Ara
Menü

Ne arıyorsunuz?

Adlar, künyeler, açıklamalar ve kamusal başlangıç metinleri aranır. Üye tam metinler kamusal arama dizinine alınmaz.

2382 sonuç · toplam 3232 · “Kül” · 33/100

01
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

hükümranlık

Allah için söz ko nusu olduğunda, bütün evrenin 333 HUmeze suresi m yönetimi, yani “mülk” (bk. bu e madde) için kullanılmıştır. e

↗
02
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

fetih (I)

fetih (I) a. [Ar.] Müslümanlarm memleket veya şehirleri Allah rızası ve O’nun adını yüceltmek amacıyla ele geçirmeleri ve İslâm devletine katılmalarım sağlamaları için kullanılan bu terim, Kur’ân-ı Kerîm’de pek çok yerde, mealen “Biryerin s…

↗
03
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

ved, -ddi (I)

ved, -ddi (I) a. Gfl [Ar.] Kur’ân-ı Kerîm’de geçen ve Nuh kavminin taptığı Cahiliyye dönemi putlarından birinin adı ve onun için kullanılan terim. ved, -ddi (II) a. 6j) [Ar.] tas. Tasavvuf inancına göre, muhabbetin kalpte karar kılması duru…

↗
04
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

yed-i vâhid

yed-i vâhid a. Uij a) Tekel. yed-i yümnâ a. (^ ^ t Ukba. yed-i yüsrâ a. [< F. + Ar.] t Kuvvet ve kudret anlamm kullanılan tasavvuf! terim

↗
05
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

bayramnâme

ed. Tasavvuf! edebiyatta mutasavvıf şairlerin dinî bayramların faziletlerini şiirleştiren eserleri için kullandıkları terim.

↗
06
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

vâzı'

Hadis biliminde, hiçbir kaynağa bağh kalmadan nde, hadis uyduran kimse için kullabir nılan terim. adar

↗
07
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

yevm

Ç^) [Ar.] 1 “Gün, ruz, gündüz, nehar.” anla mındaki bu söz, başka kelime v terkiplerle yeni terimleri oluşması için kullanılmıştır. 2 İslâmm temel inançlarından olan “Âhiret” (bk. bu madde anlamında Kur’ân-ı Kerîm’d pek çok ayette geçen ter…

↗
08
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

diyet

İslâm hukukuda adam öldürme veya yaralama hadiselerinde mağdur olan tarafa ceza veya kan bedeli olarak ödenen para veya mal karşılığı kullanılan terim. Diyet insanlık tarihinin en eski dönemlerinden başlayarak var olan ve uygulanan bir olgu…

↗
09
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

ıtk

İslâm hukukunün da kölenin azat edilmesi karşılızel ğında kullanılan bir fıkıh terimi; tebk. köle

↗
10
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

hudûs

Allah’ın varlığını kanıtlamak amacıyla kozmolojik delillerden biri için kullanılan kelâm terimi. Kur’ân-ı Kerîm’de yer almayan bu söz, kelâm bilimi içinde ele alınmış ve yorumlanmıştır.

↗
11
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

bayramiyye a. 1

ed. Ramazan ve kurban bayrammm faziletlerini anlatan dinî-tasavvufî eserler için kullanılan terim. bk. Bayramîlik

↗
12
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

fitre

G>^) [< Ar. sadakatü’l-fıtr < fatr] Sözlük anlamı, “Kesmek, yaratmak, ikfye ayırmak. ” olan “fatr” kökünden gelen bu söz, oruç açmayı ifade eden “sadakatü’l-fıtr” veya “zekâtü’l-fitr” (bk. bu madde) sözünün Türkçede kısaltılmış biçimidir. B…

↗
13
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

kâbilü’tevb

Ljill Jj [Ar.] “Tevbeleri kabul eden.” anlamında Allah’ın sıfatlanndan biri olarak kullanılan terim.

↗
14
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

Sûfî

Sûfî s. (^j^) [Ar.] (ç. b. klı sûfiyân ve sûfiyyûn) tas. “Tasavvufa ait, tasavvuf bilimiyle uğraşan (kimse), tasavvuf ehli.” anlamında kullanılan terim. L Dinin emir ve yasaklarma sıkı bu sıkıya bağlı olan kimse, sofu, zaun hit, muttaki. n

↗
15
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

devir, -vri

Ölen bir kimsenin hayatta iken yerine getiremediği ibadetlerinin karşılığı olarak borçlarmın edası niyetiyle fakir - lere para dağıtılması ve bu amaçla yapılan toplu dua. 2. Bazı tarikat dervişlerinin dönerek k ettikleri zikir ve sema. 3. t…

↗
16
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

bernâmeç

(^üj [Ar.] Hadis biliminde, hadisleri derleyen veya yazan kimsenin hocalarınm adlarını, senedlerini, rivayetleri, mektupları ve benzer kaynaklan içeren kayıt defteri veya kitabı için kullandığı ad.

↗
17
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

betûl

Erkeklerden armmış ve kendini Allah’a adamış (kadm). 2. Bundan dolayı Hz. Meryem ve Hz. Muhammed’in kızı Fâtıma için kullanılan lâkap. Bundan dolayı Hz. Meryem ve Hz. Muhammed’in kızı Fâtıma için kullanılan lâkap.

↗
18
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

Mâlik

Mâlik a. (dlL) [Ar.] İslâm inancına göre, cehennemi idare eden meleklerden biri için kullanılan ad.

↗
19
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

hizip, -zbi (II)

hizip, -zbi (II) a. [< Ar. hizb] tas. Belli konularda veya amaçlarda kullanılmak veya okunmak için düzenlenmiş, özellikle de tarikat üyeleri tarafından okunması gelenek hâlini almış dualar için kullanılan bir tasavvuf terimi. Bu dualar, Ara…

↗
20
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

arş (II)

arş (II) a. [Ar.] tas. Bir varlık mertebesi olarak nesneler âleminin başlangıcı olarak tanımlandığı gibi tasavvuf ehlince Allah’ın zuhur ve tecellî edeceği bir "tenezzül makamı” olarak da nitelenmiş ve “arşu’lhüviyet” terimi de kullanılmışt…

↗
21
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

cevâmi'ü’l-kelîm

Hz. Peygamber’in hadislerinde az sözle çok mana ifade edebilme yetisi ve öteki peygamberlerden daha üstün bir özelliğe sahip olma özelliğini ifade eden terim. Bu söz aym zamanda Kur’ân-ı Kerîm için de kullanılmıştır.

↗
22
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

meclis (I)

meclis (I) a. [< Ar. cülûs] Belli bir amaca yönelik toplu çalışmaların yapıldığı yer. Bu tür meclisler, çalışmanın yapıldığı konulara göre adlandırılmaktadır: ilim meclisi, zikir meclisi, tartışma meclisi gibi. Ayrıca “meclis”ler, hocanın a…

↗
23
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

Medine sözleşmesi

Medine sözleşmesi a. Farklı din ve sosyal gruplar arasındaki ilişkileri, hukuk düzeni ve karşıhklı güven anlayışı temeli üzerine kurulmuş ve Hz. Peygamber tarafından Hicret (622) ’in hemen sonrasında Medine’de çoğu Yahudi olan farklı kabile…

↗
24
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

derek

İki ikişi arasın da alım satım yapılan bir ma üzerinde üçüncü bir kişinin hak iddia etmesi durumunda, alıcı nın ödediği paranm geri almma smı garanti eden bir fıkıh terimi Bu söz, Kur’ân-ı Kerîm’de bir yerde “derk”, bir yerde de “derek” biç…

↗