Ara
Menü

Yahyâ Âgâh İstanbulî

Abalı Hâfız Muhammed Haydar Bergamavî'nin halifesi; Zenbûriyye'nin âdâb, zikir ve tarikat eşyası hafızasını üç eseriyle kayda geçiren İstanbul sûfîsi.

Yol
Nakşibendiyye
Unvan
Zenbûriyye şeyhi · müellif ve maddî kültür tanığı

İntisabı

Yahyâ Âgâh b. Sâlih el-İstanbulî, Aksaray'daki Abalı Hâfız Tekkesi şeyhi Muhammed Haydar Bergamavî'ye intisap etti. Zenbûriyye silsilesini ve usulünü bu bağ üzerinden aldı.

Üç eser

Tarîkatnâme-i Zenbûriyye yolun silsile, âdâb ve zikir tertibini; Mecmûatü'z-zarâif Sandûkatü'l-maârif tarikat tâcları, gül mühürleri ve kıyafetleri; Merâsim-i Usûl-i İkrâr u İlbâs ise inâbe, tâc ve hırka giydirme merasimlerini kaydeder. Bu metinler yalnız Zenbûriyye değil, geç Osmanlı tekke maddî kültürü için de önemli tanıklardır.

Ağ ve yol

Eserleri ve metinleri

İlk 2 kayıt gösteriliyor

TARİHÎ KAYIT

Mecmûatü'z-zarâif sandûkatü'l-maârif

Tarikat kıyafetlerindeki ve sûfî davranışlarındaki remzî mânaları derlemesi açısından önemli sayılan eseri; M. Serhan Tayşi ile Ülker Aytekin tarafından "Tarikat Kıyafetlerinde Sembolizm" alt başlığıyla yayımlanmıştır (İstanbul 2002).

Metni gösterMetni daralt

Tarikatların âdâb ve erkânında remizler yoğun biçimde kullanılır; bu remizlerin toplu dökümünü veren metinler ise azdır. Yahyâ Âgâh b. Sâlih el-İstanbulî'nin Mecmûatü'z-zarâif sandûkatü'l-maârif adlı eseri, tarikat kıyafetlerindeki ve sûfî davranışlarındaki remzî mânaları derlemesi açısından önemli görülür.

Eser M. Serhan Tayşi ile Ülker Aytekin'in hazırladığı Tarikat Kıyafetlerinde Sembolizm alt başlıklı neşirle yayımlanmıştır (İstanbul 2002). Kitap, tekke kültürünün konuşulmayan tarafını -giyilen taçtan sarılan destara, kuşanılan kemerden taşınan keşküle kadar eşyanın diliyle söylenen mânaları- yazıya geçirdiği için, bugün tarikat kıyafetleri, taç ve sikke, post, sadaka taşı gibi konularda başvurulan başlıca kaynaklardandır.

Biyografik veya metinsel kaynak kaydı.
TARİHÎ KAYIT

Eserinin kaynak gösterildiği konular

Mecmûatü'z-zarâif, tekke kültürünün birbirinden uzak görünen konularında kaynak olarak kullanılır: Sinânî tacı, Mevlevî sikkesi, post, sadaka taşı ve rüya tabiri.

Metni gösterMetni daralt

Eserin muhtevasının genişliği, hangi konularda kaynak gösterildiğine bakılarak anlaşılabilir. Sinâniyye anlatılırken beyaz ve sarı çuhadan yapılan, dört terkli ve kırk dallı, destarları siyah ve yeşil olan Sinânî tacı için (s. 101-104); Mevlevî sikkesinin terk sayısı ve remzi için (s. 42 vd., 52 vd.); post için (s. 225-230); cami, tekke ve türbe duvarlarındaki sadaka taşı için (s. 174-176); rüya tabiri ve tâbirnâme geleneği için (s. 263-281) eserine gönderme yapılır.

Bu dağılım, kitabın yalnız kıyafet değil, tekke hayatının eşyası ve âdâbı hakkında toplu bir bilgi mecmuası olduğunu gösterir.

Biyografik veya metinsel kaynak kaydı.

Kavram dünyası

İlk 2 kayıt gösteriliyor

TARİHÎ KAYIT

Tarikat alâmetlerinin remzî mânaları

Eserinde derlenen remzî mânalara örnek olarak asânın ilâhî hikmeti, tacın ruhânî iktidarı, kemerin Allah'a bağlılığı, hırkanın mâsivâyı terketmeyi ve keşkülün mânevî fakirliği simgelediği gösterilir.

Metni gösterMetni daralt

Yahyâ Âgâh'ın derlediği remizler arasında dervişin taşıdığı eşyanın her biri bir mânaya karşılık gelir. Tarikat alâmetlerinden asâ ilâhî hikmeti, tac ruhânî iktidarı, kemer Allah'a bağlılığı, hırka mâsivâyı terketmeyi ve keşkül mânevî fakirliği simgeler.

Bu şemada eşya bir süs değil bir sözdür: derviş neyi kuşandıysa onunla bir hâli ikrar etmiş sayılır. Tekke eşyasının böyle bir sözlüğe bağlanması, tarikat âdâbının sözlü hafızada kalan kısmının yazıya geçirilmesi demektir.

Biyografik veya metinsel kaynak kaydı.
TARİHÎ KAYIT

Sarığın dilimi, rengi ve sarılış biçimi

Tasavvuf ehlinin sarıklarının, külâhın üzerindeki dilimlerin sayısına, sargının uzun veya kısa oluşuna, rengine ve sarılış biçimine göre farklı anlamlar taşıdığı, eserine atıfla belirtilir.

Metni gösterMetni daralt

Tasavvuf ehlinin sarıkları da külâhın üzerindeki dilimlerin sayısına, sargının uzun veya kısa oluşuna, rengine ve sarılış biçimine göre farklı anlamlar taşır; bu ayrımların dökümü için Yahyâ Âgâh'ın eserine başvurulur.

Nitekim tarikat başlıkları bir yandan Kadirî, Gülşenî, Rifâî gibi tarikat adlarıyla, bir yandan da Cüneydî, Hüseynî, pâyeli, örfî gibi bağlama özelliklerine göre anılırdı. Sarığı okumayı bilen için başlık, sahibinin hangi yola ve hangi kademeye mensup olduğunu söyleyen bir işaretti.

Biyografik veya metinsel kaynak kaydı.

Şeyh, halife, aile ve post ağı

Bu dosyada izlenebilen kaynaklar

Bu liste biyografi, ilişki, anlatı ve mekân kayıtlarında açıkça taşınan kaynak künyelerini bir araya getirir. Paragraf düzeyinde kaynağı belirlenmemiş iddialara sonradan dipnot uydurulmaz.

  1. [1]Hüseyin Vassâf, Sefîne-i Evliyâ, c. II, s. 283-284; Zenbûriyye-i Sâdıkiyye silsile kayıtları
  2. [2]Yahyâ Âgâh İstanbulî istinsahı, Ankara Millî Kütüphane, no. 3200
Ortak kaynak kataloğunu aç →