tarikat.orgARŞİVDE ARA
Ne arıyorsunuz?
Adlar, künyeler, açıklamalar ve kamusal başlangıç metinleri aranır. Üye tam metinler kamusal arama dizinine alınmaz.
546 sonuç · toplam 546 · “na'îm” · 1/23
01na'îm
“Yüksek derecem’in de huzur, refah ve mutluluk.” annci lammda “cennet” (bk. bu madnde de) için kullanılan adlardan biri. ihez nakd a. [Ar.] Hadisleri sağlamur lık ve zayıflık bakımmdan ayınp güvenilirlik derecelerini tespit laretme işi. ise…
ehl-i na'îm
Cennetlikler
dârü’n-na'îm
Ç^l jb) Cennet
dâr-ı na'îm
Cennet
ganâ'im
Ganimetler.
ganâ'im-i me'lûfe
Savaş sonrası düşmandan alınan ve beşte biri hâzineye, kalanların ise savaşa katılanlara dağıtılan menkul mallar
ganâ'im-i maksûre
Gj j^i« ^Li) fik. Savaş sonrası düşmandan alınan ve beşte biri hâzineye bırakıldıktan sonra gazilere dağıtılması gereken ganimetler
Naîmî Çeşmecizâde Nimetullah
Naîmî Çeşmecizâde Nimetullah (ö. Ramazan 974/Mart-Nisan 1567), İstanbul doğumlu; vakıf muhasebesi, medrese eğitimi, hat, inşâ ve şiir alanlarında tanınan Osmanlı âlimidir.
Sarı Nâib Naîm İsmail Efendi
Sarı Nâib Naîm İsmail Efendi (ö. 1695), Üsküdar'da yetişen, İskender Paşa Medresesi'nin ilk müderrisliğini yapan ve Naîm mahlasıyla divan ile manzum hamse sahibi Osmanlı âlim-şairidir.
Naîmî mahlası ve yazı sanatı
Naîmî Çeşmecizâde Nimetullah · Şiir, hat ve inşâ alanlarını bir araya getiren ilmî-edebî kimliği.
Cennetü’n-naîm
Nimetlerle dolu cennet. Kur’ân’da iman edip iyi işler yapanlara vaat edilen esenlik ve nimet yurdunu anlatan adlardan biridir. Buradaki naîm , sürekli nimet, huzur ve hoş yaşayış anlamı taşır.
Naîm Cenneti
Sekiz Cennet'ten beşincisi. Allahü teâlâ Kur'ân-ı kerîmde meâlen buyurdu ki: Îmân edip de sâlih ameller işleyen kimseleri, onların Rabbi, îmânları sebebiyle kendilerine ağaçları altından ırmaklar akan Naîm Cennetlerine kavuşturan yolu göste…
Fenâî Mustafa Efendi Tekkesi, Beşiktaş
İstanbul · Türkiye · Babası “odabaşı şeyhi” Fenâî Mustafa Efendi'nin Yahyâ Efendi Dergâhı'na yakın bir yerde inşa ettirdiği ve ömrünün sonuna kadar irşad ettiği tekke. Konum yaklaşıktır. İlişkili kişi dosyası Ya‘kūb Afvî Efendi : Ya‘kūb Afv…
Sarı Nâib Naîm: Divan, Hamse ve Tevhid Dili
Naîm İsmail Efendi'nin medrese ve nâiblik hayatını, divan ve hamse kaydını, kaynakta korunan şiirlerini ve tasavvufî söz varlığını birlikte sunar.
Arabzâde Mehmed Efendi
Arabzâde Mehmed Efendi (ö. 5 Muharrem 1136/1723), kıraat ve tecvid tahsilinden sonra Bayezid Camii imamlığına, imâm-ı sultânîliğe ve Şehzade Süleyman’ın hocalığına yükselen Osmanlı din görevlisi ve âlimidir.
İmâdüddin el-Ekber
İmâdüddin el-Ekber, Ahmed er-Rifâî’nin halifeleri arasında anılan, çok sayıda müridi bulunduğu ve adına İmâdiyye kolunun nispet edildiği şeyhtir.
Ya‘kūb Afvî Efendi
Ya'kūb Afvî Efendi (1089/1678, Topkapı, İstanbul – 1149/1736); Celvetî şeyhi ve müellif. Aziz Mahmud Hüdâyî Âsitânesi'nin on beşinci postnişini ; babası “odabaşı şeyhi” diye tanınan Fenâî Mustafa Efendi'dir.
Hakkındaki kaynaklar
Muîd Ahmed Efendi · Kâtib Çelebi, Naîmâ, Şeyhî.
Müretteb divan ve manzum hamse
Sarı Nâib Naîm İsmail Efendi · Şeyhî, Naîm mahlasıyla tertip edilmiş bir divanı ve manzum hamsesi olduğunu bildirir.
Bahr
veya Bahir. ç. Buhür, Ebhar, Bihar. Deniz, derya, umman. 2. tas. a Hakk'ın sonsuz olan sıfat ve zat makamı ki, bütün eşya ve varlıklar bu sonsuz ummanın dalgalarıdır. b Külli varlık âlemi. Vahdet (birlik) umman, kesret (çokluk) bunun dalgal…
Kitap
Cem ve zam (toplama ve ekleme) mertebesi. Harfler bir araya getirilerek ve birbirine eklenerek metnin anlamı anlaşılır hale gelir. 2. Kaza ve kader. 3. Süfilere göre kitap da mâsivâdır, diğer maddi şeyler gibi onunla olan ilgiyi de kesmek l…
ehil
CUI) [ 1) bk âl-i abâ ehl-i adi a. (Jjc Jıi “Mu'tezile” mensuplarınm “tevhid” sözü ile birlikt kendilerine nispet ettikler “ehlü’l-adl ve’t-tevhîd” te rimi. bk. mu'tezile ehl-i âhiret a. (o>i JaI) Ölü ler. ehl-i âlem a. ÇJL Jıl) B dünyalıla…
kitâp ehli
kitâp ehli a. bk. ehl-i kitâb kitaplara iman a. “îmânın şartı” (bk. bu madde), yani İslâm’m temel ilkelerinden olan “farz” (bk. bu madde) m şartları içinde yer alan ve altı farzdan oluşan ve de “amentü” olarak adlandı rılan imanm esaslarmda…
İmâmiyye
İmamîler, ri Hz. Muhammed'den sonra, Hz. ı Ali'nin ve soyunun meşru imam olduğuna inanan Şiî mezheple 2. rinden biri olup "isnâaşeriyye" n (bk. bu madde), "seb'iyye" (bk. m bu madde), "zeydiyye" (bk. bu madde) gibi birçok kollara bölünmüştü…