tarikat.orgARŞİVDE ARA
Ne arıyorsunuz?
Adlar, künyeler, açıklamalar ve kamusal başlangıç metinleri aranır. Üye tam metinler kamusal arama dizinine alınmaz.
46 sonuç · toplam 46 · “seriyye” · 1/2
01seriyye
Peyga ber’in hicretten kısa bir sü sonra başlattığı ve İslâmiyet yayılması için mücadele verd yıllarda, kendisinin bizzat k tılmayıp görevlendirdiği k mandanlarla yapılan sefer veya savaşlar için kullanılan rim. 599 sevâp
eseriyye
İslâmiyet’in ilk dönemlerinden başlayarak nakledilip gelen haber ve ekollere bağlı kalan kimseler.
isnâaşeriyye
Şî inancında, on iki imam düzenin benimseyen Şiî fırkası. Bu fırka ya mensup olanlar, imam inan cını ön plana aldıkları içi “İmâmiyye” (bk. bu madde) 371 isnâd Ca’fer es-Sâdık’ın fıkhî görüşlerini benimsedikleri için 'a “Ca'feriyye” (bk. bu…
Şer‘iyye
Abdülmün‘im el-Kādirî'ye nispet edilen yakın dönem Mısır kolu.
Mecmau'l-mesâili'ş-şer'iyye fi'l-ulûmi'd-dîniyye
Lâlî Ahmed Çelebi Saruhânî · Kemalpaşazâde'nin Türkçe fetvalarını derleyen üç kişiden biridir; künyesi kaynakta 'Lâlî Ahmed Efendi b. Mustafa es-Saruhânî' diye verilen bu derlemenin bir nüshası İsmail Erünsal koleksiyonundadır.
Alâ ferîzati’ş-şer‘iyye
Şer‘î miras paylarına göre. Mirasın Kur’ân ve fıkıhta belirlenen oranlar esas alınarak bölüştürülmesini ifade eden hukuk terimi. Yaygın örnekte aynı derecedeki erkek çocuğun payı kız çocuğunun payının iki katıdır; ancak mirasçıların türü ve…
mahkeme-i şer'iyye
mahkeme-i şer'iyye a. Şerî hükümlere göre bütün hukuk ve ceza davalarma bakmakla görevli mahkemeler.
hukûk-ı şer'iyye
hukûk-ı şer'iyye a. fik. Şer'î hukuk. hukûk-ı te'âmüliyye a. GİUUg jjL.) Örf hukuku.
hîle-i şer'iyye
Yasaklanmış olan bir konunun olumlu sonuçlanmasmı sağlamak amacıyla, şeklen kurallara uygun gibi görünen bir işlemi vasıta olarak kullanarak bir işi veya davranışı kurallara uygun gibi gösterme işlemi için kullanılan bir terim
edille-i şer'iyye
fik. Şeriat hükümlerine dayalı deliller veya kaynaklar, edile-i erba'a
ulûm-ı şer'iyye
Şeriata ilişkin bilimler, şeriat bilgileri
A'mâl-İ Şer'iyye
İslâm dîninde yapılması emredilen ibâdetler ve işler. (Bkz. Amel)
Abdülmün‘im b. Abdünnebî Ali el-Kādirî
Abdülmün‘im b. Abdünnebî Ali el-Kādirî el-Mâlikî (ö. 1986), Muhammed Habîbullah eş-Şinkītî’den aldığı Kādirî irşadını Mısır’da Şer‘iyye adıyla düzenleyen; evrâd ve zikir meclisi esaslarını eserlerinde kayda geçiren sûfîdir.
Ca‘fer es-Sâdık
Ca'fer es-Sâdık (80/699 veya 83/702 – Medine); İsnâaşeriyye'nin altıncı, İsmâiliyye'nin beşinci imamı, Ca'ferî fıkhının kurucusu . Soyu baba tarafından Hz. Ali'ye, anne tarafından Hz. Ebû Bekir'e ulaşır.
Mûsâ el-Kâzım
Mûsâ el-Kâzım (7 Safer 128 / 8 Kasım 745, Ebvâ – Receb 183 / Ağustos 799, Bağdat); İsnâaşeriyye'nin yedinci imamı . Abbâsîler'e karşı barışçı bir çizgi izlemesine rağmen ömrünün son yıllarını hapiste geçirmiştir.
Tâcü'r-resâil: İbn Teymiyye'den genişletilmiş bir tercüme
Kādızâde Mehmed Efendi el-Balıkesrî · İbn Teymiyye'nin es-Siyâsetü'ş-şer'iyye'sinin genişletilmiş Türkçe tercümesi olan Tâcü'r-resâil ve minhâcü'l-vesâil'i hazırlamıştır.
ed-Dürerü’n-nûrâniyye
Abdülmün‘im b. Abdünnebî Ali el-Kādirî · Şer‘iyye evrâd ve esaslarıyla ilişkilendirilen eser.
havâs
Allah’ı mutlak bir varlık re olarak kabul eden, herkeste bualunmayan birtakım bilgilere, hâllere, yetenek ve ruh temizlin] ğine sahip âlim kimseler için n, kullanılan bir tasavvuf terimi, s.” “avâm” karşıtı, “havâs”, haram ka ve mekruhlarda…
Kâ'imiyye
şîa inancın k da, on iki imam düzenini benimseyen Şiî mezhebinde “isnâaşeriyye” (bk. bu madde) fırkası içinde on ikinci imam için kullanılan “kâ'im” sözünü ve unvanını benimsemelerinden dolayı bu cemaate verilen ad.
sedd-i zerâ'i'
sedd-i zerâ'i' a. [Ar.] ftk UUl) İslâm fıkhmda, şer'an sakıncalı ete bir sonuç ortaya çıkması veya ket çıkacağı muhtemel olan durumbir larda mubah fiillerin yasaklanrek ması anlamında terim. Bu dueye rum, özellikle Mâlikî usulünde bih “edil…
Nâvûsiyye
Şi'î mezhebi inancma göre, “isnâ'aşeriyye” (bk. bu madde)nin altıncı ve “İsmâ'iliyye” n (bk. bu madde) kolunun beşinci imamı ve Ca'ferî fıkhının kurucusu olan Ca'fer es-Sâdık (öl. 148 n / 765)m ölümünden sonra ortaya çıkan ve onun ölümüne i…
İmâmiyye
İmamîler, ri Hz. Muhammed'den sonra, Hz. ı Ali'nin ve soyunun meşru imam olduğuna inanan Şiî mezheple 2. rinden biri olup "isnâaşeriyye" n (bk. bu madde), "seb'iyye" (bk. m bu madde), "zeydiyye" (bk. bu madde) gibi birçok kollara bölünmüştü…
ilmiyye
biçimi.} (ç. b. ilmiyyât) Din işleriyle uğraşan hocalar sınıfı veya din işleriyle uğraşanların mesleği. 2. Edebiyat bilimleri, fıkıh, ahkâm-ı Şer’iyye ile uğraşan meşihat dairesinde çalışan kimseler için kullanılan bir terim. 3. OsmanlI dev…
âyetnâme
ed. Tasavvuf! ede biyatta mutasavvıf şairlerin Kur’ân-ı Kerîm’in ayetlerinin faziletlerini şürleştiren eserler için kullandıkları terim. k âyetullah a (4JILD [Ar.] Şiâ’nın “isnâaşeriyye” (oniki imam) âlim ve fakihleri için dinî ve bi ) lims…