siyer ve megâzî

Ayrı bir düzeltilmiş okuma kaydı henüz yok. Gösterilen kaynak aktarımı onaylanmış düzeltme değildir.

CMS’deki metin burada değiştirilmeden saklanır; etiketler ve olası OCR hataları özgün aktarımın parçasıdır. Basılı nüsha ile karşılaştırma durumu yukarıdadır.

<p>Hz. Peygamber’in hayatı, davranışları ve şahsiyeti ile tebliğ fa liyetlerini, siyasî ve askerî mü cadelelerini konu alan bilim da ile bu alanda yazılmış eserleri ortak adı. softa a. [&lt; f.sûhte]</p><ol><li>O manlI eğitim sistemi içind medrese öğrencisi. 2. mec. B inanca veya görüşe körü körün bağlanan, geri kafalı veya tutuc kimse. sofu a. Gi&gt;i) [&lt; Ar. sûfî] 1. Bil bilmez kendisini ibadete veren hayatın nimetlerine itibar etm yen ve kendisi gibi olmayanla hoş görmeyen kimse. 2. bk. sufî son cemaat mahalli a. Camileri dışında, namaza gecikenler içi yapılmış yüksekçe ve revak namaz kılma yeri. sû' a. Gj^) [Ar.] bk. seyyi'e § tam. sû'-i hâtime a. (^L f^) İslâmî inanca göre, b dünyadan imandan yoksu olarak göçüp gitme anlamın da kelâm terimi. sû'ü’d-dâr a. (JJI ^j^) “Yu dun kötüsü.” anlamındaki b söz, cehennem için kullan lan terimlerden biridir v Kur’ân-ı Kerîm’de iki ayet (Mü'min suresi, 40 / 52 v Ra'd suresi, 13 / 25) geçme tedir. 607 sûfiyye aa su'âl a. [Ar.] fik. İslâm inanü cma göre, ergenlik çağına ermiş alı ve dinî yükümlülükleri bulunan in kimselerin dünyadaki davranışları ve inançlarmdan dolayı kabirde ve kıyamet gününde sor Osguya çekileceklerini ifade eden de terim. Bir</li><li>Bil bilmez kendisini ibadete veren hayatın nimetlerine itibar etm yen ve kendisi gibi olmayanla hoş görmeyen kimse. 2. bk. sufî son cemaat mahalli a. Camileri dışında, namaza gecikenler içi yapılmış yüksekçe ve revak namaz kılma yeri. sû' a. Gj^) [Ar.] bk. seyyi'e § tam. sû'-i hâtime a. (^L f^) İslâmî inanca göre, b dünyadan imandan yoksu olarak göçüp gitme anlamın da kelâm terimi. sû'ü’d-dâr a. (JJI ^j^) “Yu dun kötüsü.” anlamındaki b söz, cehennem için kullan lan terimlerden biridir v Kur’ân-ı Kerîm’de iki ayet (Mü'min suresi, 40 / 52 v Ra'd suresi, 13 / 25) geçme tedir. 607 sûfiyye aa su'âl a. [Ar.] fik. İslâm inanü cma göre, ergenlik çağına ermiş alı ve dinî yükümlülükleri bulunan in kimselerin dünyadaki davranışları ve inançlarmdan dolayı kabirde ve kıyamet gününde sor Osguya çekileceklerini ifade eden de terim. Bir</li></ol>

Ayrı bir düzeltilmiş okuma kaydı henüz yok. Gösterilen kaynak aktarımı onaylanmış düzeltme değildir.

CMS’deki metin burada değiştirilmeden saklanır; etiketler ve olası OCR hataları özgün aktarımın parçasıdır. Basılı nüsha ile karşılaştırma durumu yukarıdadır.

<p>Hz. Peygamber’in hayatı, davranışları ve şahsiyeti ile tebliğ fa liyetlerini, siyasî ve askerî mü cadelelerini konu alan bilim da ile bu alanda yazılmış eserleri ortak adı. softa a. [&lt; f.sûhte]</p><ol><li>O manlI eğitim sistemi içind medrese öğrencisi. 2. mec. B inanca veya görüşe körü körün bağlanan, geri kafalı veya tutuc kimse. sofu a. Gi&gt;i) [&lt; Ar. sûfî] 1. Bil bilmez kendisini ibadete veren hayatın nimetlerine itibar etm yen ve kendisi gibi olmayanla hoş görmeyen kimse. 2. bk. sufî son cemaat mahalli a. Camileri dışında, namaza gecikenler içi yapılmış yüksekçe ve revak namaz kılma yeri. sû' a. Gj^) [Ar.] bk. seyyi'e § tam. sû'-i hâtime a. (^L f^) İslâmî inanca göre, b dünyadan imandan yoksu olarak göçüp gitme anlamın da kelâm terimi. sû'ü’d-dâr a. (JJI ^j^) “Yu dun kötüsü.” anlamındaki b söz, cehennem için kullan lan terimlerden biridir v Kur’ân-ı Kerîm’de iki ayet (Mü'min suresi, 40 / 52 v Ra'd suresi, 13 / 25) geçme tedir. 607 sûfiyye aa su'âl a. [Ar.] fik. İslâm inanü cma göre, ergenlik çağına ermiş alı ve dinî yükümlülükleri bulunan in kimselerin dünyadaki davranışları ve inançlarmdan dolayı kabirde ve kıyamet gününde sor Osguya çekileceklerini ifade eden de terim. Bir</li><li>Bil bilmez kendisini ibadete veren hayatın nimetlerine itibar etm yen ve kendisi gibi olmayanla hoş görmeyen kimse. 2. bk. sufî son cemaat mahalli a. Camileri dışında, namaza gecikenler içi yapılmış yüksekçe ve revak namaz kılma yeri. sû' a. Gj^) [Ar.] bk. seyyi'e § tam. sû'-i hâtime a. (^L f^) İslâmî inanca göre, b dünyadan imandan yoksu olarak göçüp gitme anlamın da kelâm terimi. sû'ü’d-dâr a. (JJI ^j^) “Yu dun kötüsü.” anlamındaki b söz, cehennem için kullan lan terimlerden biridir v Kur’ân-ı Kerîm’de iki ayet (Mü'min suresi, 40 / 52 v Ra'd suresi, 13 / 25) geçme tedir. 607 sûfiyye aa su'âl a. [Ar.] fik. İslâm inanü cma göre, ergenlik çağına ermiş alı ve dinî yükümlülükleri bulunan in kimselerin dünyadaki davranışları ve inançlarmdan dolayı kabirde ve kıyamet gününde sor Osguya çekileceklerini ifade eden de terim. Bir</li></ol>