tarikat.orgAçıklamalı İslâmî Terimler Sözlüğü
hafi (IH) a. [Ar.] tas. Nakşibendiyye tarikatinde önemli bir aşama olan “letâ'if-i hamse”nin kalp, ruh, sır, hafi, ahfâ olarak sıralanan unsurlarmdan dördüncü vasfa verilen ad. Buradaki “hafî”lik, yani gizlilik veya kapalılık, bir sözdeki özel veya farklı adlandırma ya da anlam yükleme noktasında değerlendirilmiştir. hâfid a- G^âUÛ [Ar.] Sözlük anlamı, “Alçaltmak, indirmek.” olan bu söz, “Dünya ve ahirette inkâr ve isyan eden kimseleri alçaltan, cezalandıran.” anlamında Allah’ın sıfatı olarak ifade edümektedir. Bu söz, Kur’ân-ı Kerîm’de “Vâkı'a suresi” nde kıyamet yerine kullanılmıştır. Allah’ın sıfatı olarak ise Tirmizî’nin “el-Esmâ'ü’l-hüsnâ” ile ilgili rivayetinde geçmektedir.