İlim

Çk) r. Bilmek. 2. tas. Marifet, irfan, kendini bilmek, sâlikin kendini bil-

İlm-i ledün
——ğ—ğ—— smi ledin
mesi; “kendini bilen Rabb'ini bilir.”
Bilmek istersen seni can içinde ara canı
Geç canından bul onu sen seni bil sen seni
Bayram
Ilim kitaplardan değil, kişilerin ağzından, sözden değil halden ve Hak'ta fani-baki
olanlardan öğrenilir (AFR 169).
İlim ise maksad eğer arif-i nefs ol Gâlib
Kendini bilmeyen adam gibi nâdân olmaz
Dermiş hâkim bilmediğim nesne kalmadı
Dünyayı bildi biçâre kendini bilmedi