrâd; merkezî bir tekke idaresinden çok hareketli ders ve halife ağı.

Şahsiyet ağı

Bütün kişilerde ara →
Pîr / kurucuSeyyid Ahmed b. İdrîs el-FâsîSeyyid Ahmed b. İdrîs el-Fâsî (yaklaşık 1750–1837), Karaviyyîn’den Mekke ve Sabyâ’ya uzanan ilim hayatı, Kur’an ve sünnete dönüş çağrısı, nebevî salavatları ve Senûsiyye,