tarikat.orgARŞİVDE ARA
Ne arıyorsunuz?
14 sonuç · “şi'âr”
01Arabzâde Abdurraûf Efendi
Arabzâde Abdurraûf Efendi (932/1525-26–1009/1600), Vâiz Mollâ Arab’ın oğlu; yüksek medreselerde müderrislik yapan ve Osmanlı coğrafyasının başlıca kadılıklarında görev alan âlimdir.
Arabzâde Abdülbâki Çelebi
Arabzâde Abdülbâki Çelebi (895/1490–971/1564), Mollâ Arab’ın oğlu; taşra medreselerinden Sahn-ı Semân’a yükselen ve Halep, Mekke, Bursa ile Mısır kadılıklarında bulunan Osmanlı âlimidir.
Arabzâde Mehmed Efendi
Arabzâde Mehmed Efendi (ö. 5 Muharrem 1136/1723), kıraat ve tecvid tahsilinden sonra Bayezid Camii imamlığına, imâm-ı sultânîliğe ve Şehzade Süleyman’ın hocalığına yükselen Osmanlı din görevlisi ve âlimidir.
Ârifî Fethullah Çelebi
Ârifî Fethullah Çelebi (ö. 969/1561-62), Kanûnî devrinde beş ciltlik minyatürlü Osmanlı şehnâmesini hazırlayan; evindeki saray atölyesinde hattat ve nakkaşları yöneten Farsça şair ve resmî tarihçidir.
Bâbîzâde Mehmed Efendi
Bâbîzâde Mehmed Efendi (1065/1654-55–1136/1724), İstanbul medreselerinden yetişerek Medine, İzmir, Mısır ve Şam kadılıklarında bulunan; adaleti, ibadete bağlılığı ve Arapça şiirleriyle anılan Osmanlı ilmiye mensubudur.
Ebü’l-Fazl Abdülvâhid b. Abdülazîz et-Temîmî
Ebü’l-Fazl Abdülvâhid b. Abdülazîz et-Temîmî (342/953-954–425/1033-1034), babası Abdülazîz et-Temîmî’nin ilim ve tasavvuf çevresini sürdüren Bağdatlı Hanbelî âlim; Kādirî silsilesinin Ebü’l-Ferec et-Tarsûsî’ye uzanan ara halkasıdır.
Ebü’l-Hüdâ es-Sayyâdî
Ebü’l-Hüdâ Muhammed b. Hasan Vâdî es-Sayyâdî (1850–1909), Rifâî-Sayyâdî şeyhi ve iki yüzü aşkın Arapça eserle anılan müelliftir. II. Abdülhamid devrinde İstanbul ile Arap vilâyetleri arasında dinî, toplumsal ve siyasî aracılık yapmış; nüfuzunun gerçek sınırları ise hem çağdaşları hem modern araştırmacılar arasında tartışılmıştır.
Ebü’l-Kāsım Muhammed el-Îsevî
Ebü’l-Kāsım Muhammed el-Îsevî, Abdürrahim el-Mahcûb’un ardından Bingazi Senûsî Zâviyesi’nin şeyhliğini üstlenen ve 31 Ekim 1860’ta İstanbul’a gelerek Osmanlı sarayı ile Muhammed el-Mehdî es-Senûsî arasındaki temasın taşıyıcısı olan Senûsî temsilcisidir.
Ebüssuûdzâde Şemseddin Ahmed Çelebi
Ebüssuûdzâde Şemseddin Ahmed Çelebi (944-970/1538-1563), Ebüssuûd Efendi ile Taşköprîzâde’nin talebesi, Rüstem Paşa’dan Şehzade medresesine uzanan süratli kariyeri ve Arapça şiirdeki kudretiyle tanınan genç Osmanlı müderrisidir.
Mehmed Emin Şebinkarahisârî
Mehmed Emin Şebinkarahisârî, eldeki kayıtta Haydar Baba’nın halifesi olarak anılan Halvetî-Şâbânî şahsiyettir. Kāsım Yağcıoğlu’nun şeyhi değildir; iki kişi arasında mürşid–halife bağı kurulmamıştır.
Muhammed b. Muhtâr el-Küntî
Muhammed b. Muhtâr el-Küntî, babası Sîdî Muhtâr’ın ilmî ve tasavvufî mirasını Batı Sahra’da sürdüren; Künte toplulukları arasında irşad, hukuk ve siyasî arabuluculuğu bir arada yürüten Kādirî şeyhidir.
Said Ata
Said Ata, Mansûr Ata, Sûfî Muhammed Dânişmend ve Hakîm Ata ile birlikte Ahmed Yesevî'nin dört meşhur halifesi arasında sayılan; hayat ayrıntıları kaynaklarda sınırlı kalan Türkistan şeyhidir.
şi'âr
G^) [Ar.] İslâm inancma göre, Allah’a kulluk etme yolunda kutsal kabul edilerek saygı gösterilmesi, benimsenmesi ve kollanıp gözetilmesi düşüncesi üe ortaya çıkmış belli ibadet, işaret ve semboller.
Sayfalar 761–767
Muzaffer Ozak Külliyatı · Ol Imameyn-il Hümâmeyn, âlimeyn-il âmileyn, sâbireyn-il kanı'ayn, mut'ayn-ü şehideyn, râdiyeyn-ü şâkireyn, mazlûmeyn-ü makdureyn, şemseyn-ül kamereyn-ül bedreyn-i nureyn, müşerrefe