Nefha

ç. Nefahat

1. Üfleme, üflenen, ruh. Can ol ki nefahât dedi Kur’ân'da ona Hak Ol nefha-i rahmâniyedir bu sırr-ı mutlak Ol nefha imiş diri eden cümle cihânı Ol nefha imiş zinet eden bağ-ı cinânı Niyazi Nefs-i nâtıka e İMERA yel Geek. O. o Nels-imğniş 2. Râiha-i tayyıbe, güzel koku, yayılan hoş koku, esinti. 3. tas. velilerden yayılan rayiha, ermişlerin kutsal nefesleri (enfas-i kudsiye) Hz. Yakub'un Mısır'dan Hz. Yusuf'un kokusunu (Yusuf Suresi, 94), Hz. Peygamber'in Yemen'deki Veysel Karani'nin kokusunu alması gibi.
2. Râiha-i tayyıbe, güzel koku, yayılan hoş koku, esinti. 3. tas. velilerden yayılan rayiha, ermişlerin kutsal nefesleri (enfas-i kudsiye) Hz. Yakub'un Mısır'dan Hz. Yusuf'un kokusunu (Yusuf Suresi, 94), Hz. Peygamber'in Yemen'deki Veysel Karani'nin kokusunu alması gibi.

İslâm ^)] inancma göre, kıyametin kopcü, ması aşamasmda oluşacak kozncü mik değişimin başladığmı bildiesi” recek olan ve bir defa üfürme ure anlamında kullanılan kelâm tene rimi