Ara
Menü

Şeyh Gālib Behcetüddin Efendi

Şeyh Gālib Behcetüddin Efendi (ö. 1784), babası Abdüsselâm Efendi’nin ardından 1727’de posta geçen; elli yıl irşad hizmetinde bulunan ve Sa‘dî virdine şerh yazan şeyhtir.

Vefat
1784
Unvan
Sa‘dî postnişini ve vird şârihi

Babası ve irşad terbiyesi

Şeyh Abdüsselâm Efendi’nin oğludur. Tasavvuf terbiyesini babasının yanında aldı. Kaynak onu zâhirî ilimlerden pay sahibi, vecd ve hâl ehli olgun bir şeyh olarak tanıtır.

Elli yıllık post hizmeti

1140/1727 yılında babasının ardından posta geçti. 1190/1776 yılına kadar yaklaşık elli yıl sâliklerin terbiyesiyle meşgul oldu. Ardından babasının yaptığı gibi meşihatı bırakarak uzlete çekildi.

Sa‘dî virdi şerhi

Sa‘dî dervişleri arasında okunan vird-i şerife bir şerh yazdı. Hüseyin Vassâf, bu şerhin bir nüshasının Şeyhülislâm Esad Efendi Kütüphanesi’nde bulunduğunu kaydeder. Nüshanın güncel katalog karşılığı ayrıca bibliyografik inceleme gerektirir.

Vefatı

Uzlete çekilmesinden sekiz yıl sonra 1198/1784 yılında vefat etti ve babasının yanına defnedildi.

Ağ ve yol

Şeyh, halife, aile ve post ağı

AİLE / NESEPAbdüsselâm eş-Şeybânî es-Sa‘dîAbdüsselâm eş-Şeybânî 1140/1727'de Koska meşihatını oğlu Gālib Behcetüddin'e devretti; ilişki hem baba-oğul hem post aktarımıdır.
Bu bağın kanıt fişi
İlişki kimliği
664
Yön
949 → 1048
Tür
Aile ve nesep
Hat / varyant
sadiyye
Eser / belge
N. Azamat, ‘Abdüsselâmiyye’, TDV İA
Baskı / nüsha
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Cilt
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Sayfa
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Varak
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Tarih
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Doğrulama
Kaynak var; tekil konum doğrulanmadı

Kaynakta aktarılan künye: N. Azamat, ‘Abdüsselâmiyye’, TDV İA; Hüseyin Vassâf, Sefîne-i Evliyâ, I, 338-342; Zâkir Şükrü, Mecmûa-i Tekâyâ, 48-49; Sicill-i Osmânî, III, 337

İlişki / dönem açıklaması: Abdüsselâm eş-Şeybânî 1140/1727'de Koska meşihatını oğlu Gālib Behcetüddin'e devretti; ilişki hem baba-oğul hem post aktarımıdır.

Her ilişki kendi kimliği ve hattıyla korunur. Künye veya sayfa bulunması, tarihî iddianın bağımsız olarak doğrulandığı anlamına gelmez.

Bu dosyada izlenebilen kaynaklar

Bu liste biyografi, ilişki, anlatı ve mekân kayıtlarında açıkça taşınan kaynak künyelerini bir araya getirir. Paragraf düzeyinde kaynağı belirlenmemiş iddialara sonradan dipnot uydurulmaz.

  1. [1]N. Azamat, ‘Abdüsselâmiyye’, TDV İA; Hüseyin Vassâf, Sefîne-i Evliyâ, I, 338-342; Zâkir Şükrü, Mecmûa-i Tekâyâ, 48-49; Sicill-i Osmânî, III, 337
Ortak kaynak kataloğunu aç →