Ara
Menü

Ne arıyorsunuz?

Adlar, künyeler, açıklamalar ve kamusal başlangıç metinleri aranır. Üye tam metinler kamusal arama dizinine alınmaz.

193 sonuç · toplam 691 · “âl (II)” · 3/9

01
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

Allahümme salli

Allahümme salli cüm. ÇL, ^1) [Ar.] Cenaze namazı kılınırken okunması gereken duanın adı. Bu dua şöyle: Allahümme salli alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammeddin kemâ salleyte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrahime inneke hamîdün mecîd.

↗
02
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

bedel

ÜJ lAr. ] Sözlük anlamı, “Karşılık, bir şeyin yerine geçen, ivaz, denk” olan bu söz, İslâmî terim olarak “1. Alışverişte satılan mala karşılık ödenen para veya verilen mal. 2. Bazı ibadet ve borçların aslî şekliyle yapılamaması durumunda uy…

↗
03
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

Mâlikü’l-Mülk

“Mülkün sahibi.” anlamında bu söz, “esmâ’ü’l-hüsnâ” (Allah'ın güzel isimleri)dan olup Kur’ân-ı Kerîm’de Allah’a izafe edümektedir. “Âl-i İmrân suresi” nin 26. ayetinde mealen “De ki, Allahım, ey mülkün sahibi, sen dilediğine mülkü verirsin,…

↗
04
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

elif lâm mim

elif lâm mim a. (JO [Ar.] Kur’ân- Kerîm’de altı sure (“Bakara su resi”; “Âl-i İmrân suresi”; “Ankebût suresi” “Rûm suresi”; “Lokman suresi”; “Secde suresi” nin başında bulunan ve kendi adlarıyla okunan harfler (bk. hurûf-ı mukatta’a).

↗
05
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

Zekât

Belirli mal türlerinde nisap ve süre şartları gerçekleştiğinde hak sahiplerine verilmesi farz olan malî ibadet. Kelime arınma, bereket ve artma anlamlarını taşır. Zekât servetin tamamına değil, fıkıhta belirlenen şartları taşıyan kısmına uy…

↗
06
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

ma'bet, -di

ma'bet, -di a. [Ar.] ibadet etme amacıyla yapılan yer için kullanılan terim. Bütün dinlerin temelinde ibadet yattığı için, her dinin kendine özgü bir ibadet yeri olmuştur. İslâm dininin en kutsal mabedi şüphesiz Kâbe’dir mâ ve yeryüzünde ib…

↗
07
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

ef âl

“İşler, eylemler.” anlamındaki bu söz, başka kelime ve terkiplerle yeni terimler oluşturur. § tam. efâl-i ibâd ç.a. (jU Jl*jl) İnsan için iradeye dayanan ve bireye sorumluluklar yükleyen iş ve eylemler. efâl-i mükellefin ç.a. (jjâL JLûl) “M…

↗
08
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

hak din

hak din a. Allah’ın peygamberler aracılığıyla gönderdiği din. Bu din de “tevhid” esasına dayanan İslâm dinidir (bk. Bakara suresi, 2 /132; Âl-i İmrân suresi, 3 / 19; Yûsuf suresi, 12 / 40); nitekim Kur’ân-ı Kerîm’de bu terim, “Dînü’l-Hakk”…

↗
09
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

avf

İnsanm Allah nezdindeki durumu ve o noktada hissettiği korku ve endişeleri ifade etmek için kullanılan terim. “havf’ sözü, Allah’ın suç işleyenleri cezalandırma yöntemlerinden biri olarak “Nisâ suresi” nde ifade edilmekte, özellikle de “All…

↗
10
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

hüccet

Sözlük anlamı, e “Delil, belge, senet.” olan bu söz, bir hükmün doğruluğunu kanıta lamak amacıyla ileri sürülen den lil. 2. Şi'â dünyasında yetkin ve m, uzmanlaşmış bilim adamlarına ı- verilen unvan. 3. Hadis bilimine de, üç yüz bin veya se…

↗
11
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

fâ'iz

Ticarî veya para alım satım işlemlerinde karşılığı bulunmayan gerçek veya hükmî fazlalığı ifade eden terim. Faiz karşılığı Arapçada yaygın olarak “ribâ” kelimesi kullanılmaktadır. Eski çağlardan beri faiz, toplum içinde hoş karşılanmamış; h…

↗
12
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

bâb

Kapı, medhal. 2. Dergâh, başvurulacak büyük kapı. 3. Bir kitabın bölümleri: Bâb-ı evvel, bâb-ı sânı. 4. gr. Fiillerin kök biçimi: sülâsi bâb, rübâî bâb. 5. din. Mezheplerde dinîhiyerarşik makam veya unvan. Özellikle Şiâ geleneğinde imamm en…

↗
13
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

câmi'ü’n-nâs

İnsanları kıyamet günüde hesaba çekmek üzere toplayan anlamında AUa’m sıfatlarından. Bu terim, Kur’ân-ı Kerîm’de “Âl-i İmrân suresi” nin dokuzuncu ayetinde mealen şöyle geçmektedir: “Rabbimiz asla şüphe olmayan bir günde sen mutlaka câmi'ü’…

↗
14
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

kabâle

GdLî) [Ar.] fik. İslâm hu kukunda bir kimsenin belirlen miş bir borç, vergi ve hizme üstlenmesi ve bunu belgeleye sözleşme. ös Ka'be öz.a. i^) [Ar.] İslâm r.” inacına göre, yeryüzünde, Mekn-ı ke’de “Mescid-i Haram” denilen in “Câmi-i Şerîf’…

↗
15
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

Şîr-i Yezdân

“Allah’ın arslanı” anlamında Hz. Ali için kullanılan Farsça övgü unvanı. Cesaret, kahramanlık ve velâyet çağrışımları taşır.

↗
16
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

Tu‘me

Geçimlik, tahsis ve yararlanma payı. İslâm devlet geleneğinde bazı görevlilere veya ihtiyaç sahiplerine kamu gelirlerinden ayrılan geçici tahsisatı ifade eder. Tu‘me mutlak özel mülkiyet anlamına gelmez; tahsisin hukukî niteliği ve devamı d…

↗
17
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

müstevfî

İslâ devletlerinde, malî işlerle ilg resmî dairenin başı ve ona bağ görevliler

↗
18
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

şîr-i Hakk

Ali iç kullanılan terim

↗
19
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

tıvâl

Kur’ân Kerîm’de bulunan yedi uzun su re için kullanılan terim. Bu sur ler şunlar: “Bakara suresi” (2 286 ayet), “Âl-i İmrân suresi” ( / 200 ayet), “Nisâ suresi” (4 /17 ayet), “En'âm suresi” (6 / 16 ayet), “A'râf suresi” (7 / 20 ayet), “Şu'a…

↗
20
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

hüccetü’l-İslâm

Ç^ı h caa) İslâm dininin en yetkin bilim adamı. 2. İmam Gazali İmam Gazali

↗
21
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

Hâtem-i kebîr

“Büyük mühür” anlamında Hz. Ali için kullanılan tasavvufî unvanlardan biri. Velâyet anlayışı içindeki sembolik yeri ifade eder.

↗
22
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

on iki imâm

Hz. Muhamm soyundan olup peygambere ris olduğu kabul edilen kişil bunlarm adları şöyle: Hz. 2. Hz. Haşan 3. Hz. Hüseyin Ali Zeynelâbidin 5. Muha med Bâkır 6. Ca’fer-i Sâdık Musa Kâzım 8. Ali Rıza 9. M hammed Takıyyüddin 10. Ali inci Nalâ 11…

↗
23
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

İslâm öz.a.ve

ÇoUJ) [< Ar. selâm ve silm] Dün yaya insanlığın hayrı için Hz Muhammed tarafından tebliğ edilen en son İlâhî Hak dinin adı. Kur’ân-ı Kerîm’e göre “İs lâm”, insanın kendisini yalmzca Allah’a adaması, yalnızca O’na kulluk ve ibadet etmesi, Mü…

↗
24
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

felsefe-i ûlâ

Hayat ve varlık ile bunların karşısmda Allah ve vara lık ötesi dünyayı ele alan, bunların yanmda tabiî bilimn lerin ilkelerini araştıran bilim dalı için kullanılan bir terim, metafizik (bk. metafizik). Aristo’nun metafizik n için kullandığı…

↗