Mescit

1. Secde edilen, namaz kılınan yer, musalla, namazgâh, küçük |
2. tas. a İlk zahitler ibadet etmek için çekildikleri köşelere (küşe-i inzivaya) mescit derlerdi. b Daha sonra hankah ve tekkelerde namaz kılmak için ayrılan ye-

re de mescit denilmiştir. ¢ Mescit tekke mukabili olarak cami anlamında da kulla-

nılır. d Ermislerin gönlü, velilerin kalbi. Bkz. Mey, Meygede.