tarikat.orgARŞİVDE ARA
Ne arıyorsunuz?
24 sonuç · “Sem‘”
01Semmâniyye
Halvetiyye-Bekriyye ana silsilesine bağlı; Kādirî, Şâzelî ve Nakşibendî icazetlerini de birleştiren çoklu nispetli yol.
Şemsiyye
Şemsiyye, Halvetiyye içinde tarihî silsile ve kurucu nispetiyle belirginleşen koldur.
Şemsiyye-i Bayramiyye
Şemsiyye-i Bayramiyye, Bayramiyye içinde tarihî silsile ve kurucu nispetiyle belirginleşen koldur.
Çiştiyye
Horasan'daki Çişt nispetini Muînüddin Hasan Çiştî'nin Ecmîr'de kurumsallaştırdığı; sohbet, semâ, hizmet, misafirperverlik ve hankah ağıyla Güney Asya'nın en etkili tasavvuf yollarından biri.
Enveriyye
Osman Şems Efendi'nin Kādirî-Üveysî ve melâmet neşveli ev sohbeti, şiir ve ilâhi çevresi.
Kâsâniyye / Dehbîdiyye
Ahmed Kâsânî Mahdûm-ı A‘zam’ın Fergana, Semerkant ve Buhara çevresinde kurduğu; Dehbîd merkezinden halifeleri ve evlâtları vasıtasıyla Orta Asya, Doğu Türkistan, Kuzey Hindistan, Belh, Şam ve İstanbul’a yayılan Nakşibendî kolu.
Mevleviyye
Mevlânâ'nın ilim, sohbet, şiir ve semâ çevresinden doğan; Hüsâmeddin Çelebi, Sultan Veled ve Ulu Ârif Çelebi eliyle Konya merkezli teşkilata dönüşen; matbah, hizmet, Mesnevî, mûsikî ve mukabele geleneğini birleştiren tasavvuf yolu.
Müştâkıyye
Şeyh Müştâk Baba'nın Bitlis, Erzurum, İstanbul ve doğu vilâyetlerindeki halife, şiir, semâ ve musiki çevresi.
Nehrî Kolu
Şemdinli'nin Nehrî köyünde Seyyid Tâhâ çevresinde teşekkül eden; Türkiye, İran ve Irak'a yayılan Hâlidî şube.
Nûriyye
Abdülahad Nûrî'ye nispet edilen, Şemsiyye-Sivâsiyye içinden gelişen İstanbul merkezli Halvetî şube.
Şuaybiyye
XVII. yüzyılda Şemseddin Muhammed eş-Şuaybî el-Hicâzî'ye nispet edilen kol.
Şemlelizâde Şeyh Ahmed Rindî
Şemlelizâde Ahmed Rindî (ö. 27 Cemâziyelevvel 1089/1678), Kahire Gülşenî Âsitânesi'nde yetişen; Bursa Ali Mest Zâviyesi'nde imamlık, muallimlik ve irşad hizmeti yürüten şairdir.
Şems Çelebi
Şemseddin Ahmed Şems Çelebi (ö. 967/1559-60), Küçük Bedreddin'in oğlu; Hâşiye-i Tecrîd üzerine çalışmış genç Osmanlı âlimidir.
ŞEMS-İ TEBRÎZÎ HAZRETLERİ
ŞEMS-İ TEBRÎZÎ HAZRETLERİ Misbâhu’l-eşbâh, miftâhu’l-ervâh, müşkil-güşâ-yı erbâb-ı tahkîk idi. İsm-i âlîleri, Hudâdâd b. Muhammed b. Ali b. Melikiddâd’dır. Tebrîzlidir. Sözleri mücmel ve mufaddal "Sen dâimâ gönle yakın olmuşsun, mâzursun. Gam nedir hiç öğrenmemişsin mâzursun. Ben, sensiz bin gece kan içinde idim, sen ise bir gece bile öyle olmamışsın,…
Şemseddin Ahmed el-Ensârî
Şemseddin Ahmed el-Ensârî (ö. 13 Safer 1009/1600), Gence’den Osmanlı ilim çevresine gelmiş; büyük medreseler, Şam, Edirne, İstanbul ve Kahire kadılıkları ile Anadolu ve Rumeli kazaskerliklerinde bulunmuş çok yönlü âlimdir.
Şemseddin Ahmed Sivâsî
Şemseddin Ahmed Sivâsî (926/1520, Zile – 1006/1597, Sivas); esmer olduğu için “Kara Şems” denen Halvetî şeyhi, Şemsiyye 'nin pîri. Müderrisliği bırakıp tasavvufa yönelmiş, yetmiş yaşlarında III. Mehmed'in Eğri seferine katılmıştır. Yirmiyi aşkın manzum ve mensur eseri vardır.
Şemseddin Mehmed Garseddinzâde
Şemseddin Mehmed Garseddinzâde (ö. Zilhicce 982/Mart-Nisan 1575), Garseddin Ahmed Şihâbeddin'in oğlu; saray hekimlerinin başına yükselmiş matematik ve astronomi âlimidir.
Şemseddin Muhammed
Şemseddin Muhammed, Abdurrahman Ali Nûreddin’den sonra Tanta’daki Bedeviyye merkez postunu üstlenen dördüncü halkadır.
Şemseddin Muhammed b. Hasan el-Lekānî
Şemseddin Muhammed b. Hasan el-Lekānî, Ahmed Zerrûk’un vefatından sonra Mısrâte’den Mısır’daki Lekāne’ye dönen başlıca halifesidir.
Şemseddin Muhammed b. Muhammed b. Şuayb el-Hicâzî
Şemseddin Muhammed b. Muhammed b. Şuayb el-Hicâzî (ö. 1040/1630), XVII. yüzyılda Mısır Bedeviyyesi içinde Şuaybiyye adıyla anılan kolun kurucusudur.
Şemsüddîn Muhammed Irâkî
Şemsüddîn Muhammed Irâkî, Yahyâ Âgâh İstanbulî'nin Ankara Millî Kütüphane 3200 numaralı istinsahında kaydettiği Zenbûriyye-Kādiriyye silsilesinde yer alan şahsiyettir. Aynı adlı kişilerle karıştırılmaması için bu kayıt yalnız kaynak zincirindeki komşuluklarıyla tanımlanır.
Abdülcelîl-i Bitlisî
Abdülcelîl-i Bitlisî (ö. 1160/1747), Bitlis’ten İstanbul’a gelen; Müştâkiyye silsilesinde Hacı Hasan-ı Şirvânî’nin, Zenbûriyye’nin Kādirî icazet hattında ise Şems-i Bitlisî’nin önünde yer alan Kādirî şeyhidir.
Abdüllatîf el-Câmî
Abdüllatîf el-Câmî (ö. 1555-56), Semerkant ve Buhara’dan İstanbul, Halep ve Hicaz’a uzanan seyahatleri; Kanûnî’ye Kübrevî zikir telkini ve Hazînî’ye verdiği nispetle XVI. yüzyılın hareketli irşad ağını temsil eder.
Sem‘
İşitme ve duyma. Allah hakkında kullanıldığında bütün ses ve sözleri araçsız kuşatan ilâhî işitme sıfatını; insan için duyma yetisini ifade eder.