Ne arıyorsunuz?

nefs-i nâtıka

nefs-i nâtıka a. (ükü ^1 tas. İnsanı öteki canlılardan ayıran ve konuşma yetene ni gösteren nefis. nefs-i nefise a. (<uuaj < B> tas. Kişinin zatı. nefs-i rahmânî a. (^l ^J tas. Tanrı’ya özgü ne Tanrısal güç. nefs-i radıye a. (<^j u tas. “Razı olan nefis. ” an mındaki bu söz, tasavv inancında her yönüyle lah’a yönelen ve O’ndan r olan nefis anlamındadır. nefs-i sâfiyye a. (ÛL» ^ tas. bk. nefs-i kâmile nefs-i zekiyye a. (^j ^ tas. bk. nefs-i kâmile nefsü’l-emr a. G-oV l ^) İ özü, gerçeği. nefes a. [Ar. ] 1. tas. Tasavv yoluna giren bir kimsenin ü rinde yoğunlaşmış olan tasavv fî hâlin giderek normale dönm si ve ruhen hafiflemesi, için ferahlanması, velîlerin himm tine mazhar olması durumr. Bektaşî tekkelerinde okun bestelenmiş İlâhiler. nefha a. [Ar. ] Kur'â Kerîm’de geçen ve kıyame kopması, ölmüş ruhlarm ye den diriltilmesi için “sûr” ( bu madde) a yapılacak üfleyiş. nefir a. Gü) [Ar. ] Hac ibadeti sı smda Mina’dan ayrılma du mu. 535 nemîme eği nefîy a. [Ar. ] tas. Tasavvuf inancında, kulun fiillerinin Hakk’ın fiilleri karşısmda fani >u^) olması.