HAYATI VE TARİHTEKİ YERİ
Hayatı ve irşad çevresi
Şeyh Seyyid Abdülazîz Zihnî Efendi
Zâhir ve bâtını ma’mûr ricâl-i Halvetiyye’dendir. Otuzüç sene âsitâne-i
aliyyede seccâde-pîrâ olmuş idi. Hânkâhın mükerreren ta’mîrine muvaffak olmuştur.
Bir ta’mîr Sultan Mahmûd-ı sânî merhûmun zamânında, 1252/(1836)’da, diğer ta’mîr
Sultan Abdülmecîd merhûmun zamânında, 1274/(1857-58) senesinde vâki’ olup, o
vakit emr-i ta’mîr hakkında şu târîh söylenilmiştir:
Şâh-ı şâhân-ı cihân Abdülmecîd*
Neyyir-i burc-ı kerem mihr-i münîr
Pertev-i dergeh-i Nûreddîn’i
Hüsn-i i’mâr ile itdiği tevkîr
Hak ziyâ-güster ide saltanatın
Çeşm-i âlem ola adl ile karîr
Evliyâ menzilin itdi ihyâ
Ola sultân-ı rusül ana zahîr
Verilen ibârenin hesaplanmasından anılan tarih çıkmamaktadır. (H)
Söyledi Sâmî kulu târîhi
Pîr dergâhı olundu ta’mîr
( = )بير دركاهى اولندى تعمير1274 (1867)25
Her iki pâdişâh mükerreren hânkâha berây-ı ziyâret gelmişlerdir. Elyevm
mahfil-i mahsûsu mevcûddur. Hz. Şeyh’in Haremeyn-i muhteremeyni ziyâret şerefine
mazhariyyeti olup, 1269 senesi şehr-i Şevvâlinin yirmidördüncü Salı gecesi (31
Temmuz 1853) dervîşânı odasına da’vet edip, zikr ve tevhîd esnâsında ism-i Celâl
zikrinde tekmîl-i enfâs-ı ma’dûde-i hayât eylemiştir. Civâr-ı Hz. Pîr'de medfûndur.
(Kaddesa'llâhu sırrahû).
Esâmî-i hulefâsı:
Şeyh Râif Efendi, Şeyh Yesârî Ahmed Efendi, Şeyh Nûreddîn Efendi, Şeyh
İsmâîl Efendi, Şeyh Sâdık Efendi Hamza-zâde, Şeyh Hakkı Efendi, Şeyh Saîd Efendi,
Şeyh Yahyâ Gâlib Efendi, Şeyh Sahvî Mustafa Efendi, Şeyh Halîl Aşkî Efendi, Şeyh
Âkif Efendi, Şeyh Hâfız Muhammed Efendi, Şeyh Sâlih Efendi.
Yesârî Ahmed Efendi’den yürüyen kolu: Şeyh Ali Rızâ Efendi, Şeyh
Süleymân Efendi.
Şeyh Yahyâ Gâlib Efendi
Abdülazîz Efendi-zâdedir. 1247/(1831-32) senesinde dünyâya gelip, yirmiiki
yaşında seccâde-nişîn olmuş idi. Âlim, fâzıl bir şeyh-i kâmil sırasına geçip
1315/(1897-98) senesinde irtihâl-i dâr-ı naîm eyledi. Kırkbeş sene meşîhati vardır.
Hânkâh kapısının yanında ayrıca bir türbede medfûndur. Bu türbenin bir tarafı türbe-i
Pîr’e muttasıldır.