ŞAHSİYET DOSYASI

Şeyh İbrahim en-Nakşbendî

Şeyh İbrahim (ö. 1060/1650), Diyarbakır'da Rûmiyye Şeyhi Seyyid Mahmud'dan hilâfet alan; şeyhinin öldürülmesinden sonra Bursa'ya göç eden Nakşibendî şeyhidir.

Vefat: 1650
Unvan: Rûmiyye şeyhi Seyyid Mahmud'un halifesi

HAYATI VE TARİHTEKİ YERİ

Diyarbakır'daki irşad bağı

Şeyh İbrahim, Nakşibendiyye'nin Rûmiyye çevresinde tanınan Seyyid Mahmud Efendi'nin halifelerindendi. IV. Murad'ın Bağdat seferi sırasında, Diyarbakır'da geniş bir çevreye sahip olduğu gerekçesiyle Seyyid Mahmud hakkında siyasî kuşku doğdu ve şeyh öldürüldü. Kaynağın naklettiği kuşku, doğrulanmış bir isyan hükmü olarak sunulmamıştır.

Bursa'ya göçü

Bu hadiseden sonra Diyarbakır'dan ayrılarak Bursa'ya yerleşti. Burada evrâd, zikir, riyâzet ve mücâhedeyle yaşadı.

Vefatı

1060/1650 yılı içinde vefat etti ve Bursa Pınarbaşı Mezarlığı'na defnedildi.

COĞRAFÎ HAFIZA2 coğrafî bağlantı

Koordinatlı mekânŞehir düzeyi2 nokta · 0 kesin koordinat. Kümeye tıklayarak yaklaşın; tek noktadan mekân dosyasını açın.

İLİŞKİLİ GÖRÜNÜMLER

Ağ ve yol

YOL BAĞLAMINakşibendiyyeYol dosyasını aç →Kişi kaydındaki tarihî yol bağlantısı; sıralı silsilede halka olduğunu tek başına göstermez.Yolun irşad atlasını aç →

KİŞİLER AĞIBağlantılarını açHoca, talebe ve tarihî etki ağıAğda gör →

BİYOGRAFİK KAYIT

Hayatından kayıtlar

Belge, tarih ve biyografi kaynaklarından kısa bilgi kartları

1 kayıt

İlk 1 kayıt gösteriliyor

TARİHÎ KAYIT

Diyarbakır'dan Bursa'ya göç

Mürşidi Seyyid Mahmud'un öldürülmesinden sonra Bursa'ya yerleşti.

Metni gösterMetni daralt

Rûmiyye Şeyhi Seyyid Mahmud'un geniş çevresi siyasî kuşku doğurmuş; Şeyh İbrahim bu olayın ardından Diyarbakır'dan ayrılmıştır.

Biyografik veya metinsel kaynak kaydı. Kaynak: Şeyhî Mehmed Efendi, Vekāyi‘u’l-Fuzalâ, c. 2, s. 1325-1341.

SAYFA KAYNAKÇASI

Bu dosyada izlenebilen kaynaklar

Bu liste biyografi, ilişki, anlatı ve mekân kayıtlarında açıkça taşınan kaynak künyelerini bir araya getirir. Paragraf düzeyinde kaynağı belirlenmemiş iddialara sonradan dipnot uydurulmaz.

[1]Şeyhî Mehmed Efendi, Vekāyi‘u’l-Fuzalâ, c. 2, s. 1325-1341

Ortak kaynak kataloğunu aç →