Hasîrîzâde Mehmed Elif Efendi

Aile ve dergâh çevresi

Mehmed Elif Efendi 1850'de Sütlüce'deki Hasîrîzâde Dergâhı'nda doğdu. Babası şeyh Ahmed Muhtar Efendi, annesi Fatma Biâse Hanım'dır. Ailenin Hasîrîzâde adı, Mısır'dan İstanbul'a gelen büyük dedesi Halil Efendi'nin saray hasırcıbaşısı oğlunun dükkânında bulunması sebebiyle “Hasırcı Şeyh” diye tanınmasına dayanır. Sütlüce'deki Sa‘dî tekkesi bu aile eliyle birkaç kuşak boyunca yaşatıldı.

Tahsil ve irşad

Arapça, Farsça, hadis, tefsir, fıkıh, Mesnevî ve mûsiki tahsil etti. Hoca Hüsâmeddin ve Osman Selâhaddin Dede gibi farklı ilim ve tekke çevrelerinden faydalandı. Sa‘diyye meşihatının yanında Mevlevî ve Nakşî kültürle de yakın ilişkisi vardı; bu bağlar tek bir yol aidiyetini silmez, son Osmanlı irfan çevresinin çok katmanlı yapısını gösterir.

Kurum ve eserleri

Hasîrîzâde Dergâhı'nın son şeyhi oldu ve Meclis-i Meşâyih reisliği yaptı. et-Tuhfetü'l-mürsele şerhi, şiirleri ve tasavvufî risâleleri onun ilmî yönünü gösterir. Hat, mûsiki ve edebiyatla ilgilendi; dönemin âlim, Mevlevî ve tekke şeyhleri arasında saygı gördü. 1927'de vefat etti ve aile dergâhının hazîresine defnedildi.