Sayfalar 363–369

Envârü’l-Kulûb II · kaynak sayfaları 363–369 yede, her işi başarmağa kadir ve bütün yaratılmışlara hükmetmeğe muktedir olabilecek üstün sıfat ve hasletlere sahip oldular. Gerektiğinde dağları delip devirmeğe, akarsuları diledikleri yerlere çevirmeğe, denizleri aşmağa, havalarda uçmağa yeterli mümtaz vasıflara da malik bulundular. Zira, biz insanı HALI FETULLAH olarak yarattık. Fakat, insanlar bu yüce ni'metle. rin kıymetini bilemediler, kibirlendiler, yaptıklarını kendi eser leri sayarak ve sanarak böbürlendiler, kibire, gurura ve hattâ inkâra yeltendiler. Asıllarının ve mayalarının ne olduğunu unuttular, küfür ve dalâlet yolunu tuttular. Işte, o zaman onları kuvvetli iken kuvvetsiz, genç ve dinç iken ihtiyar, sağlıklı iken hastalıklı, akıllı iken bunak, zengin iken fakir, hür iken esir mutlu iken mutsuz, bahtlı iken bahtsız hale getirdik, hayatta iken ölüme mahkûm ettik. Evet, insanoğlu nankörlük etti, bir katre sudan halk ve icat olunduğunu unutuverdi. Zayıf ve çelimsiz, kımıldanmağa mecali olmayan ve her ân korunup knllanmağa muhtaç mini mini bir çocuk iken, kendisini gençliğe…