Ara
Menü

Sa‘deddin Yûsuf eş-Şâvûrî

Sa‘deddin Muhammed el-Asgar eş-Şâgūrî (ö. 986/1578), Şam Meydan Zâviyesi şeyhi; Sa‘diyye'nin âdâb ve erkânını belirginleştiren ve Küçük Sa‘deddin diye anılan pîr-i sânîdir.

Vefat
1578
Unvan
Sa‘diyye'nin pîr-i sânîsi ve erkân düzenleyicisi

Kimliği ve adlandırma

Kaynaklarda Sa‘deddin Muhammed b. Hüseyin el-Asgar eş-Şâgūrî adıyla, “Küçük Sa‘deddin” ve pîr-i sânî unvanlarıyla anılır. Eski kayıttaki “Sa‘deddin Yûsuf eş-Şâvûrî” biçimi, ana kaynaklardaki ad ve nispetle uyuşmadığı için düzeltilmiştir. 986/1578'de vefat etti.

Meydan Zâviyesi

Şam'ın Meydan mahallesindeki büyük Sa‘dî zâviyesi, XV. yüzyıl sonunda Hasan el-Cennânî tarafından kurulmuştu. Hasan'ın oğlu Hüseyin'den sonra gelen Sa‘deddin Muhammed döneminde merkez Şam ve çevresinde geniş bir tesir kazandı; diğer Sa‘dî zâviyelerinin şeyh tayininde belirleyici konuma ulaştı.

Erkânın belirginleşmesi

Sa‘diyye'nin ilk yüzyılları hakkındaki kayıtlar sınırlıdır. Tarikatın âdâb, erkân ve teşkilatının XVI. yüzyılda onun döneminde belirgin biçim aldığı kabul edilir. Bu sebeple XII. yüzyıldaki kurucu Sa‘deddin el-Cebâvî ile aynı kişi değildir; kurucu pîr ile düzenleyici pîr-i sânî atlas ve kişi ağında ayrı halkalar olarak gösterilir.

Post devamı

Onun ardından oğulları Şemseddin Muhammed ile Şeyh İbrâhim Meydan Zâviyesi postunda bulundu. Her ikisinin Emeviyye Camii'nde ders halkaları kurduğu ve misafir ağırlama geleneğini sürdürdüğü kaydedilir. Böylece aile postu, ilmî tedris ve bölgesel zâviye idaresi aynı merkezde birleşti.

Ağ ve yol

KİŞİLER AĞIBağlantılarını aç1 doğrudan bağlantıAğda gör →
YOL ATLASISilsiledeki yerini açÖnceki ve sonraki halkalarla birlikte

Şeyh, halife, aile ve post ağı

Bu dosyada izlenebilen kaynaklar

Bu liste biyografi, ilişki, anlatı ve mekân kayıtlarında açıkça taşınan kaynak künyelerini bir araya getirir. Paragraf düzeyinde kaynağı belirlenmemiş iddialara sonradan dipnot uydurulmaz.

  1. [1]N. Azamat, ‘Abdüsselâmiyye’, TDV İA; Hüseyin Vassâf, Sefîne-i Evliyâ, I, 338-342; Zâkir Şükrü, Mecmûa-i Tekâyâ, 48-49; Sicill-i Osmânî, III, 337
Ortak kaynak kataloğunu aç →