hüccet

1. Sözlük anlamı, e “Delil, belge, senet.” olan bu söz, bir hükmün doğruluğunu kanıta lamak amacıyla ileri sürülen den lil. 2. Şi'â dünyasında yetkin ve m, uzmanlaşmış bilim adamlarına ı- verilen unvan. 3. Hadis bilimine de, üç yüz bin veya sekiz yüz bin e hadisi bilen kimse. 4. Hadis bik liminde, en üst mertebeye ulaşe mış hadis âlimi için kullanılan k terim, eşanlamlısı: “hâkim, r hâfız, imâm, muhaddis” (Jbk. bu b” maddeler). a § tam. hüccet-i dâfi'a a. z u (<*Âb oşa) huk. Bir sorunu ispata delil olmayıp talep ve n iddiayı ortadan kaldırmaya e delil olan hüccet. si m hüccet-i kâsıra a. G^ü e cm.) huk. Şahsa bağlı olan i veya şahıs ile smırlı olan a hüccet. mhüccet-i müsbite a. (<cû1<> noa^) huk. Şehadet gibi ispatta u delil olan hüccet. n hüccet-i müte'addiyye a. (<ıjsüa o^a») huk. Hükmü sae dece taraflarla sınırlı olmaayıp dava ile ilgili başka kişileri de kapsayan hüccet. j hüccet-i zahriyye a. (^ a cm.) huk. Başmda veya belhüccetü’l-lslâm 332 genin arkasında sebebi yazılı olan hükmün tasdikli suretini gösteren delil. hüccetü’l-İslâm a. Ç^ı h caa) 1. İslâm dininin en yetkin bilim adamı. 2. İmam Gazali.
2. Şi'â dünyasında yetkin ve m, uzmanlaşmış bilim adamlarına ı- verilen unvan. 3. Hadis bilimine de, üç yüz bin veya sekiz yüz bin e hadisi bilen kimse. 4. Hadis bik liminde, en üst mertebeye ulaşe mış hadis âlimi için kullanılan k terim, eşanlamlısı: “hâkim, r hâfız, imâm, muhaddis” (Jbk. bu b” maddeler). a § tam. hüccet-i dâfi'a a. z u (<*Âb oşa) huk. Bir sorunu ispata delil olmayıp talep ve n iddiayı ortadan kaldırmaya e delil olan hüccet. si m hüccet-i kâsıra a. G^ü e cm.) huk. Şahsa bağlı olan i veya şahıs ile smırlı olan a hüccet. mhüccet-i müsbite a. (<cû1<> noa^) huk. Şehadet gibi ispatta u delil olan hüccet. n hüccet-i müte'addiyye a. (<ıjsüa o^a») huk. Hükmü sae dece taraflarla sınırlı olmaayıp dava ile ilgili başka kişileri de kapsayan hüccet. j hüccet-i zahriyye a. (^ a cm.) huk. Başmda veya belhüccetü’l-lslâm 332 genin arkasında sebebi yazılı olan hükmün tasdikli suretini gösteren delil. hüccetü’l-İslâm a. Ç^ı h caa) 1. İslâm dininin en yetkin bilim adamı. 2. İmam Gazali.
3. Hadis bilimine de, üç yüz bin veya sekiz yüz bin e hadisi bilen kimse. 4. Hadis bik liminde, en üst mertebeye ulaşe mış hadis âlimi için kullanılan k terim, eşanlamlısı: “hâkim, r hâfız, imâm, muhaddis” (Jbk. bu b” maddeler). a § tam. hüccet-i dâfi'a a. z u (<*Âb oşa) huk. Bir sorunu ispata delil olmayıp talep ve n iddiayı ortadan kaldırmaya e delil olan hüccet. si m hüccet-i kâsıra a. G^ü e cm.) huk. Şahsa bağlı olan i veya şahıs ile smırlı olan a hüccet. mhüccet-i müsbite a. (<cû1<> noa^) huk. Şehadet gibi ispatta u delil olan hüccet. n hüccet-i müte'addiyye a. (<ıjsüa o^a») huk. Hükmü sae dece taraflarla sınırlı olmaayıp dava ile ilgili başka kişileri de kapsayan hüccet. j hüccet-i zahriyye a. (^ a cm.) huk. Başmda veya belhüccetü’l-lslâm 332 genin arkasında sebebi yazılı olan hükmün tasdikli suretini gösteren delil. hüccetü’l-İslâm a. Ç^ı h caa) 1. İslâm dininin en yetkin bilim adamı. 2. İmam Gazali.
4. Hadis bik liminde, en üst mertebeye ulaşe mış hadis âlimi için kullanılan k terim, eşanlamlısı: “hâkim, r hâfız, imâm, muhaddis” (Jbk. bu b” maddeler). a § tam. hüccet-i dâfi'a a. z u (<*Âb oşa) huk. Bir sorunu ispata delil olmayıp talep ve n iddiayı ortadan kaldırmaya e delil olan hüccet. si m hüccet-i kâsıra a. G^ü e cm.) huk. Şahsa bağlı olan i veya şahıs ile smırlı olan a hüccet. mhüccet-i müsbite a. (<cû1<> noa^) huk. Şehadet gibi ispatta u delil olan hüccet. n hüccet-i müte'addiyye a. (<ıjsüa o^a») huk. Hükmü sae dece taraflarla sınırlı olmaayıp dava ile ilgili başka kişileri de kapsayan hüccet. j hüccet-i zahriyye a. (^ a cm.) huk. Başmda veya belhüccetü’l-lslâm 332 genin arkasında sebebi yazılı olan hükmün tasdikli suretini gösteren delil. hüccetü’l-İslâm a. Ç^ı h caa) 1. İslâm dininin en yetkin bilim adamı. 2. İmam Gazali.
5. İslâm dininin en yetkin bilim adamı. 2. İmam Gazali.
6. İmam Gazali.

1. Senet, vesîka, delîl, burhân. (Bkz. Delîl)

Temizliğini tam yapıp, vakitlerine uyarak beş vakit namaza devâm eden kimseye o namaz kıyâmet gününde nûr, huccet ve delîl olur. Kim namazı zâyi ederse, Fir'avn ve Hâmân ile haşrolur. (Hadîs-i şerîf-Müsned-i Ahmed bin Hanbel)

Elli dört farzdan biri de Kur'ân-ı azîm-üş-şânı huccet, tutmak, O'nun hükmüne râzı olmaktır. (Muhammed bin Kutbüddîn İznikî)

2. Şer'î mahkemelerde bir dâvânın şâhitlerini dinledikten sonra kâdının verdiği hükmün yazıldığı îlâm, belge.