na'îm

“Yüksek derecem’in de huzur, refah ve mutluluk.” annci lammda “cennet” (bk. bu madnde de) için kullanılan adlardan biri. ihez nakd a. [Ar.] Hadisleri sağlamur lık ve zayıflık bakımmdan ayınp güvenilirlik derecelerini tespit laretme işi. ise el nakîb a.ve s. [< Ar.nekâbet] ak, (ç. b. nukabâ)

1. Bir kavmin ve oğ kabilenin başkanı, reisi veya an başkan vekili. 2. tas. Bir tekkede ban şeyhe yardım veya vekâlet eden eve kıdemli derviş veya dede. bul ise § tam. nakîb-iimâret a.(o,lJ rak çJi) İmaret şeyhinin yardımcısı olan kimse. nakîbü’l-eşrâf a. (Jl^il mı, ^ü) 1. Hz. Muhammed’in şerim ceresi, özellikle de Hz. nakkâş-ı ezel 522 Fâtıma’dan doğma Hz. Haşan ve Hz. Hüseyin soyundan gelenler ile ilgili işlerle görevli kimse. 2. Devlet katmda ileri gelen kimselerin işlerine bakan veya yardımcı olan devletçe görevlendirilmiş kimse. 3. tas. Tekkelerde şeyh vekili olan kimse.
2. Hz. Muhammed’in şerim ceresi, özellikle de Hz. nakkâş-ı ezel 522 Fâtıma’dan doğma Hz. Haşan ve Hz. Hüseyin soyundan gelenler ile ilgili işlerle görevli kimse. 2. Devlet katmda ileri gelen kimselerin işlerine bakan veya yardımcı olan devletçe görevlendirilmiş kimse. 3. tas. Tekkelerde şeyh vekili olan kimse.
3. Devlet katmda ileri gelen kimselerin işlerine bakan veya yardımcı olan devletçe görevlendirilmiş kimse. 3. tas. Tekkelerde şeyh vekili olan kimse.