Ara
Menü

Ne arıyorsunuz?

Adlar, künyeler, açıklamalar ve kamusal başlangıç metinleri aranır. Üye tam metinler kamusal arama dizinine alınmaz.

2382 sonuç · toplam 3232 · “Kül” · 20/100

01
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

edebiyat

Bir milletin, hbir coğrafyanm, bir dönemin, nbir sanat veya estetik ekolün yaük rattığı edebî ürünlerin bütünüine verilen ad. Batı dünyasmm v “literatür” veya “belles letres” i, terimlerinin karşılığı olarak 18. i, yüzyılın ikinci yarısında…

↗
02
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

asabe

fık. Önceleri erkek çocuklar ve baba tarafından gelen akraba anlamma gelen bu söz, Hz. Muhammed sonrasmda diyet ve miras hakkı konusunda yakm akrabalar için kullanılmıştır. İslâm hukukunda ise tek başma olan asabe mirasın tamammı alır. Beli…

↗
03
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

Allah eyvallah

Allah eyvallah a. Bektaşî geleneği içinde tasdik işareti veya yemin sembolü olarak kullanılan söz.

↗
04
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

Kâşif

Örten şeyi açan, sıkıntıyı gideren. Allah’ın bela ve darlığı kaldırmasını anlatan sıfat ifadelerinden biridir. Tasavvuf dilinde keşfe mazhar olan, örtülü mânaları fark eden kimse için de kâşif kelimesi kullanılır; bu ikinci kullanım ilâhî s…

↗
05
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

devâvînü’s-sitte

Hadis biliminde, Buhârî ve Müslim’in “el- Câmi'ü’s-Sahîh” adlı kitapları, Ebû Dâvud, Nesâ'î, Tirmizî ile İbn Mâce’nin “Sünen” adlı kitapları için kullanılan terim. Bunların hepsi altı eser etmektedir.

↗
06
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

namazın farzı

namazın farzı a. Müslüman olan, dıergenlik yaşma gelmiş ve akıllı net olan için farz kılman namazm eda edilmesi sırasmda gerekli namazın kısaltılması 524 şartları taşıması için kullanılan terim, bk. namazın şartları

↗
07
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

İnfirâd

Tek kalma ve yalnızlaşma. Hadis ilminde bir rivayetin senedinin herhangi bir tabakasında râvi sayısının bire düşmesi yahut benzeri bulunmaması durumudur. Tasavvuf dilinde infirâd ayrıca sâlikin kalabalıktan çekilip ibadet ve murakabeye yöne…

↗
08
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

sahîhân

sahîhân a [Ar.] bk. sahîheyn ûf) da sahîheyn a (ji^^ [Ar.] (İki saer hih) Hadis biliminde, çok tarımur. mış iki hadis uzmanı ve derleyize cisi olan Buhârî (öl. 256 / 870) ile an Müslim (öl. 261 / 875) in aynı adı an taşıyan el-Câmi'u’s-sahî…

↗
09
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

Gâliyye

Özellikle Şiâ taraftarları ve bunlar içinde aşırı fikirler taşıyan gruplar için kullanılan ve İslâm toplumu tarafindan hoşgörü ile karşılanmayan kesim. Bu gruplar arasında, Hz. Ali’nin ulûhiyyetini benimseyen ve savunan “Sebe'iyye” (bk. bu…

↗
10
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

sagîre

İslâm inancına göre “küçük günah” anlamında kullanılan terim, “kebîre” (bk. bu madde) karşıtı.

↗
11
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

Pûr-ı Zâl

“Zâl’ın oğlu”; İran destan kahramanı Rüstem için kullanılan edebî tamlama. Divan ve tasavvuf şiirinde kuvvet, yiğitlik ve savaşçılık benzetmelerinde yer alır.

↗
12
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

fıtrıyyât

Akim yaradılıştan sahip olduğu doğruluğu kesin fikirler ve zarurî öncülleri anlatmak için kullanılan felsefe ve mantık terimi.

↗
13
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

vildân

Cennet ehlinin etrafında onlara hizmet vermek üzere genç uşaklar için kullanılan ve Kur’ân-ı Kerîm’ (“Vâkı'a suresi” (56 /17; “İnşân suresi” de geçen terim.

↗
14
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

fevâ'id kaydı

fevâ'id kaydı a. Yazma eserlerin başına ve sonuna cilt yapılırken konulan ve “vikâye” (koruma) â adı verilen boş sayfalara sonrai dan okuyucular tarafından yazılan not için kullanılan bir terim.

↗
15
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

fey'

G^) [An] Sözlük anlamı “Geri dönmek, şekil değiştirmek veya gölge” olan bu söz, İslâm devletlerinde gayrimüslim unsurlardan aldığı cizye, haraç ve ticaret mallanndan alınan vergi için kullanılmıştır.

↗
16
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

ümmî

Okuma yazma bümeyen anlamında Kur’ân-ı Kerîm’de geçen bir terim (A'râf suresi, 7 /158). 2. Hz. Peygamber için kullanılan bir sıfat ve terim. Müslümanlığın ilk çıktığı dönemlerde ve Kur’ân-ı Kerîm’in nazil olmaya başladığı sıralarda “ehl-i k…

↗
17
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

helâl

Dinen yapılması serbest olarak kabul edilen davranışlar ve yenilmesi, içümesi uygun olan yiyecekler, “haram” (bk. bu madde) karşıtı. Bu söz değişik türevleriyle birlikte Kur’ân-ı Kerîm’de elli ayette yer almaktadır. Aynı kullanım özellikler…

↗
18
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

ikâf

ikâf a [Ar.] Hadis biliminde, bir haberin bir sahabiye ait ola duğunu söyleme veya bir hadie sin senedini bir sahabeye ulaştırıp orada bırakma durumu veya işi. a m ikâmet a. [Ar.] İslâmî ibadeta lerin en önemlilerinden olan ı namazm farzı k…

↗
19
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

Yolculuk duası

Yola çıkarken Allah’tan korunma, kolaylık ve hayırlı dönüş dilemek için okunan dua. Allah’a tevekkül ettim. Güç ve kuvvet ancak yüce Allah’ın yardımıyladır. Hadislerde binit veya taşıta binerken tekbir, tesbih ve yolculuğun sıkıntılarından…

↗
20
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

şuyûh kitapları

şuyûh kitapları ç. a. Yalnız bir hocanın rivayet ettiği hadisleri [< içeren kitaplar. )] ci, şühedâ a. GM) lAr.] Allah yolunnci da ölen veya öldürülen kimseler si” için Kur’ân-ı Kerîm’de (“Âl-i u imrân suresi, 3 t 140”; “Nisâ dö suresi, 4 /…

↗
21
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

hafi (IH)

hafi (IH) a. [Ar.] tas. Nakşibendiyye tarikatinde önemli bir aşama olan “letâ'if-i hamse”nin kalp, ruh, sır, hafi, ahfâ olarak sıralanan unsurlarmdan dördüncü vasfa verilen ad. Buradaki “hafî”lik, yani gizlilik veya kapalılık, bir sözdeki ö…

↗
22
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

cezâ

[Ar.) Sözlük anlamı “bir şeyin bedeli ve karşılığı” olan bu söz, “İnsanların fiil veya davranışları karşılığında dünyada ve ahirette göreceği maddî veya manevî müeyyide” için kullanılan bir fıkıh terimi. Bu söz, türemiş biçimleriyle beraber…

↗
23
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

kasr-ı emel

kasr-ı emel a. [Ar.] Dünya işlerini bir kenara bırakarak hemen ölecekmiş gibi ahret için çalışmak, kendini ibadete vermek anlamında kullanılan bir terim, “tûl-i emel” (bk. bu madde) karşıtı.

↗
24
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

siyer ve megâzî

Hz. Peygamber’in hayatı, davranışları ve şahsiyeti ile tebliğ fa liyetlerini, siyasî ve askerî mü cadelelerini konu alan bilim da ile bu alanda yazılmış eserleri ortak adı. softa a. [ i) [< Ar. sûfî] 1. Bil bilmez kendisini ibadete veren ha…

↗