ŞAHSİYET DOSYASI

Karamanlı Şeyh Süleyman el-Kādirî

Karamanlı Şeyh Süleyman el-Kādirî (ö. Receb 1043/Ocak 1634), Bursa'ya yerleşerek Ulucamii'de uzlet ve kanaat içinde yaşayan Kādirî şeyhidir.

Vefat: 1634
Unvan: Bursa Ulucamii'nde yaşayan Kādirî şeyhi

HAYATI VE TARİHTEKİ YERİ

Karaman'dan Bursa'ya

Karaman bölgesinden yetişen Süleyman Efendi, Kādiriyye yoluna girdi. Kaynak hangi şeyhten icazet aldığını veya hangi Kādirî koluna mensup olduğunu belirtmediği için ona tahminî bir mürşid ya da alt kol bağlanmamıştır.

Ulucamii çevresindeki hayatı

Bursa'ya göç ettiğinde şehir halkının ilgisini gördü. Buna rağmen Bursa Ulucamii'nde uzlet, kanaat, ibadet ve riyâzet içinde yaşamayı tercih etti.

Vefatı

Receb 1043'te, Ocak 1634 civarında vefat etti ve Bursa Pınarbaşı Mezarlığı'na defnedildi. Kaynak onu güzel hâli, yumuşak yaradılışı, doğruluğu, zühdü ve mücâhedesiyle anmaktadır.

COĞRAFÎ HAFIZABursa

Koordinatlı mekânŞehir düzeyi1 nokta · 0 kesin koordinat. Kümeye tıklayarak yaklaşın; tek noktadan mekân dosyasını açın.

İLİŞKİLİ GÖRÜNÜMLER

Ağ ve yol

YOL BAĞLAMIKadiriyyeYol dosyasını aç →Kişi kaydındaki tarihî yol bağlantısı; sıralı silsilede halka olduğunu tek başına göstermez.Yolun irşad atlasını aç →

KİŞİLER AĞIBağlantılarını açHoca, talebe ve tarihî etki ağıAğda gör →

BİYOGRAFİK KAYIT

Hayatından kayıtlar

Belge, tarih ve biyografi kaynaklarından kısa bilgi kartları

1 kayıt

İlk 1 kayıt gösteriliyor

TARİHÎ KAYIT

Bursa Ulucamii'nde uzlet

Şehir halkının rağbetine rağmen Ulucamii'de kanaat ve ibadet merkezli bir hayat sürdü.

Metni gösterMetni daralt

Şeyh Süleyman'ın kaydı bir tekke veya resmî posttan çok, Ulucamii çevresinde oluşan zühd ve sohbet hafızasını gösterir.

Biyografik veya metinsel kaynak kaydı. Kaynak: Şeyhî Mehmed Efendi, Vekāyi‘u’l-Fuzalâ, c. 1, s. 319-320.

SAYFA KAYNAKÇASI

Bu dosyada izlenebilen kaynaklar

Bu liste biyografi, ilişki, anlatı ve mekân kayıtlarında açıkça taşınan kaynak künyelerini bir araya getirir. Paragraf düzeyinde kaynağı belirlenmemiş iddialara sonradan dipnot uydurulmaz.

[1]Şeyhî Mehmed Efendi, Vekāyi‘u’l-Fuzalâ, c. 1, s. 319-320

Ortak kaynak kataloğunu aç →