ARŞİVDE ARA
Ne arıyorsunuz?
12 sonuç · “İtâb”
01Bigadiçli Şeyh İsmâil Efendi
Bigadiçli Şeyh İsmâil Efendi (ö. 1122/1710-11), Bigadiç’ten Bursa’ya ilim tahsili için gelen; Bursa Ulu Camii’ndeki vaaz ve nasihatleriyle, fasih ve etkili hitabetiyle tanınan Osmanlı âlim ve vâizidir.
Cemâleddîn Mahmud Hulvî
Cemâleddîn Mahmud Hulvî (982/1574–1064/1654), Sünbülî terbiyesi görüp Şemsî çevrede sülûkünü ikmal eden, Kahire Gülşenî Âsitânesi’nden hilâfet alan; Şehremini’nde tekke kuran, Mesnevî okutan ve Halvetî tabakatının temel kaynaklarından Lemezât’ı kaleme alan mutasavvıf, şair ve vâizdir.
Genç Ali Efendi
Genç Ali Efendi (ö. Şâban 1122/Eylül-Ekim 1710), göçebe Türkmen bir aile çevresinden ilim tahsiline geçen; Edirne Selimiye Camii’nde ders, Muradiye’de imamet ve Gazi Mihal Bey Camii’nde hitabet hizmeti yürüten Osmanlı âlimidir.
Hasan-ı Basrî
Hasan-ı Basrî (21/642, Medine – Receb 110 / Ekim 728, Basra); Basralı meşhur tâbiî, âlim ve zâhid. Allah korkusunu esas alan Basra zühd okulunun kurucusu , tarikat silsilelerinin çoğunda Hz. Ali'den sonraki halkadır.
Kâsım b. Muhammed b. Ebû Bekir
Kāsım b. Muhammed b. Ebû Bekir (Hz. Osman devri – 106-107 / 725-726, Kudeyd); fukahâ-yi seb'a dan tâbiî fakihi ve muhaddis. Hz. Ebû Bekir'in torunu, Hz. Âişe'nin yeğeni; Ca'fer es-Sâdık onun torunudur ve Nakşî silsilesinin ilk halkalarındandır.
Muhammed b. Abdullah el-Hânî
Hâlid el-Bağdâdî'nin çevresinde yetişen Muhammed el-Hânî, el-Behcetü's-seniyye adlı âdâb kitabı ve Şam, İstanbul, Anadolu ile Irak'a gönderdiği halifelerle etkili oldu.
Muhammed Emîn en-Nakşibendî
Muhammed Emîn en-Nakşibendî (ö. 1813), Kerkük’ten İstanbul ve Bursa’ya uzanan tahsil ve irşad hayatında tefsir, hadis ve Mesnevî dersleri veren; sohbetleri Kitâbü’l-Vâkıât’ta derlenen Nakşibendî şeyhidir.
Muhzır Kulu Sinan Efendi
Muhzır Kulu Sinan (ö. Receb 973/Ocak-Şubat 1566), Bayezid, Selim, Haseki ve Süleymaniye camilerinde imamlık ve hitabet görevleri üstlenmiş meşhur kāri ve mûsikişinastır.
Reîsületıbbâ Ömer b. Osman Efendi
Reîsületıbbâ Ömer b. Osman Efendi (1069/1659-1136/1724), medrese ve kadılık yoluyla saray hekimliğine, hekimbaşılığa ve Rumeli kazaskerliğine yükselen; medrese, mektep ve sebil yaptıran Osmanlı tabip ve âlimidir.
Seyyid Ahmed Raûfî
Seyyid Ahmed Raûfî (1658–1757), Köstendilli Ali Alâeddin Efendi’nin halifesi; Ramazâniyye içindeki Raûfiyye koluna adını veren, Üsküdar’da imamlık, hitabet, müderrislik ve irşad hizmeti yürüten Halvetî şeyhidir.
Seyyid İbrâhim Fahreddin Şevkî Erenden
Seyyid İbrâhim Fahreddin Şevkî Erenden (1885–1966), Cerrâhiyye Âsitânesi’nin 18. postnişini; tekke arşivini ve erkânını Envâr ile Tabakāt’ta kayda geçiren, âsitâneyi kapanış sonrasında koruyan müellif ve şeyhtir.
Seyyid Muhammed Şükrü Şihâbeddin Efendi
Muhammed Şükrü Şihâbeddin Efendi (ö. 1908), Osman Nûreddin Şems Efendi’nin halifesi ve damadı; mezar kitâbesinde Kādiriyye ve Üveysiyye ricâlinden sayılan İstanbul şeyhidir.