Süleyman Uludağ, Tasavvuf Terimleri Sözlüğü
- Şedd-i vast, kuşak bağlamak.
- tas. a Süfiler özellikle sefere çıkarken bellerine bir kuşak bağlarlar. b Fütüvvet ehli bir törenle, örgütlerine aldıkları üyelerine şet kuşatırlar, Mevlevilerde elifi nemed, Bektaşilerde trygbend kuşanılır. Kuşak güven ve sadakatin simgesidir.
Ben/Benlik a Kibir, gurur, egoizm. Benlik Allah’a mahsustur. b Süfinin manevi ve
ruhani kimliği. “Ben demek Şeytan işidir,” veya “Ben diyeni irşat mümkün
değildir,” gibi sözler tasavvufun bu konudaki yaklaşımını yansıtır. Bkz. Ene,
Enaniyet.
Beni benlikten al kurtar ilâhî
Ki gide benden benlik günâhi
wae
Beni sorman bana bende degilem
3 Bir ben var bende benden içeru
Yünus
Tasavvuf Sözlüğü
Birine güvenmek, ümit bağlamak. Tasavvufta ise, tarikata girmek, ikrar vermek anlamındadır. Ahilikte bu tabir, “şedd bağlamak” anlamındadır. (Bkz. Şedd Bağlamak.) Bektâşîlerde ise, muhib olmak, tığbend kuşanmak, itaat etmek demektir.