Şâzeliyye

Şâzeliyye öz. a. [Ar.] İslâmî tarikatlerinden 13. yüzyılda ortaya çıkan ve Eb’ül-Hasan Takiyiyüddin-i Ali bin Abdullahü’ş-Şâzelî (öl. 656 / 1258) ’ye nispet edilen tarikat. Mısır merkezli olarak doğan, oradan Mağrib bölgesine yayılan ve sonradan dünyanın pek çok bölgesinde müritleri bulunan bir konuma dönüşen bu tasavvuf içerikli tarikatın özünde marifet kavramı önemli bir unsur olarak dikkati çekmektedir.