Ebü’l-Abbâs el-Mürsî

Mürsiye'den Tunus'a

616/1219'da Endülüs'ün Mürsiye şehrinde doğdu. Soyu ensardan Sa‘d b. Ubâde'ye ulaşır. Mürsiye'de tahsil gördü ve babasının ticaretinde çalıştı. Ailesi 640/1242'de hac için yola çıktığında gemileri Tunus açıklarında battı; anne ve babasını kaybeden Mürsî, kardeşi Cemâleddin ile Tunus sahiline ulaştı.

Ebü’l-Hasan eş-Şâzelî'nin yanında

Tunus'ta Muhriz b. Halef Zâviyesi'nde çocuklara okuma yazma ve Kur'an öğretirken Ebü’l-Hasan eş-Şâzelî ile tanıştı. Şâzelî onu müridliğe kabul etti. Pîri Tunus'tan İskenderiye'ye geçtiğinde ona eşlik etti ve 656/1258'deki vefatına kadar yanından ayrılmadı. Şâzelî hayatının sonunda irşad görevini ona verdi.

İskenderiye ilim meclisi

Yaklaşık otuz yıl İskenderiye'de, zaman zaman da Kahire'de ders ve irşadla meşgul oldu. Hadis, kelâm, Mâlikî fıkhı ve tefsir metinlerinin yanında İhyâü ulûmi'd-dîn, er-Ri‘âye, Kūtü'l-kulûb ve Nifferî'nin el-Mevâkıfını okuttu. Böylece tasavvufu zâhirî ilimlerden koparmayan bir eğitim halkası kurdu. Geçimini çalışarak sağlamayı tavsiye etti; iktidar çevrelerinden uzak durdu.

Müridleri ve yazılı mirası

Kendisi eser telif etmedi. Sözleri ve öğretisi başta müridi İbn Atâullah'ın Letâifü'l-mineni olmak üzere tabakat eserlerinde korundu. İbn Atâullah el-İskenderî, Kasîdetü'l-bürde şairi Muhammed b. Saîd el-Bûsîrî ve Yâkūt el-Arşî tanınmış müridlerindendir.

Vefatı

25 Zilhicce 685/11 Şubat 1287'de İskenderiye'de vefat etti ve Bâbülbahr Kabristanı'na defnedildi. Kabri yanında 705/1306'da yaptırılan mescid sonraki yüzyıllarda yenilendi; bugünkü Mürsî Camii 1944'te tamamlandı.