tarikat.orgARŞİVDE ARA
Ne arıyorsunuz?
13 sonuç · “meclis (I)”
01Abdülmün‘im b. Abdünnebî Ali el-Kādirî
Abdülmün‘im b. Abdünnebî Ali el-Kādirî el-Mâlikî (ö. 1986), Muhammed Habîbullah eş-Şinkītî’den aldığı Kādirî irşadını Mısır’da Şer‘iyye adıyla düzenleyen; evrâd ve zikir meclisi esaslarını eserlerinde kayda geçiren sûfîdir.
Ali er-Rızâ
Ali er-Rızâ (yak. 153/770 – 203/818), Medine'de ilim meclisi kurup yirmi yaşında fetva vermeye başlayan Ehl-i beyt âlimi; Halife Me'mûn tarafından istemeye istemeye veliaht ilân edilmiş, iki yıl sonra Tûs'ta âniden ölmüş ve gömüldüğü yer Meşhed adını almıştır.
Çerkeşşeyhizâde Mehmed Tevfik Efendi
Çerkeşî Mustafa Efendi’nin torunu Mehmed Tevfik Efendi (1826-1901), kadılık ve müderrislikten Meclis-i Meşâyih reisliğine uzanan kariyeri; kelâm, mantık, tasavvuf ve şiir alanlarındaki eserleriyle geç Osmanlı ilim ve kurum tarihinin çok yönlü şahsiyetlerindendir.
Hacı Ahmed Şükrü Efendi
1853 doğumlu Hacı Ahmed Şükrü Efendi, kıraat ve medrese icâzetlerini devlet hizmetiyle birleştiren; Fetvahâne reîsülmüsevvidînliği, Mesâhif Meclisi üyeliği ve Adliye müsteşarlığı yapan, Seyyid Murtazâ’dan Kādirî hilâfeti alan Osmanlı âlimidir.
Hasîrîzâde Mehmed Elif Efendi
Mehmed Elif Efendi, Sütlüce Hasîrîzâde Dergâhı'ndaki Sa‘dî irşadı, çok yönlü tahsili, telifleri ve Meclis-i Meşâyih hizmetiyle son Osmanlı tekke hayatının seçkin temsilcilerindendir.
Hasîrîzâde Muhammed Elîf Efendi
Hasîrîzâde Muhammed Elîf Efendi (1850–1927), Sütlüce Sa‘dî Dergâhı’nın şeyhi; Mesnevî ve Şemâil dersleri, çoklu icazetleri, Meclis-i Meşâyih reisliği ve eserleriyle son dönem İstanbul tasavvuf hayatının güçlü âlimlerinden biridir.
Hüseyin Hüsnü Sarıer Ceyhun
Zileli Hacı Bekir Baba'nın halifesi Hüseyin Hüsnü Sarıer Ceyhun, Meclis-i Meşâyih kararıyla Üsküdar Rifâî Âsitânesi'nin son postnişini oldu.
Muhammed Esad Erbîlî
Muhammed Esad Erbîlî (1847–1931), Erbil Hâlidî çevresinden İstanbul’a gelerek Kelâmî ve Selimiye dergâhlarında irşad faaliyetini sürdüren; Cem‘iyyet-i Sûfiyye ile Meclis-i Meşâyih’te görev alan Nakşibendî-Hâlidî şeyhi, şair ve müelliftir.
Mustafa Hâki Tokâdî
Mustafa Hâki Tokâdî (1855–1920), Şiranlı Mustafa Rûmî’nin halifesi; Tokat’taki irşadının yanı sıra mebusluk ve Meclis-i Meşâyih üyeliği yapan, Mustafa Takî Sivasî ile İhramcızâde İsmail Hakkı’yı yetiştiren Hâlidî şeyhidir.
Muzaffer Ozak
Muzaffer Ozak (1916, İstanbul – 13 Şubat 1985); vâiz, sahaf ve Halvetî-Cerrâhî şeyhi. Sahaflar Çarşısı'ndaki dükkânını bir sohbet meclisine çevirmiş, Cerrâhiyye'yi Avrupa ve Amerika'ya taşımıştır . Şiirlerinde “Aşkî” mahlasını kullanır.
Seyyid Abdülkadir Nehrî
Seyyid Abdülkadir Nehrî (1851-1925), Şeyh Ubeydullah'ın icazetli halefi; sürgünler, Meclis-i Âyân üyeliği ve Osmanlı son dönem siyaseti içinde Nehrî ailesinin tasavvufî ve kamusal temsilini sürdüren şeyhtir.
Şeyh Abdülaziz-i Azizi
Abdülaziz-i Azîzî, pîrinin halifesi olarak Ahi Çelebi Camii'nde zikir meclisi kurmuş ve Üçkozlar'daki türbeye defnedilmiş Halvetî şeyhidir.
meclis (I)
meclis (I) a. [< Ar. cülûs] Belli bir amaca yönelik toplu çalışmaların yapıldığı yer. Bu tür meclisler, çalışmanın yapıldığı konulara göre adlandırılmaktadır: ilim meclisi, zikir meclisi, tartışma meclisi gibi. Ayrıca “meclis”ler, hocanın adıyla anılmış, meclis-i Ebussuud gibi; Kur’ân konularını içerenlere “meclisü’l-seb” denilmiş; bilim dalları için olanlara “meclisü’t-tedrîs” adı ve 445 meczûp e “meclisü’l-va’z” olarak adlandın rılmış; kelâm veya felsefeye ilişa kin toplantılar “meclisü’nnazar” veya “meclisü’l-münâzara” diye nitelenmiştir. (Hz. ı Peygamber’den sonra) Mescit, lerde yapılan dersler için kullal nılan terim., a meclis (II) a. [< Ar. cülûs] e Hadis biliminde, / uzman bir kimsenin hadis tespie ti üzerine öğrencileriyle yaptığı a toplantı için kullanılan terim ve k bu tür toplantılarda yazılan hae dislerden oluşan eserlere veric len ad.