Ara
Menü

Şeyh Mahmud Hayrân-ı Zeynî

Mahmud Hayrân-ı Zeynî, II. Bayezid devrinde Bursa Zeynîler Zâviyesi’nde inziva ve tevhid zikriyle yaşayan, aynı zâviye çevresine defnedilen Zeynî dervişidir.

Yol
Zeyniyye
Unvan
II. Bayezid devrinde Bursa Zeynîler Zâviyesi’nde yaşayan Zeynî dervişi

II. Bayezid devrindeki Zeynî çevresi

Mahmud Hayrân, II. Bayezid devrinde Bursa’daki Zeynîler Zâviyesi’nde yaşayan sûfîler arasında kaydedilir. Sicill-i Osmânî onu zâviyede mânevî hâle dalmış bir derviş olarak anar; Sefîne-i Evliyâ ise tevhid zikrine bağlılığını ve inziva hayatını öne çıkarır.

Zâviye hayatı

Kaynakların verdiği kısa çerçeve, onun bir eser sahibi veya müstakil kol kurucusu olarak değil, Bursa Zeyniyye çevresinin zikir ve riyâzet hayatını temsil eden bir şahsiyet olarak hatırlandığını gösterir. Doğum yeri, mürşidi ve kesin vefat tarihi açıklanmadığı için aynı adı taşıyan başka kişilerden alınan bilgiler bu dosyaya taşınmamıştır.

Vefatı ve kabri

Vefatından sonra Bursa Zeynîler Zâviyesi hazîresine defnedildi. Kabrinin bulunduğu yer, biyografisinin şehir ve tarikat hafızasındaki başlıca sabit noktasıdır.

Vefatını haber verme anlatısı

Vefat gününü önceden haber verdiğine dair rivayet hem Sicill’de kısa biçimde anılır hem Sefîne’de ayrıntılı bir gelenek anlatısı olarak aktarılır. Olağanüstü nitelikteki bu kayıt tarihî biyografiye kanıt yapılmamış; kişi sayfasındaki menkıbe bölümünde, kaynağı ve anlatı türü belirtilerek ayrı tutulmuştur.

COĞRAFÎ HAFIZABursa
Koordinatlı mekânŞehir düzeyi1 nokta · 0 kesin koordinat. Kümeye tıklayarak yaklaşın; tek noktadan mekân dosyasını açın.

Ağ ve yol

Menkıbeler

İlk 1 kayıt gösteriliyor

MENKIBE · GELENEK İÇİ

Kendi cenazesini haber verme anlatısı

Sefîne, Mahmud Hayrân-ı Zeynî'nin ihvanı tekkeye bir cenaze için çağırdığını; toplananların onun vefatıyla karşılaştığını anlatır.

Tam anlatıyı okuAnlatıyı daralt
Menâkıbnâme’de tam metni aç

Gelenek içi anlatıya göre Mahmud Hayrân-ı Zeynî bir gün çarşıya çıkarak ihvanını, ‘Tekkeye buyurun, bir fakir cenazesi var; hizmetinde bulununuz’ sözleriyle zâviyeye çağırdı. Cemaat toplandığında vefat eden kişinin kendisi olduğu görüldü. Sefîne bu hatırayı onun tevhid zikrine bağlılığını ve ölümünü önceden sezdiğine dair Zeynî çevresi hafızasını göstermek üzere aktarır.

Bu kayıt menkıbe niteliğindedir; vefat tarihi veya doğrulanmış tarihî olay yerine kullanılmamıştır.

Bu anlatı gelenek hafızasına aittir; doğrulanabilir tarihî olayla aynı kesinlikte sunulmaz. Kaynak: Osmanzâde Hüseyin Vassâf, Sefîne-i Evliyâ, c. 1, s. 171-172.

Bu dosyada izlenebilen kaynaklar

Bu liste biyografi, ilişki, anlatı ve mekân kayıtlarında açıkça taşınan kaynak künyelerini bir araya getirir. Paragraf düzeyinde kaynağı belirlenmemiş iddialara sonradan dipnot uydurulmaz.

  1. [1]Osmanzâde Hüseyin Vassâf, Sefîne-i Evliyâ, c. 1, s. 171-172
Ortak kaynak kataloğunu aç →