Ara
Menü

Ahrâriyye

Ubeydullah Ahrâr’a nispet edilen, Orta Asya ve erken Osmanlı Nakşibendîliğinde etkili kol.

Bağlı yol
Nakşibendiyye
Teşekkül
Tarihî teşekkül sırasına göre
Coğrafya
Buhara

Tarihçe

Ubeydullah Ahrâr’a nispet edilen, Orta Asya ve erken Osmanlı Nakşibendîliğinde etkili kol.

Usul, erkân ve irşad

Ana yolla ortak silsile korunur; kolun pîri, coğrafyası ve usul vurgusu ayrıca gösterilir.

Bu düğümden devam eden kayıtlar

Alt kollar, irşad hatları ve bölgesel ağlar kendi türleriyle gösterilir.

Alt kolKâsâniyye / DehbîdiyyeAhmed Kâsânî Mahdûm-ı A‘zam’ın Fergana, Semerkant ve Buhara çevresinde kurduğu; Dehbîd merkezinden halifeleri ve evlâtları vasıtasıyla Orta Asya, Doğu Türkistan, Kuzey Hindistan, B

Şahsiyet ağı

Bütün kişilerde ara →
Pîr / kurucuUbeydullah AhrârHâce Ubeydullah Ahrâr (806/1404, Bâgıstan, Taşkent – 29 Rebîülevvel 895 / 20 Şubat 1490, Semerkant); Ahrâriyye kolunun pîri . Ziraat ve ticaretle geçinip kimseden hediye

TOPLUMSAL VE BÖLGESEL GENİŞLEME / XV. yüzyıl

Vakıf, tarım, ticaret ve arabuluculukla büyüyen ağ

Ubeydullah Ahrâr çevresindeki Ahrâriyye, Ya‘kūb-i Çerhî üzerinden gelen Nakşibendî terbiyeyi geniş vakıf, tarım, ticaret, siyasî arabuluculuk ve halife ilişkileriyle yeni bir toplumsal ölçeğe taşıdı. Hükümdarlarla temas, yolu yalnız siyasî nüfuz örgütü yapmaz.
Merkez şahsiyet
Ubeydullah Ahrâr, 1404-1490
Bağ türü
Ana devam ve geniş halife ağı
Başlıca iz
Vakıf, üretim, mektup ve arabuluculuk
Anadolu aktarımı
Abdullah-ı İlâhî ve Emîr Buhârî çevreleri
TÜR

Evre, kol veya terkip

Kurucu tarihî evre, ana devam kolu, yenilenme gövdesi ve çoklu nispetli yerel teşekkül ayrı kategorilerde tutulur.

USUL

Hafî zikir ve farklılaşma

Ortak Hâcegân omurgası korunur; letâif, râbıta, cehrî zikir veya esmâ tertibi dönem ve kola göre ayrıca belgelenir.

COĞRAFYA

Semerkant, Taşkent, Herat ve Osmanlı bağlantıları

Sohbet merkezi, vakıf, medrese, tekke, seyahat, medfen ve siyasî etki aynı mekân ilişkisi değildir.

KAYNAK

Metin ve kurum katmanları

Menkıbe, sohbet derlemesi, mektup, icazet, vakfiye ve modern araştırma kendi tarihî ağırlığıyla okunur.