Ara
Menü

Zâkirzâde Abdülvehhâb Efendi

Zâkirzâde Abdülvehhâb Efendi (ö. 26 Receb 1133/1721), Gafûrî Mahmud Efendi'den Celvetî terbiyesi alan ve İstanbul'un başlıca camilerinde vaaz veren şeyhtir.

Vefat
1721
Unvan
Celvetî şeyhi ve İstanbul selâtin camileri vaizi

Zâkirzâde ailesi

Abdülvehhâb Efendi, Zâkirzâde Abdullah Efendi'nin kız torunudur. İlim tahsilinden sonra zühd ve irşad yoluna yöneldi.

Gafûrî Mahmud Efendi'ye intisabı

Üsküdar'daki Aziz Mahmud Hüdâyî çevresinde postnişin olan Celvetî şeyhi Gafûrî Mahmud Efendi'ye intisap ederek tarikat terbiyesini tamamladı.

Vaaz güzergâhı

Kethüdâ Kadın, Galata Arab, Kılıç Ali Paşa, Eyüp Sultan, Yavuz Selim, Fâtih ve Bayezid camilerinde vaizlik yaptı. Bu sıra, Celvetî irşadının tek bir tekkeyle sınırlı kalmayıp İstanbul'un büyük cami kürsülerine yayıldığını gösterir.

Vefatı

26 Receb 1133/1721 gecesi Üsküdar Çavuşderesi'nde vefat etti. Aziz Mahmud Hüdâyî Camii'nde cenaze namazı kılındı ve Miskinler civarında dedesi Zâkirzâde Abdullah Efendi'nin yanına defnedildi.

Eğitim ve irşad çevresi

Kaynak kaydında eğitim ve tasavvuf çevresi Üsküdârî Mahmud Efendi Asitanesi duraklarıyla görünür hâle gelir. Adı geçen başlıca bağlar Gafûrî Mahmud Efendi (şeyhi) şeklindedir.

Görev ve hareket çizgisi

Kayıtlarda öne çıkan duraklar 1677 dolaylarında Arap Camii (vaiz), 1684 dolaylarında Kılıç Ali Paşa Camii (vaiz), 1713 dolaylarında Eyüp Sultan Camii (vaiz), 1714 dolaylarında Sultan Selim Camii (vaiz) ve 1714 dolaylarında Fatih Camii (vaiz) olarak sıralanır. Bu seçki bütün tayinleri değil, hayat çizgisini görünür kılan başlıca durakları gösterir.

COĞRAFÎ HAFIZA4 coğrafî bağlantı
Koordinatlı mekânŞehir düzeyi4 nokta · 0 kesin koordinat. Kümeye tıklayarak yaklaşın; tek noktadan mekân dosyasını açın.

Ağ ve yol

Şeyh, halife, aile ve post ağı

Bu dosyada izlenebilen kaynaklar

Bu liste biyografi, ilişki, anlatı ve mekân kayıtlarında açıkça taşınan kaynak künyelerini bir araya getirir. Paragraf düzeyinde kaynağı belirlenmemiş iddialara sonradan dipnot uydurulmaz.

  1. [1]Şeyhî Mehmed Efendi, Vekāyi‘u’l-Fuzalâ, c. 4, s. 3275-3281
  2. [2]İSAM Ulema Veritabanı
Ortak kaynak kataloğunu aç →